500.000€ πληρώνουν οι μισοί οδηγοί για να είναι στην Moto2 αντί να πληρώνονται

Αναλόγως ομάδας μπορεί να πέσει στις 400.000 την σεζόν
500.000€ πληρώνουν οι μισοί οδηγοί για να είναι στην Moto2 αντί να πληρώνονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2024

Σε συνέντευξή του πριν λίγες ο Martin αποκάλυψε πως το 60% των αναβατών στην Moto3 πληρώνει για να βρίσκεται εκεί με την ευχή να καταφέρει να ξεχωρίσει, να αποκτήσει χορηγούς και αργότερα να μπορέσει να κλείσει συμβόλαιο με μία μεγάλη ομάδα κερδίζοντας πλέον αντί να πληρώνει. Από το 40% που απομένει οι περισσότεροι απλώς βγάζουν τα έξοδά τους χωρίς να αμείβονται και ένα μικρό ποσοστό κερδίζει κιόλας.

Αυτή είναι πιο πρόσφατη καταγραφή εξόδων που υπάρχει, καθώς σε διάφορες εποχές των MotoGP έχουμε αναφερθεί στα έξοδα που χρειάζεται για να συμμετάσχει κανείς.

Ο Martin είπε πως όσο ήταν στην Moto3 και στην Aspar κέρδιζε 30-40.000€ και όταν έγινε 17 ετών κατάφερε να φτάσει τις 70.000€ μαζί με ορισμένους χορηγούς. Μιλάμε όμως για την Aspar και την κορυφή όπου οι αμοιβές του πρώτου μπορεί να φτάσουν ακόμη και τις 150.000€, την ίδια στιγμή που λίγες θέσεις πιο κάτω πληρώνουν οι αναβάτες για να μπορέσουν να είναι εκεί.

Στην Moto2 τα ποσοστά αντιστρέφονται, το 60% αμείβεται ως ένα βαθμό κερδίζοντας, στην κορυφή έως και 300.000€, όμως το υπόλοιπο μεγάλο ποσοστό πληρώνει για να είναι εκεί.

Το κόστος κυμαίνεται από 400.000 έως 500.000€ και μάλιστα πρέπει να παλέψεις για να βρεις θέση. Ένας από τους αναβάτες που πληρώνουν για την θέση τους στην Moto2 και έχει μιλήσει ανοικτά για το κόστος συμμετοχής είναι ο Andrea Migno που σε παλαιότερη συνέντευξή του δήλωσε πως απαιτούνται 400.000€ για την Moto2, 200.000€ για το εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας και λίγο πιο κάτω για την κατηγορία Supersport.

Στα MotoGP τα νούμερα αυτά διπλασιάζονται, ωστόσο δεν υπάρχουν πλέον θέσεις που θα μπορούσε κανείς να καταλάβει τόσο εύκολα, αν δηλαδή θεωρείται εύκολο να δαπανά ένα εκατομμύριο ευρώ μόνο για την συμμετοχή του. Τελευταίος που καταλάμβανε μία θέση καλύπτοντας τα έξοδά του ήταν ο Τσέχος Karel Abraham, ο πατέρας του οποίου έχει την πίστα του Brno. Η αποχώρησή του είχε γίνει μάλιστα με επεισοδιακό τρόπο καθώς ο ίδιος ήθελε να συνεχίσει να συμμετάσχει αλλά η Dorna χρειαζόταν την θέση.

Σπάνια αρκεί μόνο το ταλέντο για να ξεχωρίσει κανείς σε ένα τέτοιο άθλημα που απαιτεί τεράστια ποσά, μόνο για να προπονηθεί ο νέος αθλητής. Σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο που επίσης τραβά τα βλέμματα με τις υψηλές αμοιβές του, τα αθλήματα με μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα απαιτούν έναν πολύ ακριβό εξοπλισμό και έναν επίσης πολύ ακριβό χώρο για να ξεκινήσει κανείς να εξασκείται, ανεβάζοντας κατακόρυφα τον πήχη των θυσιών που επιβάλλονται να γίνουν. Ένα από τα πλέον γνωστά παραδείγματα είναι ο Stoner που έχει πολλές φορές διηγηθεί τις θυσίες που έκανε η οικογένειά του με την ευχή να τα καταφέρει, την ίδια στιγμή που υπάρχουν περιουσίες που χάθηκαν σε αναβάτες που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο κορυφαίο επίπεδο. Για τους περισσότερους άλλωστε το να αγωνίζεσαι γνωρίζοντας τις θυσίες που κάνει η οικογένειά σου είναι μία θηλιά που ορισμένες ημέρες την αισθάνεσαι πιο σφιχτά. Όπως άλλωστε είχε πει και ο Migno «υπήρξαν στιγμές που έχασα την αγάπη μου για το άθλημα». Τώρα εργάζεται στην VR46 ως βοηθός προπονητή και αναλυτής video.

Ιταλία: Υποχρεωτικό προστατευτικό πλάτης και γάντια για αναβάτη και συνεπιβάτη!

Ο προστατευτικός εξοπλισμός γίνεται ολοένα και περισσότερο υποχρεωτικός στην Ευρώπη
moto jacket
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/10/2026

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου ψηφίστηκε στην Ιταλία ο ανανεωμένος Codice della Strada, δηλαδή ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας που θα ισχύει εφεξής στη χώρα και σε αυτόν περιλαμβάνεται διάταξη που καθιστά υποχρεωτική τη χρήση συγκεκριμένου εξοπλισμού ασφαλείας για τους επιβαίνοντες.

Η προστασία πλάτης θα είναι πλέον απαραίτητη διά νόμου τόσο για τον αναβάτη όσο και για την συνεπιβάτη όταν κινούνται σε αυτοκινητόδρομους, καθώς και σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας εντός των πόλεων, όπως λ.χ. σε περιφερειακούς.

Το ίδιο θα ισχύει και για τα γάντια, τα οποία θα πρέπει να φορούν τόσο ο αναβάτης όσο και ο συνεπιβάτης, επίσης στην περίπτωση αυτοκινητοδρόμου ή ανάλογης οδού μέσα στα όρια του αστικού ιστού.

Απομένει να καθοριστούν οι προδιαγραφές του εξοπλισμού αυτού, κάτι που θα ανακοινωθεί σύντομα από το ιταλικό υπουργείο Μεταφορών, καθώς δεν είναι ακόμη σαφές αν μιλάμε για υποχρεωτικά μοτοσυκλετιστικό τζάκετ με προστασία στην πλάτη ή αν επιτρέπεται ένα αυτόνομο προστατευτικό-“κροκόδειλος” με οποιοδήποτε (ή και καθόλου) μπουφάν.

Πρόκειται για ένα μέτρο που υποτίθεται πως λήφθηκε για την προστασία των επιβαινόντων σε δίκυκλα, καθώς η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως μετά από έρευνες διαπίστωσε πως αυτά τα σημεία – πλάτη και χέρια – είναι πιο ευπαθή σε ατυχήματα και με την προστασία τους μειώνεται η σοβαρότητα των τραυμάτων που ενδεχομένως να υποστούν σε περίπτωση ατυχήματος με υψηλή ταχύτητα.

Ακούγεται βέβαια τουλάχιστον κοντόφθαλμο το γεγονός πως ο νόμος φέρεται να κόπτεται για την υγεία του μοτοσυκλετιστή κάνοντας υποχρεωτικά τα γάντια αλλά όχι λ.χ. προστατευτικά στα γόνατα ή την απαίτηση για κλειστά παπούτσια που μπορούν να επηρεάσουν και την ίδια την οδήγηση. Έτσι, αν έχεις κράνος, μπουφάν με πλάτη και γάντια, δεν υπάρχει πρόβλημα αν βγεις στην Autostrada φορώντας από κάτω σορτσάκι και παντόφλες;

Το ζήτημα του υποχρεωτικού προστατευτικού εξοπλισμού εξαπλώνεται στην Ευρώπη σταδιακά, καθώς πέρυσι ανάλογο μέτρο εισήγαγε η Ισπανία, επιβάλλοντας τα γάντια στον αυτοκινητόδρομο. Παράλληλα, η προηγούμενη κυβέρνηση της Ισπανίας επιχείρησε ανεπιτυχώς να κάνει υποχρεωτικά τα μπουφάν με αερόσακο!

Σε άλλες χώρες οι απαιτήσεις για την οδήγηση μοτοσυκλέτας είναι ακόμη αυστηρότερες. Στη Γαλλία λ.χ. από το 2016 ο μοτοσυκλετιστής πρέπει υποχρεωτικά να φορά εγκεκριμένα (CE) γάντια σε οποιονδήποτε δρόμο κι αν κινείται, ενώ πρέπει να φορά ανακλαστικό γιλέκο όταν είναι σταματημένος στην άκρη του δρόμου, άρα οφείλει να το έχει πάντοτε μαζί του. Στο δε Βέλγιο, ήδη από το 2011 ο αναβάτης οφείλει να φορά εγκεκριμένο κράνος, μπουφάν με μακριά μανίκια, γάντια, μακρύ παντελόνι και παπούτσια που να καλύπτουν τους αστραγάλους.

Αν μη τι άλλο πάντως, οι Ιταλοί πρωτοπορούν βάζοντας και τον συνεπιβάτη πλέον στο παιχνίδι του υποχρεωτικού εξοπλισμού.