2 Generations Ride: "Cape 2 Cape"

Ένα ταξίδι με ένα σημαντικό μήνυμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/4/2019

Τον Κωσταντίνο Μητσάκη τον έχετε γνωρίσει μέσα απ’ τις σελίδες του ΜΟΤΟ και τα κείμενά του που μας μεταφέρουν τις εμπειρίες του και όλα όσα είδε στα πολυάριθμα ταξίδια του στην υφήλιο. Σε μια βδομάδα από τώρα ο πολυταξιδεμένος αναβάτης θα ξεκινήσει μια νέα επική περιπέτεια με προορισμό το βορειότερο ακρωτήρι της Ευρώπης. Πρόκειται για το δεύτερο ταξίδι που θα κάνει παρέα με τον γιό του, αξιοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί του, όπως οφείλει να κάνει κάθε γονιός μεταλαμπαδεύοντας στους απογόνους του τον πλούτο της ψυχής του. Μέσα από το site μας και τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης του περιοδικού θα μπορείτε να μαθαίνετε τις εξελίξεις απ’ το ταξίδι του. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το ταξίδι.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

“2 GENERATIONS’ RIDE / CAPE 2 CAPE”                                                         

ΔΥΟ ΓΕΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΑ

Το 2018, ο γνωστός ταξιδιωτικός αρθρογράφος φωτογράφος Κων/νος Μητσάκης και ο 12χρονος γιος του Γιώργος, μοιράστηκαν για πρώτη φορά την σέλα μιας μοτοσυκλέτας HONDA AFRICA TWIN CRF 1000 και πραγματοποίησαν σε Ευρώπη και Αφρική το δίτροχο οδοιπορικό "2 GENERATIONSRIDE – 2 CONTINTENTS".

Το 2019, πατέρας και γιός, με όχημα μια μοτοσυκλέτα HONDA AFRICA TWIN CRF 1000 ADV SPORT και κινητήρια δύναμη την περιπέτεια στο όνειρο, στο απρόβλεπτο, στην ίδια την ζωή, ξεκινούν την συναρπαστική ιστορία δρόμου “2 GENERATIONSRIDE / CAPE 2 CAPE”.

Πιο συγκεκριμένα, ο Κων/νος και ο Γιώργος Μητσάκης μαζί και πάλι στην ίδια σέλα ξεκινούν στις 18/4/2019 από το ελληνικό ακρωτήριο Ταίναρο, το (δεύτερο) νοτιότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης, με προορισμό το ακρωτήριο Nordkapp της Νορβηγίας, το βορειότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης…

Η απόσταση που έχουν να διανύσουν οι δυο μοτο-ταξιδιώτες από το ακρωτήριο Ταίναρο ως το ακρωτήριο Nordkapp αγγίζει τα 4.000 χλμ. Με ενδιάμεση στάση στον Αρκτικό Κύκλο, επιδίωξή τους είναι να προσεγγίσουν τον βόρειο προορισμό τους ανήμερα την Πρωτομαγιά, ενώ οι αντικειμενικές δυσκολίες του ταξιδιού εστιάζονται –σύμφωνα με τον Κων/νο Μητσάκη– στις χειμερινές καιρικές συνθήκες της παγωμένης Λαπωνίας.   

Μέσα από το “2 GENERATIONSRIDE / CAPE 2 CAPE, οι δυο Έλληνες αναβάτες  επιδιώκουν παράλληλα να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα –κυρίως στη νέα γενιά– πως οι ανθρώπινες σχέσεις, η φύση, το ταξίδι και οι όμορφες περιπέτειες του δρόμου, όλα αυτά θα πρέπει να αποτελούν τον επιθυμητό προσανατολισμό στην ζωή των νέων ανθρώπων, και όχι η απόδραση στην εικονική πραγματικότητα μιας οθόνης.  

   Το ταξιδιωτικό “2 GENERATIONSRIDE / CAPE 2 CAPEτυγχάνει της ευγενικής χορηγίας:

   1)  HONDA – ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ A.E.B.M.E

   2)  SUPERFAST FERRIES / ANEK LINES

   3)  DAINESE / AGV

   4)  ΜΑΚΑΝ – TOURATECH  HELLAS

   5)  PHOTOAGORA.GR

   6)  WWW.ZOUGLA.GR

   7) WWW.MOTOMAG.GR

   8)  WWW.BIKEIT.GR

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες