24η Συγκέντρωση Κλασσικών Μοτοσυκλετών & 18ες Μελωδικές Εξατμίσεις

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/9/2017

Ο τόπος συνάντησης είναι γνωστός σε όλους εδώ και πολλά χρόνια. Η παραλία του Δρέπανου και τα παραλιακά camping γεμίζουν για τρεις ημέρες με τον ήχο μοτοσυκλετών, που οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουν ξαναδεί ποτέ στη ζωή τους, ούτε σε φωτογραφία.

Το συναρπαστικό σε αυτή την εκδήλωση δεν είναι ότι βλέπεις σπάνιες μοτοσυκλέτες. Είναι ότι τις ακούς, τις μυρίζεις, τις αγγίζεις και τις βλέπεις να κινούνται στους δρόμους. Οι άνθρωποι που τις έχουν δεν είναι επιδειξίες συλλέκτες, επενδυτές, καιροσκόποι του κέρδους. Πάνω απ’ όλα είναι γνήσιοι μοτοσυκλετιστές. Οδηγούν τις μοτοσυκλέτες τους, τις γκαζώνουν και τις ταξιδεύουν, χωρίς να τους νοιάζει αν μετά πρέπει να ψάξουν σε όλο τον κόσμο και να δώσουν μια περιουσία για να βρουν μια βίδα που κλώτσησε.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι που δημιουργούν και την διαφορετική ατμόσφαιρα της εκδήλωσης. BMW R 100 παρκαρισμένο δίπλα σε ολοκαίνουριο R1200RT, που σχεδόν ακουμπάει στο δίχρονο πενηντάρι του ’60, το οποίο με τη σειρά του είναι μια ανάσα από το εξατμισμένο Ducati 1098, που βρίσκεται απέναντι από τα Moto Guzzi και Harley, με ένα Victory να κόβει βόλτες, λίγο πριν σταματήσει για να ακούσει τον ήχο της εξάτμισης του τετρακύλινδρου εν σειρά Henderson του 1927… Νομίζω πήρατε μια ιδέα από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκεί.

Μίξη γενεών

Οι σπάνιες μοτοσυκλέτες, οι ήχοι και οι μυρωδιές τους δεν ήταν το πιο σημαντικό γεγονός εκείνου του τριημέρου στην παραλία του Δρέπανου. Αυτά είναι απλώς η αφορμή για να πας. Λόγω της δουλειάς ως συντάκτες του ΜΟΤΟ, έχουμε βρεθεί σε πολλές μοτοσυκλετιστικές συγκεντρώσεις όλα αυτά τα χρόνια. Τούτη τη φορά όμως μας δημιουργήθηκε μετά από πολύ καιρό ένα αίσθημα αισιοδοξίας. Όχι επειδή είχε κάτι διαφορετικό σε επίπεδο εκδηλώσεων ή σε επίπεδο παρουσίας εντυπωσιακών εκθεμάτων. Εκείνο που μας έκανε να χαμογελάσουμε, ήταν η εικόνα των ανθρώπων που βλέπαμε γύρω μας. Ήταν η τέλεια μείξη ετερόκλητων ομάδων και εντελώς διαφορετικών προσωπικοτήτων.

Ήταν η απουσία διαχωριστικών γραμμών ανάμεσα σε “φραγκάτους” και “παιδιά του λαού”, σε “παλιούς” και “νέους”, σε αστούς και χωριάτες. Με το μάτι ενός περαστικού θα σε έτρωγε η περιέργεια να μάθεις τί στο διάολο συζητάνε τόση ώρα ένας επαρχιώτης κάγκουρας και ένας κολωνακιώτης συλλέκτης. Τι στο καλό έχουν να μοιραστούν ένας εβδομηντάχρονος και ένας δεκαοκτάχρονος; Αυτό το παζλ αταίριαστων κομματιών έβγαλε μια πανέμορφη τελική εικόνα στα μάτια μας.

Η πιο αγαπημένη μας, ήταν των πατεράδων και των παιδιών τους. Των μεγάλης ηλικίας μοτοσυκλετιστών και των πιτσιρικάδων. Όταν το χάσμα των γενεών γίνεται πιο λεπτό κι από τρίχα. Λατρεύαμε να βλέπουμε τέτοιες εικόνες. Λατρεύουμε να βλέπουμε η ανακατασκευή μιας παλιάς μοτοσυκλέτας να γίνεται αφορμή για να μοιραστούν ποιοτικό χρόνο οι γονείς με τα παιδιά τους. Η ικανότητα που έχει η μοτοσυκλέτα να σπάει τους κοινωνικούς, οικονομικούς και ηλικιακούς φράκτες είναι μοναδική. Το είχαμε χάσει αυτό τα τελευταία χρόνια. Είχαμε μετατρέψει τις μοτοσυκλέτες μας σε αξεσουάρ της προσωπικότητάς μας και είχαμε ξεχάσει εντελώς πόσο μεγάλη δύναμη έχουν στο να ενώνουν τους ανθρώπους.

Τα Highlights

Σε επίπεδο μοτοσυκλετών, την παράσταση αυτή τη φορά την έκλεψε το Henderson του κυρίου… Henderson! Δεν γνωρίζουμε αν όντως αυτό ήταν το πραγματικό0 όνομα του βρετανού ιδιοκτήτη της ή αν αγόρασε αυτή τη μοτοσυκλέτα επειδή έχει το ίδιο όνομα με εκείνον. Αυτού που σίγουρα ξέρουμε είναι ότι πρόκειται για μια πολύ σπάνια τετρακύλινδρη σε σειρά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα, η οποία έχει τιμή που ξεκινά από τα 100.000 δολάρια σε κατάσταση “χρέπι” και μπορεί να ξεπεράσει τα 350.000 δολάρια αν έχει αγωνιστικό παρελθόν ή διάσημο πρώην ιδιοκτήτη. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ήταν σε κατάσταση για μουσείο, δούλευε κανονικά και έκοβε βόλτες γύρω από το κάμπινγκ.

