3D πλαίσιο για BMW S1000RR

Όλα θα μοιάζουν ίδια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/4/2018

Πριν από λίγες ημέρες, η BMW έκανε μια εκδήλωση στις εγκαταστάσεις της APWork (εταιρεία στο Μονάχο που κατασκευάζει 3D εξαρτήματα για τα αεροπλάνα της Airbus) όπου παρουσίασε για πρώτη φορά μια S1000RR με αλουμινένιο πλαίσιο κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου με την μέθοδο 3D Printing.

Η τρισδιάστατη εκτύπωση χρησιμοποιείται από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 στην αεροναυπηγική, ενώ από το 1991 έχει γίνει μέρος της διαδικασίας κατασκευής πρωτότυπων οχημάτων του BMW Group.

Προς το παρόν, για εμπορικούς σκοπούς αυτή η τεχνολογία χρησιμοποιείται από την BMW περισσότερο για μικρές παρτίδες παραγωγής (όπως οι αρθρώσεις του μηχανισμού της soft-top οροφής του ηλεκτρικού supercar i8 Roadster) αλλά και στην κατασκευή εξατομικευμένων εξαρτημάτων για το εσωτερικό των αυτοκινήτων της MINI, για το πρόγραμμα Mini Yours Customized και του προγράμματος BMW Individual. Η γερμανική εταιρεία επένδυσε πρόσφατα 10 εκ. ευρώ για τη δημιουργία ενός ξεχωριστού τμήματος, που θα ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την ανάπτυξη της συγκεκριμένης τεχνολογίας, με κύριο στόχο την βιομηχανοποίηση της σε μεγάλη κλίμακα.

Ο Udo Hänle, Υπεύθυνος Ενσωμάτωσης Παραγωγής και Πιλοτικού Εργοστασίου δήλωσε: “Η νέα μας μονάδα προσθετικής κατασκευής θα συγκεντρώσει όλες τις τεχνολογικές ειδικότητες του BMW Group στην τρισδιάστατη εκτύπωση (3D printing) κάτω από μία στέγη. Έτσι θα έχουμε τη δυνατότητα να δοκιμάζουμε νέες τεχνολογίες από νωρίς, παραμένοντας πρωτοπόροι στο χώρο”.

Επικεφαλής για την τεχνολογία 3D printing θα είναι ο Jens Ertel, ο οποίος δήλωσε ότι: “Η νέα μας μονάδα σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στην προσθετική κατασκευή του BMW Group. Η ομάδα θα αξιολογεί νέες και υπάρχουσες τεχνολογίες τόσο στην εκτύπωση πλαστικών και μεταλλικών εξαρτημάτων όσο και στην εξέλιξή τους σε επίπεδο μαζικής παραγωγής. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε τη βέλτιστη τεχνολογία και αλυσίδα επεξεργασίας, είτε πρόκειται για μεμονωμένα εξαρτήματα, είτε για μικρές παρτίδες παραγωγής, ή ακόμα και για παραγωγή μεγάλης κλίμακας. Στο μέλλον, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να εντάξουμε πλήρως τη διαδικασία στις τοπικές δομές παραγωγής, για μικρές παρτίδες, ειδικές εκδόσεις χωρών και εξατομικευμένα ξαρτήματα – με την προϋπόθεση ότι θα είναι μία επικερδής λύση”.

Επίσης η BMW δεν κρύβει ότι όνειρό της είναι να εγκαταστήσει εργαλειομηχανές 3D Printing σε κάθε χώρα που έχει εμπορική παρουσία και να κατασκευάζει επιτόπου τα εξαρτήματα και τα ανταλλακτικά που χρειάζεται, καταργώντας έτσι την ανάγκη για ύπαρξη stock ανταλλακτικών και το κόστος αποθήκευσης και μεταφοράς τους από τη μία χώρα στην άλλη.

Ταυτόχρονα με το δικό της τμήμα R&D, η BMW έχει δημιουργήσει ένα ξεχωριστό τμήμα για την χρηματοδότηση Start Up εταιρειών, που ονομάζει BMW I Ventures. Μέσω αυτού, έχει ήδη αγοράσει μετοχές της αμερικάνικης εταιρείας Carbon που εδρεύει στη Silicon Valley, η οποία έχει αναπτύξει την τεχνολογία DLS (Digital Light Synthesis) και της Desktop Metal.  

Στην περίπτωση του πλαισίου και του ψαλιδιού για την S1000RR δεν έχουμε κάποια φοβερή είδηση που να προσθέτει κάτι νέο στα όσα ξέρουμε μέχρι σήμερα. Το μόνο που μπορούμε να σχολιάσουμε είναι το σχήμα του, που επιβεβαιώνει ότι η τεχνολογία 3D Printing θα επιβάλει τα “οργανικά” σχήματα. Ο λόγος είναι ότι η φύση γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους μας με ποιον τρόπο να φτιάχνει τις πιο ανθεκτικές κατασκευές χρησιμοποιώντας τα λιγότερα και ελαφρύτερα υλικά.

Και ως απόδειξη σε αυτό τον ισχυρισμό μας, σας έχουμε φωτογραφίες με λειτουργικά δομικά εξαρτήματα που έχουν κατασκευαστεί με την τεχνολογία 3D printing μέχρι σήμερα και πόσο πολύ μοιάζουν με το πλαίσιο που παρουσίασε η BMW.

Επίσης όσοι έχετε τον χρόνο, αξίζει να παρακολουθήσετε το video από την εκπομπή του Jey Leno, που φιλοξενεί τον ιδιοκτήτη της εταιρείας Divergent3D και εξηγεί με απλό τρόπο τις δυνατότητες και τα προβλήματα της χρήσης 3D Printing στην κατασκευή εξαρτημάτων ευρείας παραγωγής:

  

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες