5 Χρόνια δωρεάν service από την Suzuki

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/4/2016

Το πόσο στοιχίζει πραγματικά μια μοτοσυκλέτα στον ιδιοκτήτη της, δεν εξαντλείται στην αξία της αγοράς της. Αυτό απλώς είναι ένα σημαντικό ποσοστό του κόστους που πληρώνεται εφάπαξ. Η συντήρηση όμως, είναι κάτι που καλείται ο ιδιοκτήτης να πληρώνει για όσο καιρό συμβιώνει με την μοτοσυκλέτα του και από τη στιγμή που δεν είναι πολλοί αυτοί που αγοράζουν μια μοτοσυκλέτα για να την πουλήσουν πριν κάνει καν το πρώτο της σέρβις, αυτό το ποσοστό αποκτά ιδιαίτερο βάρος και είναι κάτι που βρίσκεται ψηλά στην ιεραρχημένη λίστα των παραγόντων που επηρεάζουν μια αγορά.
Για να έχουμε μια εικόνα των ποσοστών που αφορά η συντήρηση σε σχέση με την αξία αγοράς μιας μοτοσυκλέτας –και ακολουθώντας βέβαια αυτά που προτείνει το εργοστάσιο- αρκεί να αναφέρουμε πως μέσα σε μια πενταετία το κόστος συντήρησης μιας μοτοσυκλέτας 1000 κυβικών είναι περίπου 1.500 ευρώ, τη στιγμή που για να την αγοράσεις πρέπει να εκταμιεύσεις σχεδόν 13.000 ευρώ. Μιλάμε δηλαδή για ένα ποσοστό της τάξης του 11,5%. Σε ένα mega scooter, όπου το κόστος του σέρβις ανεβαίνει σημαντικά, τόσο από την αξία των αναλώσιμων (ιμάντες, κ.λ.π.) όσο και από τις περισσότερες εργατοώρες λόγω της πολυπλοκότητας της κατασκευής τους, το ποσοστό ανεβαίνει κοντά στο 20%!
Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, πρόκειται για μεγέθη που επιβαρύνουν σημαντικά τον προϋπολογισμό κάθε ιδιοκτήτη και που μπορούν πολύ εύκολα να αντισταθμίσουν την όποια έκπτωση μπορεί να πετύχει, σε βάθος χρόνου.

Αυτό όμως είναι η μία όψη του νομίσματος, καθώς πέρα από το κόστος πρέπει να κατανοήσουμε και την σημασία της σωστής συντήρησης ακριβώς βάσει αυτών που προτείνει ο κατασκευαστής. Κατ' αρχήν παίζει πολύ μεγάλο ρόλο το πού γίνεται το σέρβις. Τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία γνωρίζουν και έχουν εκπαιδευτεί πάνω στις ανάγκες των μοτοσυκλετών μιας εταιρείας για να προβούν στις απαραίτητες εργασίες στο σωστό διάστημα. Το βλέπουμε να συμβαίνει γύρω μας κατά κόρον, ειδικά μέσα στο οικονομικό περιβάλλον που βιώνουμε, πολλοί αναβάτες να προτιμούν μια φθηνότερη ενδεχομένως λύση η οποία όμως στο μέλλον αποδεικνύεται πιο δαπανηρή, αφού αν δεν γίνουν αυτά που πρέπει με τα σωστά εργαλεία και τα σωστά αναλώσιμα-ανταλλακτικά, στο τέλος καταλήγουμε με μια μοτοσυκλέτα που είναι εντελώς διαφορετική και χειρότερη από την μοτοσυκλέτα που αρχικά αγοράσαμε. Ακόμη χειρότερα, πολλοί δεν μπαίνουν καν στον κόπο να την πάνε σε κάποιο συνεργείο, φροντίζοντας μόνο για τα απολύτως απαραίτητα, μόνοι τους. Η παγίδα είναι ότι αυτή η φθορά δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή γιατί συμβαίνει σταδιακά και προοδευτικά, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί η μοτοσυκλέτα των ονείρων μας κατάντησε μετά από ένα διάστημα… χρέπι! Πόσοι άλλωστε από εμάς, μετά από το μεγάλο σέρβις δεν νιώσαμε ότι έχουμε "άλλη μοτοσυκλέτα", χωρίς στην ουσία να έχουμε αλλάξει τίποτε από τα σημαντικά εξαρτήματά της, όπως αναρτήσεις, ελαστικά και πάει λέγοντας. Δεν συνέβη κάτι μαγικό, απλώς η μοτοσυκλέτα συντηρήθηκε σωστά, με αναλώσιμα και ανταλλακτικά που προβλέπει το εργοστάσιο και από μηχανικούς που γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν με τα σωστά εργαλεία.

