2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape: Στην καρδιά της Ευρώπης

Στα όρια της Σκανδιναβίας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2019

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι που ενώνει δύο γενεές και δύο ακρωτήρια της Ευρώπης, έχοντας ως συνεπιβάτη τον γιό του Γιώργο -παρεμπιπτόντως να του ευχηθούμε και χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή. Η πρώτη του ανταπόκριση από την καρδιά της Ευρώπης, μας "ταξιδεύει" παρέα με τους πατέρα και γιο Μητσάκη:

"Πέρυσι, μέσα από το ταξιδιωτικό βίωμα "2 Generations’ Ride-2 Continents"  ο 12χρονο Γιώργο, οδοιπορώντας σε Ευρώπη και Αφρική, έλαβε  ένα όμορφο δώρο ζωής που πραγματικά τον συγκλόνισε. Δώδεκα μήνες μετά, πατέρας και γιος βρεθήκαμε ξανά στην ίδια σέλα, έτοιμοι να πραγματώσουμε με μια HONDA AFRICA TWIN 1000 ADV την δίτροχη εξόρμηση "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape". Σκοπός μας ήταν να ενώσουμε οδικά το ελληνικό ακρωτήριο Ταίναρο (το δεύτερο νοτιότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης) με το ακρωτήριο Nordkapp της Νορβηγίας (το βορειότερο χερσαίο της Ευρώπης).


Η ώρα της πολυπόθητης αναχώρησης ορίστηκε μια μέρα πριν κλείσουν τα σχολείο για τις πασχαλινές διακοπές. Γεμάτοι ανυπομονησία και ενθουσιασμό πατήσαμε λοιπόν μίζα και αναχωρήσαμε, αρχικά για το ακρωτήριο Ταίναρο και κατόπιν για την Πάτρα. Ενώ στο 32ωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι Πάτρα – Βενετία που ακολούθησε, το πλήρωμα της ANEK LINES φρόντισε να περάσουμε μια υπέροχη, όσο και αξέχαστη εμπειρία εν πλω.


Μόλις αποβιβαστήκαμε στην Βενετία, η Honda Africa Twin 1000 ADV ξεκίνησε δίχως καθυστέρηση την πορεία της (540 χλμ.) με αρχικό ημερήσιο προορισμό την μητρόπολη της Βαυαρίας, το Μόναχο. Ντυμένοι ζεστά και με θετική διάθεση, σκαρφαλώσαμε στις αυστριακές Άλπεις, ακολουθώντας την διαδρομή Venezia – Verona – Brenner – Innsbruck – Garmish. Στην ολιγόωρη στάση που πραγματοποιήσαμε εκείνη την μέρα στην αυστριακή κωμόπολη Seefeld in Tirol, συναντηθήκαμε με τον φίλο μοτοσυκλετιστή Στέλιο, που ήρθε αυθημερόν από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει και να πιούμε έναν ζεστό καφέ…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery


Μετά το Μόναχο, σειρά είχε το Βερολίνο  (580 χλμ. βόρεια) να μας ανοίξει την αστική αγκαλιά του. Για τις επόμενες δυο μέρες, το πρόγραμμα είχε ζεστή φιλοξενία από τον φίλο Γιάννη Βασιλείου και ξενάγηση στα κυριότερα αξιοθέατα της γερμανικής πρωτεύουσας. Περάσαμε υπέροχα...


Το λιμάνι της πόλης Lubeck / Travemunde (280 χλμ.) αποτέλεσε τον ύστατο προορισμό μας στην Γερμανία. Το πλοίο της γραμμής Travemunde – Helsinki, μετά από ένα 30ωρο ταξίδι στα νερά της Βαλτικής Θάλασσας, θα μας αποβίβαζε στην φιλανδική πρωτεύουσα. Πλέον, το "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape" θα συνεχιζόταν στην σκανδιναβική χερσόνησο…"

Ετικέτες

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες