6ο International GS Trophy της BMW Motorrad (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)

Το GS Trophy ταξιδεύει στη Μογγολία

Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/2/2018

Το GS Trophy ταξιδεύει στη Μογγολία τον Ιούνιο του 2018 για τη μεγαλύτερη πρόκληση στην ιστορία του. Το 6^ο International GS Trophy της BMW Motorrad που φέρει τον τίτλο Central Asia 2018, αναμένεται να σπάσει κάθε ρεκόρ με τη συμμετοχή τριών νέων ομάδων, από την Αυστραλία, την Ινδία και μία δεύτερη Διεθνή Ομάδα Γυναικών, ενώ θα έχει διάρκεια οκτώ ημερών, λόγω των τεράστιων αποστάσεων που θα πρέπει να καλυφθούν.

Αντιμετωπίζοντας … τα πάντα!
Καθένα από τα προηγούμενα GS Trophy είχε το δικό του χαρακτήρα, ενώ κάθε χρόνο επισκεπτόταν μία διαφορετική ήπειρο. Άλλοτε ψηλά βουνά ή ηφαιστιογενή οροπέδια, άλλοτε άνυδρες, ερημικές εκτάσεις, ενώ στην τελευταία του έκδοση το 2016, το GS Trophy έφερε τους αναβάτες των GS στα υγρά τροπικά δάση της νοτιοανατολικής Ασίας. Για το 2018, η Μογγολία υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερο σασπένς, καθώς το εγχείρημα ξεκινά από τα βουνά και καταλήγει στην έρημο, με τους αναβάτες να διασχίζουν την απέραντη στέπα της Μογγολίας, δηλαδή καταπράσινες εκτάσεις σε μεγάλο υψόμετρο. Η φετινή διοργάνωση αναμένεται να είναι πραγματικά επικών διαστάσεων. Αναμφίβολα, πρόκειται για μία εμπειρία που ονειρεύονται όλοι οι αναβάτες περιπέτειας.

Λίγα λόγια για την Μογγολία.
Η Μογγολία είναι μία αχανής χώρα (με έκταση 1.5 εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα) και αραιοκατοικημένη – με πληθυσμό μόλις 3 εκατομμυρίων. Μόνο η Ανταρκτική είναι σαν περιοχή πιο αραιοκατοικημένη σε όλο τον πλανήτη!

Η χώρα είναι ιδιαίτερα γνωστή για την ιστορία της ως έδρα της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, την οποία ίδρυσε ο Τζένγκις Χαν τον 13^ο αιώνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε έκταση ενιαία αυτοκρατορία που υπήρξε ποτέ. Σήμερα, ένας στους τρεις κατοίκους της χώρας διατηρεί τον ίδιο νομαδικό τρόπο ζωής, διασχίζοντας με άλογα τη στέπα σε αναζήτηση τροφής για τα κοπάδια από γιακ, κυρίως, και καμήλες.

Πού βρίσκεται η Μογγολία; Από το Ουλάν Μπατόρ, την πρωτεύουσα της χώρας μέχρι το Μόναχο – όπου είναι η έδρα της BMW Motorrad – η απόσταση είναι περίπου 8.250 χλμ. σε άσφαλτο και χώμα. Το ταξίδι τυπικά διαρκεί τρεις εβδομάδες ενώ με το αεροπλάνο χρειάζονται 13 ώρες πτήσης. Νότια, η Μογγολία συνορεύει με την Κίνα και Βόρεια με τη Ρωσία, ουσιαστικά με την περιοχή της Σιβηρίας. Το οροπέδιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.000-1.500 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να είναι σχετικά χαμηλές. Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν παγωνιά τη νύχτα με μηδενικές θερμοκρασίες που όμως ανεβαίνουν στους 25⁰ Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι καιρικές συνθήκες μπορούν μάλιστα να επιδεινωθούν καθώς οι ισχυροί άνεμοι και οι αμμοθύελλες αποτελούν συνηθισμένα φαινόμενα. Αν και η Μογγολία έχει μεγάλη ηλιοφάνεια (κατά μέσο όρο 250 ημέρες το χρόνο), το καλοκαίρι είναι η εποχή των βροχών!

Κατά συνέπεια, οι αναβάτες των GS θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν ποικίλα εδάφη καθώς θα ταξιδεύουν σε βουνά, φαράγγια, στη στέπα και στην έρημο. Πέτρα, χώμα, γρασίδι, πιθανόν λάσπη και ασφαλώς άμμος σε διάφορα υψόμετρα και διαφορετικές κλίσεις εδάφους είναι μερικές από τις συνθήκες.

Σχετικά με το GS Trophy.
Το GS Trophy είναι μία διοργάνωση που εκφράζει το πνεύμα της BMW GS, συνδυάζοντας στοιχεία όπως ο ελεύθερος χρόνος, η περιπέτεια και η πρόκληση που προσφέρει η μοτοσικλέτα. Η φετινή περιπέτεια στην Κεντρική Ασία αποτελεί την 6^η έκδοση του GS Trophy, το οποίο τα προηγούμενα χρόνια έχει ταξιδέψει στη Νοτιοανατολική Ασία (Ταϊλάνδη) το 2016, στη Βόρεια Αμερική (Καναδά) το 2014, στη Νότια Αμερική (Χιλή, Αργεντινή) το 2012 και, νωρίτερα, στην Αφρική, στο νοτιότερο άκρο της ηπείρου το 2010 (Νότια Αφρική, Σουαζιλάνδη, Μοζαμβίκη) και στο βόρειο τμήμα της (Τυνησία) το 2008. Στο GS Trophy Central Asia 2018 θα συμμετάσχουν 18 ομάδες με 54 συνολικά αναβάτες.

Η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν είναι ένας αγώνας ταχύτητας αλλά μία ομαδική περιπέτεια στην οποία αναβάτες από διάφορες χώρες διαγωνίζονται μεταξύ τους σε μία σειρά αγωνισμάτων, μερικά από τα οποία δεν έχουν σχέση με την οδήγηση. Δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες κάθε βράδυ κατασκηνώνουν στην ύπαιθρο, δημιουργούνται φιλίες και αναπτύσσεται πνεύμα συντροφικότητας. Μία επιτυχημένη ομάδα σέβεται το περιβάλλον της, φροντίζει τις μοτοσικλέτες και δείχνει κατανόηση στους άλλους συμμετέχοντες.

Η διοργάνωση ξεκινά την 1^η Ιουνίου 2018, ημέρα που οι αγωνιζόμενοι θα φτάσουν στη βάση του Ουλάν Μπατόρ, όπου το πρόγραμμα ξεκινά με ενημέρωση των αναβατών, διάθεση των μοτοσικλετών και επαφές με τον Τύπο. Η ίδια η περιπέτεια θα ξεκινήσει στις 3 Ιουνίου και θα ολοκληρωθεί στις 10 Ιουνίου.

Ακολουθήστε την Περιπέτεια.
Η BMW Motorrad θα μεταδώσει το γεγονός από διάφορα μέσα. Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν τις ημέρες πριν την εκκίνηση. Προς το παρόν, μπορείτε να ενημερώνεστε για το GS Trophy και τις ομάδες που συμμετέχουν στην επίσημη ιστοσελίδα http :// www . gstrophy . com /

- Τέλος Δελτίου Τύπου -

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.