Τα παραπάνω παραδείγματα όμως μόνο τυχαία δεν είναι, καθώς η Suzuki εισάγει ένα νέο πρόγραμμα, για συγκεκριμένα μοντέλα, μέσω του οποίου προσφέρει στους ιδιοκτήτες ΔΩΡΕΑΝ για πέντε χρόνια συντήρηση και ανταλλακτικά (συν το κόστος των εργατικών), ακριβώς όπως ορίζουν οι οδηγίες του κατασκευαστή, και τους αφήνει να σκέφτονται µόνο τους προορισµούς τους. Αξίζει να σημειωθεί πως το συγκεκριμένο πρόγραμμα προσφέρει τη δυνατότητα μεταβίβασης έως την λήξη της πενταετίας από την ημερομηνία αγοράς της, σε περίπτωση μεταπώλησης της μοτοσυκλέτας, ανεβάζοντας την υπεραξία της ως μεταχειρισμένης δίνοντας κι ένα σημαντικό κίνητρο στο επόμενο κάτοχό της.
Συγκεκριμένα η καμπάνια αφορά στα ακόλουθα τέσσερα best seller μοντέλα: DL1000AL5 / AL6 V-Strom, DL650AL5 / AL6 V-Strom, DL650XAL5 / XAL6 V-Strom, AN650ZL5 / ZL6 Burgman

V-Strom Family
Οι φίλοι της Suzki αποκτώντας την V-Strom της επιλογής τους, αφήνουν στην εταιρεία τη φροντίδα της για τα επόµενα 5 χρόνια, αφού οι V-Strom 1000 ABS, V-Strom 650 ABS και V-Strom 650 X ABS συνοδεύονται από δωρεάν συντήρηση, συµπεριλαµβανοµένων όλων των εργασιών και των γνήσιων ανταλλακτικών Suzuki για µια πενταετία από την ηµεροµηνία αγοράς τους. Το συνολικό, πραγµατικό όφελος για τον ιδιοκτήτη µιας V-Strom φτάνει τα
€1.600. Η Suzuki αναλαµβάνει τη φροντίδα της V-Strom τους ακριβώς όπως ορίζουν οι οδηγίες συντήρησης του.

AN650Z Burgman ABS
Αποκτώντας την ελίτ των mega scooters AN650Z Burgman ABS, αφήνετε στη Suzuki τη φροντίδα του για τα επόµενα πέντε χρόνια!
Το συνολικό, πραγµατικό, όφελος για τον αναβάτη ενός Burgman 650 ABS φτάνει τα €1.900

Στους ακόλουθους πίνακες αναλύεται το όφελος για τους ιδιοκτήτες:

