6ο International GS Trophy της BMW Motorrad (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)

Το GS Trophy ταξιδεύει στη Μογγολία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/2/2018

Το GS Trophy ταξιδεύει στη Μογγολία τον Ιούνιο του 2018 για τη μεγαλύτερη πρόκληση στην ιστορία του. Το 6ο International GS Trophy της BMW Motorrad που φέρει τον τίτλο Central Asia 2018, αναμένεται να σπάσει κάθε ρεκόρ με τη συμμετοχή τριών νέων ομάδων, από την Αυστραλία, την Ινδία και μία δεύτερη Διεθνή Ομάδα Γυναικών, ενώ θα έχει διάρκεια οκτώ ημερών, λόγω των τεράστιων αποστάσεων που θα πρέπει να καλυφθούν.   

Αντιμετωπίζοντας … τα πάντα! 
Καθένα από τα προηγούμενα GS Trophy είχε το δικό του χαρακτήρα, ενώ κάθε χρόνο επισκεπτόταν μία διαφορετική ήπειρο. Άλλοτε ψηλά βουνά ή ηφαιστιογενή οροπέδια, άλλοτε άνυδρες, ερημικές εκτάσεις, ενώ στην τελευταία του έκδοση το 2016, το GS Trophy έφερε τους αναβάτες των GS στα υγρά τροπικά δάση της νοτιοανατολικής Ασίας. Για το 2018, η Μογγολία υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερο σασπένς, καθώς το εγχείρημα ξεκινά από τα βουνά και καταλήγει στην έρημο, με τους αναβάτες να διασχίζουν την απέραντη στέπα της Μογγολίας, δηλαδή καταπράσινες εκτάσεις σε μεγάλο υψόμετρο. Η φετινή διοργάνωση αναμένεται να είναι πραγματικά επικών διαστάσεων. Αναμφίβολα, πρόκειται για μία εμπειρία που ονειρεύονται όλοι οι αναβάτες περιπέτειας.

Λίγα λόγια για την Μογγολία.
Η Μογγολία είναι μία αχανής χώρα (με έκταση 1.5 εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα) και αραιοκατοικημένη – με πληθυσμό μόλις 3 εκατομμυρίων. Μόνο η Ανταρκτική είναι σαν περιοχή πιο αραιοκατοικημένη σε όλο τον πλανήτη!

Η χώρα είναι ιδιαίτερα γνωστή για την ιστορία της ως έδρα της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, την οποία ίδρυσε ο Τζένγκις Χαν τον 13ο αιώνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε έκταση ενιαία αυτοκρατορία που υπήρξε ποτέ. Σήμερα, ένας στους τρεις κατοίκους της χώρας διατηρεί τον ίδιο νομαδικό τρόπο ζωής, διασχίζοντας με άλογα τη στέπα σε αναζήτηση τροφής για τα κοπάδια από γιακ, κυρίως, και καμήλες. 

Πού βρίσκεται η Μογγολία; Από το Ουλάν Μπατόρ, την πρωτεύουσα της χώρας μέχρι το Μόναχο – όπου είναι η έδρα της BMW Motorrad – η απόσταση είναι περίπου 8.250 χλμ. σε άσφαλτο και χώμα. Το ταξίδι τυπικά διαρκεί τρεις εβδομάδες ενώ με το αεροπλάνο χρειάζονται 13 ώρες πτήσης. Νότια, η Μογγολία συνορεύει με την Κίνα και Βόρεια με τη Ρωσία, ουσιαστικά με την περιοχή της Σιβηρίας. Το οροπέδιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.000-1.500 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να είναι σχετικά χαμηλές. Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν παγωνιά τη νύχτα με μηδενικές θερμοκρασίες που όμως ανεβαίνουν στους 250 Κελσίου κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι καιρικές συνθήκες μπορούν μάλιστα να επιδεινωθούν καθώς οι ισχυροί άνεμοι και οι αμμοθύελλες αποτελούν συνηθισμένα φαινόμενα. Αν και η Μογγολία έχει μεγάλη ηλιοφάνεια (κατά μέσο όρο 250 ημέρες το χρόνο), το καλοκαίρι είναι η εποχή των βροχών!

Κατά συνέπεια, οι αναβάτες των GS θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν ποικίλα εδάφη καθώς θα ταξιδεύουν σε βουνά, φαράγγια, στη στέπα και στην έρημο. Πέτρα, χώμα, γρασίδι, πιθανόν λάσπη και ασφαλώς άμμος σε διάφορα υψόμετρα και διαφορετικές κλίσεις εδάφους είναι μερικές από τις συνθήκες.

Σχετικά με το GS Trophy. 
Το GS Trophy είναι μία διοργάνωση που εκφράζει το πνεύμα της BMW GS, συνδυάζοντας στοιχεία όπως ο ελεύθερος χρόνος, η περιπέτεια και η πρόκληση που προσφέρει η μοτοσικλέτα. Η φετινή περιπέτεια στην Κεντρική Ασία αποτελεί την 6η έκδοση του GS Trophy, το οποίο τα προηγούμενα χρόνια έχει ταξιδέψει στη Νοτιοανατολική Ασία (Ταϊλάνδη) το 2016, στη Βόρεια Αμερική (Καναδά) το 2014, στη Νότια Αμερική (Χιλή, Αργεντινή) το 2012 και, νωρίτερα, στην Αφρική, στο νοτιότερο άκρο της ηπείρου το 2010 (Νότια Αφρική, Σουαζιλάνδη, Μοζαμβίκη) και στο βόρειο τμήμα της (Τυνησία) το 2008. Στο GS Trophy Central Asia 2018 θα συμμετάσχουν 18 ομάδες με 54 συνολικά αναβάτες.

Η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν είναι ένας αγώνας ταχύτητας αλλά μία ομαδική περιπέτεια στην οποία αναβάτες από διάφορες χώρες διαγωνίζονται μεταξύ τους σε μία σειρά αγωνισμάτων, μερικά από τα οποία δεν έχουν σχέση με την οδήγηση. Δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες κάθε βράδυ κατασκηνώνουν στην ύπαιθρο, δημιουργούνται φιλίες και αναπτύσσεται πνεύμα συντροφικότητας. Μία επιτυχημένη ομάδα σέβεται το περιβάλλον της, φροντίζει τις μοτοσικλέτες και δείχνει κατανόηση στους άλλους συμμετέχοντες. 

 

Η διοργάνωση ξεκινά την 1η Ιουνίου 2018, ημέρα που οι αγωνιζόμενοι θα φτάσουν στη βάση του Ουλάν Μπατόρ, όπου το πρόγραμμα ξεκινά με ενημέρωση των αναβατών, διάθεση των μοτοσικλετών και επαφές με τον Τύπο. Η ίδια η περιπέτεια θα ξεκινήσει στις 3 Ιουνίου και θα ολοκληρωθεί στις 10 Ιουνίου.

Ακολουθήστε την Περιπέτεια. 
Η BMW Motorrad θα μεταδώσει το γεγονός από διάφορα μέσα. Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν τις ημέρες πριν την εκκίνηση. Προς το παρόν, μπορείτε να ενημερώνεστε για το GS Trophy και τις ομάδες που συμμετέχουν στην επίσημη ιστοσελίδα http :// www . gstrophy . com /

 

 - Τέλος Δελτίου Τύπου -

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.