800.000 κόσμου στην Eicma και πολλοί νέοι!

Όσο και να τα φουσκώσεις, οι εκατοντάδες δεν κρύβονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2019

Παρασκευή πρωί 09:20, δέκα λεπτά πριν ανοίξουν οι πύλες για το κοινό και σε ένα από τα πολλά σημεία περισσότεροι από 1.500 επισκέπτες περιμένουν να μπουν! Στις δέκα το πρωί κάθε γωνία της τεράστιας έκθεσης είχε κόσμο, αργότερα τα κενά θα έκλειναν και από το μεσημέρι και μετά μιλούσες για συνωστισμό σε κατάσταση αγοραφοβίας για τους λιγότερο συνηθισμένους. Μία κατάσταση που θα συνέχιζε αμείωτη έως και την Κυριακή το βράδυ, κι ενώ είχε ήδη περάσει μία Πέμπτη με πολύ κόσμο. Στο φετινό Σαλόνι Μοτοσυκλέτας του Μιλάνο, την 77η Eicma, περισσότερο από 800.000 επισκέπτες πέρασαν τις πύλες για να δουν από κοντά τα νέα μοντέλα μοτοσυκλετών και εξοπλισμού αναβάτη...

Ιδιαίτερα αυξημένη η κίνηση στους διαδρόμους τα πρωινά από νεαρούς σε σημείο που αναρωτιέσαι αν υπήρχε γεμάτο σχολείο σε ολόκληρο το Μιλάνο. Στο τέλος θα ανακηρύξουν τις πρώτες ημέρες της Eicma ως σχολική αργία να τελειώνουμε… Λέμε για τις νέες γενιές πως δεν συμπαθούν την οδήγηση και περισσότερο νοιάζονται για το κινητό τους τηλέφωνο, όμως ο νεαρός κόσμος της Eicma φύσαγε αέρα αισιοδοξίας!

Φέτος η Eicma είχε δύο περισσότερες αίθουσες, φτάνοντας τις οκτώ, όταν κάθε μία αγγίζει σε μέγεθος το σύνολο της αντίστοιχης ελληνικής, η οποία και γίνεται με δυσβάσταχτο κόστος για τις ελληνικές αντιπροσωπείες σε σημείο απειλής για τα λειτουργικά τους έξοδα. Έτσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για τα μεγέθη που μιλάμε και την κατάσταση εδώ στην χώρα μας. Από τις δύο περισσότερες αίθουσες, μιάμιση ήταν άνευ ουσίας για το ευρύ κοινό, καθώς φιλοξενούσε ασιατικές εταιρίες που στόχευαν σε χονδρικές πωλήσεις, οι περισσότερες δίχως σαφές πλάνο για κάτι τέτοιο. Για την επιστροφή των κινέζων μετά από μία πενταετία σχεδόν θα το συνεχίσουμε στο τεύχος, τα νούμερα που δίνει η οργάνωση της Eicma είναι εντυπωσιακά. Σίγουρα θα μπορούσε να τα φουσκώνει αν ήθελε, κανείς δεν θα την καταλάβαινε, κανείς όμως δεν έχει και στοιχεία πως έκανε κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθείς πως ο κόσμος ήταν απίστευτα μπόλικος και κατάφεραν να τον διαχειριστούν απροβλημάτιστα.

Για την ακρίβεια, η Eicma έλαβε φέτος την πρώτη παγκοσμίως πιστοποίηση ISO 2021 για έκθεση του είδους, για την διαχείριση του κόσμου και την περιβαλλοντική της ευθιξία. Τα πάντα ήταν άψογα οργανωμένα, τόσο κατά την διάρκεια όπως και πριν αλλά και μετά. Η έκθεση δεν επαναπαύεται στις δάφνες της, τονίζει την έλευσή της σε κάθε σημείο το Μιλάνο, ξεκινώντας με μερικές από τις ακριβότερες βιτρίνες της Ιταλίας! Πώς γιορτάζουν οι Αμερικανοί το Χάλοουιν; Που είναι όλα ντυμένα στο ίδιο μοτίβο, από καταστήματα και δρόμους, μέχρι σπίτια ολόκληρα; Έτσι γίνεται και με την Eicma στο Μιλάνο, οι μοτοσυκλέτες βρίσκονται παντού, μέχρι και σε καταστήματα καλλυντικών.

Η προσέλευση του κόσμου και ιδιαίτερα των νεαρών ηλικιών που έχουμε ανάγκη στην μοτοσυκλέτα, ήταν θεμελιώδης αξίας για την επιτυχία της έκθεσης ως προς αυτό τον τομέα. Ιδιαίτερα πολλοί ήταν και οι Έλληνες επισκέπτες, όχι μόνο οι επαγγελματίες που ήρθαν για την εξερεύνηση νέων συνεργασιών, αλλά και οι μοτοσυκλετιστές που ταξίδεψαν για να δουν τα νέα μοντέλα από κοντά. Έβλεπαν το ΜΟΤΟ και ερχόντουσαν να χαιρετήσουν, παρέες – παρέες ή και club, όπως το T-Max και το NC club…

Τις πρώτες δύο ημέρες, 43.623 επαγγελματίες πέρασαν από την Eicma, το 55% των οποίων ήταν από χώρες εκτός της Ιταλίας, καθιστώντας την, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας του κόσμου! Με 1.887 εκθέτες κερδίζει τον τίτλο κι από την πλευρά του περιεχομένου. Το καλύτερο σημείο της; Το γεγονός πως για πρώτη φορά έδινε την ευκαιρία σε παιδιά ηλικίας 4 έως 11 ετών, να δοκιμάσουν mini-bikes και μοτοσυκλέτες, ποδήλατα καθώς και να κάνουν εκπαίδευση επί τόπου, δωρεάν! Το κοινό που θέλουμε, το κοινό του μέλλοντος, πέρασε φέτος από την Eicma κι αυτό είναι πιο σπουδαίο από κάθε συγκεντρωτικό νούμερο. Αυτά για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, εδώ για εμάς τα πράγματα θα είναι πάντα διαφορετικά κι αρκετά πιο μίζερα, ιδιαίτερα στην εποχή της οικονομικής κρίσης από την οποία δεν έχουμε σηκώσει το κεφάλι. Εδώ οι νέες γενιές δεν έχουν κλείσει τον κύκλο, ώστε να αρχίσουν να βλέπουν και πάλι τις μοτοσυκλέτες με το ίδιο μάτι. Οι παλιοί δεν κάνουν τον απαραίτητο χώρο, μοιράζοντας τα «εσύ δεν ξέρεις» με το φτυάρι και οι γονείς δεν έχουν περάσει από το «τα μηχανάκια σκοτώνουν» στο πιο σωστό αλλά με κίνδυνο αυτογκόλ: «η έλλειψη παιδείας σκοτώνει…». Η Eicma ακόμη κι αν είχε τον ίδιο κόσμο με πέρσι, και η οργάνωση φούσκωσε κατά 100.000 χιλιάδες το νούμερο, ήταν άκρως πετυχημένη από πλευράς πρόσκλησης ενδιαφέροντος…

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»