23η συγκέντρωση BMW Riders Club Hellas - Ναύπλιο!

Ένα νέο κεφάλαιο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/6/2021

Το BMW Riders Club Hellas είναι μία από τις πιο δραστήριες, αλλά και άρτια οργανωμένες λέσχες μοτοσυκλετιστών στην Ελλάδα. Αριθμώντας έναν πολύ μεγάλο αριθμό μελών, έχει προβεί σε δράσεις, εκδρομές και εκδηλώσεις, που πραγματικά αποτελούν πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα. Άλλωστε, η αθρόα συμμετοχή σε κάθε event και εκδήλωση της Λέσχης, είναι ίσως το καλύτερο διαπιστευτήριο ότι οι άνθρωποι που την αποτελούν και την απαρτίζουν –και δεν αναφερόμαστε μόνο στο Δ.Σ. αλλά σε όλα τα ενεργά μέλη της- κάνουν ουσιαστική δουλειά και διακατέχονται από γνήσιο… μοτοσυκλετιστικό μεράκι.

Αυτός είναι ίσως και ο παράγοντας που για πρώτη φορά στην Ιστορία του θεσμού, η φετινή διοργάνωση της 23ης Συνάντησης της Λέσχης Ελλήνων Μοτοσυκλετιστών BMW, έγινε υπό την αιγίδα της BMW Motorrad Hellas, αναβαθμίζοντας σε ένα ακόμη μεγαλύτερο επίπεδο, τα υψηλά στάνταρ που έχει ήδη θεσπίσει το Club.

Το ραντεβού ήταν κλεισμένο για το τριήμερο 11-13 Ιουνίου, με έδρα το ξενοδοχείο "Αμαλία" λίγα χιλιόμετρα πριν την γραφική πόλη του Ναυπλίου, σε μια πραγματικά άριστη επιλογή για την φιλοξενία των εκατοντάδων καλεσμένων και συμμετεχόντων της εκδήλωσης. Το πρόγραμμα είχε –φυσικά- βόλτα το πρωινό του Σαββάτου στα ορεινά της Αργολίδας, ενώ το απόγευμα ήταν προγραμματισμένο το πρώτο μέρος των εκδηλώσεων, με δύο πάρα πολύ σημαντικά και ενδιαφέροντα θέματα.

Μετά λοιπόν το καλωσόρισμα από τα μέλη και τον Πρόεδρο του Club, την σκυτάλη πήρε ο Υπεύθυνος της BMW Motorrad Hellas, κ. Γιάννης Δουλγερίδης, για να παρουσιάσει μια πραγματικά καινοτόμα και πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα προσπάθεια, στην οποία η BMW Hellas είναι αρωγός και μεγάλος χορηγός. Όσοι παρακολουθείτε το ΜΟΤΟ, θα γνωρίζετε ότι και στο παρελθόν έχουμε αναδείξει και παρουσιάσει την προσπάθεια των φοιτητών από το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας, με έδρα τις Σέρρες, για την δημιουργία μίας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας με μπροστινό σύστημα τύπου Duolever, αλλά και το πόσο δραστήριο είναι το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της συγκεκριμένης Σχολής. Φέτος, λοιπόν, η ομάδα θα πάρει μέρος σε έναν διεθνή διαγωνισμό με θέμα την κατασκευή μιας αγωνιστικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας για την οποία θα γράψουμε ένα ξεχωριστό άρθρο παρουσιάζοντας την πραγματικά μοναδική δουλειά αλλά και τις δυσκολίες που έπρεπε να ξεπεράσει, αυτή η γεμάτη πάθος και όρεξη για δουλειά παρέα των φοιτητών. Πιστέψτε μας όταν σας λέμε ότι πρόκειται για μια ουσιαστική όαση λαμπρών μυαλών και δημιουργικής θέλησης, που τιμά την Σχολή που φοιτούν, την χώρα μας, αλλά και τους ίδιους τους φοιτητές.

Δεν είναι λοιπόν υπερβολή η δήλωση του κ. Δουλγερίδη, ότι για την BMW Hellas είναι τιμή να έχει το ρόλο του μεγάλου χορηγού στην προσπάθεια, η οποία θα δοκιμαστεί στα μέσα Ιουλίου στην απαιτητική πίστα της Aragon. Φυσικά πέραν της παρουσίασης, θα σας κρατάμε ενημερωμένους για την εξέλιξη του project, το οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο τελικό στάδιο, όπως φυσικά και για την έκβαση του διαγωνισμού. Να πούμε επιγραμματικά, καθώς όπως είπαμε θα έχουμε εκτενή παρουσίαση και αφιέρωμα στην "Hyperion" (όπως είναι το όνομα της μοτοσυκλέτας), ότι το ανθρακονημάτινο πλαίσιο και το ψαλίδι, μαζί με το μονοκόμματο κομμάτι σέλας-"ρεζερβουάρ" (τα εισαγωγικά είναι γιατί δεν πρόκειται φυσικά για κανονικό ρεζερβουάρ…) όπως και το πλανητικό κιβώτιο είναι κατασκευασμένα από την ομάδα REM του Πανεπιστημίου, ενώ ο κινητήρας, οι μπαταρίες και τα φρένα δίνονται από την διοργάνωση του διαγωνισμού. Το φαίρινγκ είναι σχεδιασμένο από τους φοιτητές επίσης, αλλά δεν ήταν τοποθετημένο στο πρωτότυπο μιας και απομένει η κατασκευή των αεροδυναμικών βοηθημάτων, για τα οποία υπάρχουν ήδη έτοιμα τα σχέδια.

Η πρώτη μέρα των παρουσιάσεων έκλεισε με τον "δικό μας" Κωνσταντίνο Μητσάκη, ο οποίος έχει διατελέσει και Πρόεδρος του Club στο παρελθόν, ο οποίος παρουσίασε με ένα όμορφο οπτικοακουστικό υλικό το ταξίδι του από την Αρχαία Ολυμπία μέχρι το Τόκιο, για το οποίο οι αναγνώστες του περιοδικού έχουν διαβάσει τις ανταποκρίσεις του Μητσάκη αλλά και ολόκληρο το ταξιδιωτικό, μέσα από τις σελίδες του περιοδικού.

Την Κυριακή, ήταν η ώρα της… πρεμιέρας, μιας και η BMW Hellas είχε προγραμματίσει την πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα του νέου M1000RR, της ναυαρχίδας των τετρακύλινδρων εν σειρά των Βαυαρών, με την πρώτη μοτοσυκλέτα που έφτασε στην χώρα μας. Για την μοναδικότητα, την τεχνολογία και τα εξωτικά υλικά που συνθέτουν έχετε ήδη διαβάσει εδώ, ενώ στο επόμενο τεύχος της 1ης Ιουλίου, θα φιλοξενούμε στις σελίδες μας την πρώτη οδηγική παρουσίαση της μοτοσυκλέτας.

Η μέρα έκλεισε με τις βραβεύσεις των αναβατών του μήνα από το BMW Riders Club Hellas, τις απονομές στους χορηγούς της Λέσχης, αλλά και την κλήρωση με τα πραγματικά πλούσια και μεγάλης αξίας δώρα για τους συμμετέχοντες. Το ραντεβού ανανεώθηκε για του χρόνου, με τον πήχυ να είναι πλέον ακόμη πιο ψηλά…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.