Εννοείται ότι ήταν χύμα παρκαρισμένη στην είσοδο του κάμπινγκ και μπορούσε ο καθένας να την αγγίξει και να την περιεργαστεί. Ούτε “Μην Αγγίζετε”, ούτε τίποτα! Μάλιστα την Κυριακή το πρωί, στην πρώτη της εξόρμηση παραλίγο να γίνει το μοιραίο, αφού το ρελαντί ήταν κάπως ψηλά, οι δίσκοι του συμπλέκτη κάπως… κολλημένοι… και ο κόσμος αρκετός γύρω της! Είχαμε μια καλή εικόνα γιατί τους συμπλέκτες των μοτοσυκλετών με τις ταχύτητες στο χέρι και τον συμπλέκτη στο πόδι, τους αποκαλούν Suicide Clutch!

Μας άρεσαν επίσης τα δίδυμα δίχρονα Zundapp, όπου το ένα ήταν πλήρως ανακαινισμένο (στην τρίχα που λένε και στο χωριό μου…) και το άλλο είχε πάνω του όλα τα σημάδια του χρόνου. Φυσικά και τα δύο ήταν λειτουργικότατα και έκαναν τις βόλτες τους στην περιοχή.

Στο δελτίο τύπου της οργανωτικής επιτροπής που ακολουθεί, θα βρείτε τις απονομές των βραβείων ανά κατηγορία συμμετοχής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

24η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΤΟΣIΚΛΕΤΑΣ

18ες ΜΕΛΩΔΙΚΕΣ ΕΞΑΤΜΙΣΕΙΣ

ΔΡΕΠΑΝΟ 8-9-10 ΣΕΠ. 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγαπητοί φίλοι

Έχοντας ακόμα έντονη τη “γεύση” από το το τριήμερο και τις όμορφες

στιγμές του φυλαγμένες στο μυαλό και τη καρδιά μας, θέλουμε να

ευχαριστήσουμε όλα τα μέλη μας αλλά και όλους τους φίλους

μοτοσυκλετιστές που μας τίμησαν με την παρουσία τους και τη συμμετοχή

τους.

Για την ιστορία να αναφέρουμε τους νικητές των διαγωνισμών αλλά και

όλους όσους βραβεύθηκαν

Διαγωνισμός “Καλλιστεία Μοτοσυκλετών”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Βικτωράτος Ανδρέας Laverda 750 SF

2. Παπαδημητρόπουλος Γιώργος Zundapp KS 600

3. Δευτεραίος Νίκος BSA M20 side car

Κατηγορία Ducati

1. Χρήστου Μάρκος Ducati 250

2. Ματσανίκας Γιώργος Ducati 851

3. Μαραγκάκης Δημήτρης Ducati 750 sport

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Mans III

3. Ορφανός Δημήτρης Moto Guzzi

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσυκλέτες

1. Αναστασιάδης Δημήτρης Triumph Truxton RS

2. Παπαδόπουλος Βίκτωρ ΒΜW R90 Scrambler

3. Πικουλάς Αθανάσιος BMW R Nine T

Κατηγορία μοτοσυκλέτες Cafe Racer

1. Μαμάσης Γιώργος Honda CX500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Καλαμάκης Γιώργος ΒΜW R69S

Διαγωνισμός “Μελωδικές εξατμίσεις”

Κατηγορία Kλασικές Mοτοσυκλέτες

1. Ράσκας Θωμάς Suzuki RG-Γ 500

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σκαρπέτσος Δημήτρης Zundapp KS 50

Κατηγορία Ducati

1. Λαγογιάννης Πάνος Ducati 1098s

2. Μάρκος Χρήστου Ducati 250

3. Γκόνης Τάκης Ducati 860 GTE

Κατηγορία Moto Guzzi

1. Τσερνίκας Δημήτρης Moto Guzzi 1100 s

2. Λυμπερόπουλος Βασίλης Moto Guzzi Le Man III

3. Σαρκύρης Παναγιώτης Moto Guzzi V65

Κατηγορία Σύγχρονες Μοτοσικλέτες

1. Οικονομόπουλος Κων/νος H/D Night Train

2. Κικιδόπουλος H/D Sported

3. Χάλαρης Ιωάννης Victory Las Vegas

Μοτο-πένταθλο

1. Κλίωσης Σάκης BSA M20

2. Μέρμηγκας Δημήτρης ΒΜW R69S

3. Σταματελάτος Τίμος Yamaha SR500

Επίσης στις ειδικές κατηγορίες βραβεύθηκαν :

Best of Show: Neville Henderson Henderson KJ 1929

Mrs Biker: Δριλάκη - Τσούρτη Τίνα Ducati Monster

Bετεράνος αναβάτης: κ. Δευτεραίος Νίκος (85 ετών!!!!) BSA M20

side car

Παλαιότερη μοτοσυκλέτα: Χρυσανθακόπουλος Θωμάς Ariel 1942

Μικρότερη μοτοσυκλέτα: Τσιρβούλης Πέτρος Zundapp KS 50

Μακρινή απόσταση: Παργινός Χάρης Cagiva Elephant 900

Μικρότερος αναβάτης: Γκίνης Νίκος Yamaha XS250

Λέσχη με την μεγαλύτερη συμμετοχή: V-Strom Hellas Club Καλαμάτας

Καλά φθινοπωρινά χιλιόμετρα

η Οργ. Επιτροπή

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;