	ΜΟΝΤΕΛΟ: Burgman 650
SERVICE	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ	TIMH ΛΙΑΝΙΚΗ ΜΕ ΦΠΑ ΣΥΝΟΛΩΝ
1.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	32,39
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,02
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΕΡΓΑΣΙΑ	77,49
		126,09
6.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
6.000 χλµ	ΕΡΓΑΣΙΑ	95,94
		124,98
12.000 χλµ	ΜΠΟΥΖΙ	24,84
	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,47
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΕΡΓΑΣΙΑ	125,46
		186,43
18.000 χλµ	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	32,39
	ΦΙΛΤΡΟ ΑΕΡΑ	29,85
	ΦΙΛΤΡΟ CVT	12,58
	ΕΡΓΑΣΙΑ	95,94
		180,32
24.000 χλµ	ΜΠΟΥΖΙ	24,84
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,47
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΨΥΚΤΙΚΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑ	8,19
	ΕΡΓΑΣΙΑ	184,50
		224,62
30.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
30.000 χλµ	ΕΡΓΑΣΙΑ	95,94
		124,98
36.000 χλµ	ΜΠΟΥΖΙ	12,80
	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,47
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΕΡΓΑΣΙΑ	125,46
		174,39
42.000 χλµ	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	32,39
	ΦΙΛΤΡΟ ΑΕΡΑ	29,85
	ΦΙΛΤΡΟ CVT	12,58
	ΕΡΓΑΣΙΑ	95,94
		180,32
48.000 χλµ	ΜΠΟΥΖΙ	24,84
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,47
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΨΥΚΤΙΚΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑ	8,19
	ΕΡΓΑΣΙΑ	184,50
		224,62
54.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
54.000 χλµ	ΕΡΓΑΣΙΑ	95,94
		124,98
60.000 χλµ	ΜΠΟΥΖΙ	24,84
	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	29,04
	ΛΑ∆Ι ΚΙΒΩΤΙΟΥ	4,47
	ΛΑ∆Ι ΤΕΛΙΚΗΣ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ	2,62
	ΕΡΓΑΣΙΑ	125,46
		186,43
		1.858
ΜΟΝΤΕΛΟ: V-Strom 650
SERVICE	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ	TIMH ΛΙΑΝΙΚΗ ΜΕ ΦΠΑ ΣΥΝΟΛΩΝ
1.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	30,16
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΕΡΓΑΣΙΑ	51,66
		91,38
12.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	25,69
	ΜΠΟΥΖΙ	56,96
	ΕΡΓΑΣΙΑ	99,63
		182,28
24.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	25,69
	ΜΠΟΥΖΙ	30,84
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΥΓΡΟ ΦΡΕΝΩΝ	9,13
	ΕΡΓΑΣΙΑ	188,19
		263,41
36.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	25,69
	ΜΠΟΥΖΙ	56,96
	ΦΙΛΤΡΟ ΑΕΡΑ	28,25
	ΕΡΓΑΣΙΑ	99,63
		210,53
48.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	30,16
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΜΠΟΥΖΙ	30,84
	ΨΥΚΤΙΚΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑ	9,72
	ΥΓΡΟ ΦΡΕΝΩΝ	9,13
	ΕΡΓΑΣΙΑ	191,88
		281,29
60.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	25,69
	ΜΠΟΥΖΙ	56,96
	ΕΡΓΑΣΙΑ	62,73
		145,38
		1.174

	ΜΟΝΤΕΛΟ: V-Strom 1000
SERVICE	ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ	TIMH ΛΙΑΝΙΚΗ ΜΕ ΦΠΑ ΣΥΝΟΛΩΝ
1.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	34,63
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΕΡΓΑΣΙΑ	62,73
		106,92
12.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	30,16
	ΜΠΟΥΖΙ	100,96
	ΕΡΓΑΣΙΑ	125,46
		256,58
24.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	34,63
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΜΠΟΥΖΙ	100,96
	ΥΓΡΟ ΦΡΕΝΩΝ	9,13
	ΕΡΓΑΣΙΑ	214,02
		368,30
36.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	30,16
	ΦΙΛΤΡΟ ΑΕΡΑ	25,60
	ΜΠΟΥΖΙ	100,96
	ΕΡΓΑΣΙΑ	125,46
		282,18
48.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	34,63
	ΦΙΛΤΡΟ ΛΑ∆ΙΟΥ	9,56
	ΨΥΚΤΙΚΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑ	11,26
	ΜΠΟΥΖΙ	100,96
	ΥΓΡΟ ΦΡΕΝΩΝ	9,13
	ΕΡΓΑΣΙΑ	217,71
		383,24
60.000 χλµ	ΛΑ∆Ι ΗΜΙ-ΣΥΝΘ 15W50	30,16
	ΜΠΟΥΖΙ	100,96
	ΕΡΓΑΣΙΑ	62,73
		193,85
		1.591

Η ισχύς της προωθητικής αυτής ενέργειας ορίζεται έως και την 31^η

∆εκεµβρίου 2016 και έως την εξάντληση του στοκ. Αφορά µοτοσυκλέτες που αποκτήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2016. Η συντήρηση θα

πραγµατοποιείται για 5 έτη ή 60.000 χλµ (όποιο συµπληρωθεί πρώτο)

24ωρη γραµµή εξυπηρέτησης για την Σφακιανάκης Α.Ε.Β.Ε. στο τηλ: 210 9988168, www.suzuki.gr

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha

https://bit.ly/MOTO_681