500.000€ πληρώνουν οι μισοί οδηγοί για να είναι στην Moto2 αντί να πληρώνονται

Αναλόγως ομάδας μπορεί να πέσει στις 400.000 την σεζόν

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2024

Σε συνέντευξή του πριν λίγες ο Martin αποκάλυψε πως το 60% των αναβατών στην Moto3 πληρώνει για να βρίσκεται εκεί με την ευχή να καταφέρει να ξεχωρίσει, να αποκτήσει χορηγούς και αργότερα να μπορέσει να κλείσει συμβόλαιο με μία μεγάλη ομάδα κερδίζοντας πλέον αντί να πληρώνει. Από το 40% που απομένει οι περισσότεροι απλώς βγάζουν τα έξοδά τους χωρίς να αμείβονται και ένα μικρό ποσοστό κερδίζει κιόλας.

Αυτή είναι πιο πρόσφατη καταγραφή εξόδων που υπάρχει, καθώς σε διάφορες εποχές των MotoGP έχουμε αναφερθεί στα έξοδα που χρειάζεται για να συμμετάσχει κανείς.

Ο Martin είπε πως όσο ήταν στην Moto3 και στην Aspar κέρδιζε 30-40.000€ και όταν έγινε 17 ετών κατάφερε να φτάσει τις 70.000€ μαζί με ορισμένους χορηγούς. Μιλάμε όμως για την Aspar και την κορυφή όπου οι αμοιβές του πρώτου μπορεί να φτάσουν ακόμη και τις 150.000€, την ίδια στιγμή που λίγες θέσεις πιο κάτω πληρώνουν οι αναβάτες για να μπορέσουν να είναι εκεί.

Στην Moto2 τα ποσοστά αντιστρέφονται, το 60% αμείβεται ως ένα βαθμό κερδίζοντας, στην κορυφή έως και 300.000€, όμως το υπόλοιπο μεγάλο ποσοστό πληρώνει για να είναι εκεί.

Το κόστος κυμαίνεται από 400.000 έως 500.000€ και μάλιστα πρέπει να παλέψεις για να βρεις θέση. Ένας από τους αναβάτες που πληρώνουν για την θέση τους στην Moto2 και έχει μιλήσει ανοικτά για το κόστος συμμετοχής είναι ο Andrea Migno που σε παλαιότερη συνέντευξή του δήλωσε πως απαιτούνται 400.000€ για την Moto2, 200.000€ για το εθνικό πρωτάθλημα της Ιταλίας και λίγο πιο κάτω για την κατηγορία Supersport.

Στα MotoGP τα νούμερα αυτά διπλασιάζονται, ωστόσο δεν υπάρχουν πλέον θέσεις που θα μπορούσε κανείς να καταλάβει τόσο εύκολα, αν δηλαδή θεωρείται εύκολο να δαπανά ένα εκατομμύριο ευρώ μόνο για την συμμετοχή του. Τελευταίος που καταλάμβανε μία θέση καλύπτοντας τα έξοδά του ήταν ο Τσέχος Karel Abraham, ο πατέρας του οποίου έχει την πίστα του Brno. Η αποχώρησή του είχε γίνει μάλιστα με επεισοδιακό τρόπο καθώς ο ίδιος ήθελε να συνεχίσει να συμμετάσχει αλλά η Dorna χρειαζόταν την θέση.

Σπάνια αρκεί μόνο το ταλέντο για να ξεχωρίσει κανείς σε ένα τέτοιο άθλημα που απαιτεί τεράστια ποσά, μόνο για να προπονηθεί ο νέος αθλητής. Σε αντίθεση με το ποδόσφαιρο που επίσης τραβά τα βλέμματα με τις υψηλές αμοιβές του, τα αθλήματα με μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα απαιτούν έναν πολύ ακριβό εξοπλισμό και έναν επίσης πολύ ακριβό χώρο για να ξεκινήσει κανείς να εξασκείται, ανεβάζοντας κατακόρυφα τον πήχη των θυσιών που επιβάλλονται να γίνουν. Ένα από τα πλέον γνωστά παραδείγματα είναι ο Stoner που έχει πολλές φορές διηγηθεί τις θυσίες που έκανε η οικογένειά του με την ευχή να τα καταφέρει, την ίδια στιγμή που υπάρχουν περιουσίες που χάθηκαν σε αναβάτες που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο κορυφαίο επίπεδο. Για τους περισσότερους άλλωστε το να αγωνίζεσαι γνωρίζοντας τις θυσίες που κάνει η οικογένειά σου είναι μία θηλιά που ορισμένες ημέρες την αισθάνεσαι πιο σφιχτά. Όπως άλλωστε είχε πει και ο Migno «υπήρξαν στιγμές που έχασα την αγάπη μου για το άθλημα». Τώρα εργάζεται στην VR46 ως βοηθός προπονητή και αναλυτής video.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

ΗΠΑ: Νομιμοποίηση της κίνησης μοτοσυκλετών στη ΛΕΑ εξετάζει η πολιτεία της Washington

Εναλλακτική πρόταση στη διήθηση διχάζει τους νομοθέτες

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Στην πολιτεία Washington των ΗΠΑ η κίνηση ανάμεσα στις λωρίδες κίνησης των αυτοκινήτων (διήθηση) παραμένει μια παράνομη πρακτική, όμως μια νέα νομοθετική πρόταση επιδιώκει να δώσει λύση προτείνοντας τη νομιμοποίηση της κίνησης στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης (ΛΕΑ) των αυτοκινητοδρόμων, θεωρώντας την ως μια πιο ασφαλή διέξοδο από το μποτιλιάρισμα.

Το νομοσχέδιο HB 1367, που κατατέθηκε στις αρχές του 2026, εισάγει τον όρο “shoulder riding” ως μια λύση στους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι αναβάτες στον δρόμο. Ο Ed Orcutt, βουλευτής της Washington που έχει ταχθεί δημόσια κατά της διήθησης ανάμεσα στις λωρίδες κυκλοφορίας με το επιχείρημα ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος ο αναβάτης να “συνθλιβεί” ανάμεσα σε δύο οχήματα, θεωρεί πως η κίνηση στο δεξί άκρο του οδοστρώματος προσφέρει την απαραίτητη ασφάλεια χωρίς να διαταράσσει τη ροή των υπολοίπων.

Η πρόταση αυτή ακολουθεί το παράδειγμα της Ισπανίας, του Βελγίου και άλλων χωρών ενώ και άλλες πολιτείες των ΗΠΑ όπως η Georgia έχουν υιοθετήσει την πολιτική, στην Ελλάδα η πρακτική, παρότι χρησιμοποιείται κατά κόρον, παραμένει παράνομη, ενώ παράλληλα άλλες πολιτείες, λ.χ. New Hampshire, χρησιμοποιούν αποθαρρυντικά μέτρα όπως ανάγλυφες διαγραμμίσεις για να αποτρέψουν την κίνηση στις ΛΕΑ.

Σύμφωνα με την πρόταση, η χρήση της ΛΕΑ από μοτοσυκλέτες θα επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες. Η πρόταση αφορά μόνο κλειστούς αυτοκινητόδρομους, όταν η κίνηση είναι πλήρως σταματημένη ή κινείται με ταχύτητες κάτω των 40 χιλιομέτρων την ώρα. Επιπλέον, οι αναβάτες θα περιορίζονται από αυστηρούς κανόνες ταχύτητας, καθώς δεν θα επιτρέπεται να κινούνται με διαφορά μεγαλύτερη των περίπου 15 χιλιομέτρων την ώρα από τα υπόλοιπα οχήματα. Το νομοσχέδιο ξεκαθαρίζει επίσης ότι οι μοτοσυκλέτες θα πρέπει να κινούνται σε μονό στοίχο και όχι δίπλα-δίπλα, ενώ θα υποχρεούνται να επιστρέφουν στην κανονική ροή της κυκλοφορίας πριν πλησιάσουν σε εξόδους ή εάν συναντήσουν ακινητοποιημένο όχημα στην άκρη του δρόμου.

Η επιχειρηματολογία πίσω από αυτή την κίνηση εστιάζει κυρίως στην αποφυγή των συγκρούσεων, που αποτελούν έναν από τους πολλούς φόβους αρκετών μοτοσυκλετιστών σε συνθήκες έντονης συμφόρησης. Πολλοί αναβάτες που κατέθεσαν τη γνώμη τους στη δημόσια διαβούλευση τόνισαν ότι το να παραμένουν εκτεθειμένοι πίσω ή μπροστά από έναν απρόσεκτο οδηγό αυτοκινήτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.

Παράλληλα, τέθηκε και το ζήτημα της μηχανικής αντοχής, καθώς οι αερόψυκτοι κινητήρες παλαιότερης τεχνολογίας (ναι καλά διαβάσατε, υπάρχουν αρκετοί ακόμα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ανάθεμα τις Euro 5+) αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υπερθέρμανσης όταν μένουν ακινητοποιημένοι, χωρίς ροή αέρα, σε υψηλές θερμοκρασίες για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα.

Το νομοσχέδιο βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο των δημόσιων ακροάσεων στην Επιτροπή Μεταφορών, με την κοινότητα των αναβατών στη Washington να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.