Adv 2 Dubai 2016: Τουρίστας στο Ομάν

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/5/2016

Ενώ όλη η Ελλάδα αντάλλαζε το γιορτινό φιλί της Ανάστασης στο προαύλιο κάποιας εκκλησίας, εγώ κοιμόμουν βαθιά πάνω στο πλοίο που με μετάφερε από το Ιράν στα Η.Α.Ε. Ούτε χαρμόσυνες καμπάνες, βεγγαλικά, κόκκινα αυγά ή λαμπάδες… Αυτό ήταν δυστυχώς το τίμημα του ταξιδιού για το Dubai. Αποζημιώθηκα όμως την επομένη (ανήμερα το Πάσχα), όταν βρέθηκα με τον φίλο- μοτοσυκλετιστή, Μάριο Χριστόπουλο και την γυναίκα του, να γιορτάζουμε –παρέα με άλλους Έλληνες– την ανάσταση του Κυρίου, έχοντας για θέα τον πύργο Burj Khalifa, το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο (828 μ.).

Χάρη στον Μάριο, οι δυο πρώτες μου μέρες στο Dubai πέρασαν γρήγορα και ευχάριστα. Τα βασικά αξιοθέατα της πόλης έγιναν ψηφιακές αναμνήσεις, ενώ ακολουθώντας με την ΚΤΜ 1050 Adventure το αυτοκίνητο του Μάριου, δεν δυσκολεύθηκα διόλου στην περιπλάνησή μου μέσα στα αστικά όρια του φουτουριστικού Dubai.
Βάση του προγράμματός μου, εκτός από τα Η.Α.Ε., είχα να "ξοδέψω" και έξι μέρες στο γειτονικό Σουλτανάτο του Ομάν, μια χώρα που πάντοτε μου εξιτάριζε την φαντασία. Και τελικά, με απώτερο προορισμό την πρωτεύουσα Muscat, ξεκίνησα ένα οδοιπορικό που θα άγγιζε περίπου τα 800 χιλιόμετρα. Κι όσον αφορά τους δρόμους, τις υποδομές και τις εξυπηρετήσεις καθοδόν, όλα ήταν άψογα στο Ομάν.
Ο Φίλιππος Γκαβός, ένας πολύ καλός φίλος από το Χαϊδάρι, ανέλαβε στην Muscat να με φιλοξενήσει και να μου γνωρίσει την πόλη όπου δούλευε το τελευταίο διάστημα, στα έργα κατασκευής του νέου αεροδρομίου της πρωτεύουσας. Οι τρεις μέρες που πέρασα με τον Φίλιππο στην λευκή Muscat, αναμφισβήτητα μου χάρισαν τις καλύτερες αναμνήσεις από την χώρα του Σουλτάνου Qaboos…

Στην επιστροφή μου για Dubai επέλεξα να περάσω από τις βόρειο-κεντρικές περιοχές της χώρας, εκεί όπου οι δυο πόλεις-οάσεις Nizwa και Bahla, έκρυβαν τρία ανεκτίμητα κειμήλια της τοπικής Ιστορίας. Δεν μπορούσα να μην επισκεφθώ τα τρία πιο φημισμένα κάστρα (Nizwa Fort, Bahla Fort, Jabreen Fort) της ευρύτερης περιοχής του βορείου Ομάν, τα οποία, κτισμένα με τον παραδοσιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό, με ταξίδεψαν κατευθείαν στα μεσαιωνικά χρόνια της Αραβίας.

Κ. Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Παύλο Καρατζά

19/12/2025

Η Kawasaki Motors Manufacturing Corp USA συγκαταλέγεται σε έναν μακρύ κατάλογο εταιρειών που έχουν προσφύγει στο Αμερικανικό Δικαστήριο Διεθνούς Εμπορίου και ζητούν αποζημίωση από το κράτος για τους φόρους που επέβαλε η κυβέρνηση Trump.

Πρόκειται για μια απροσδόκητη νομική μάχη, η οποία όμως λέει πολλά για την τρέχουσα κατάσταση της παγκόσμιας βιομηχανίας. Η Kawasaki Heavy Industries αποφάσισε να συμμετάσχει στη νομική διαδικασία που ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά των δασμών που επιβλήθηκαν από τον Ντόναλντ Τραμπ, ένα μέτρο του οποίου οι επιπτώσεις έχουν τεράστιο αντίκτυπο σε πολλές εταιρίες.

Οι τελωνειακοί δασμοί επιβλήθηκαν με στόχο να προστατεύσουν την αμερικανική βιομηχανία από τις ξένες εισαγωγές. Στην πραγματικότητα, διαταράσσαν τις βαθιά παγκοσμιοποιημένες αλυσίδες παραγωγής, όπου η ίδια η έννοια του εγχώριου προϊόντος έγινε ασαφής.

Η Kawasaki είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Ο ιαπωνικός κατασκευαστής συναρμολογεί ορισμένες από τις μοτοσυκλέτες του εκτός Ιαπωνίας, κυρίως στην Ταϊλάνδη, πριν τις εξάγει στην αμερικανική αγορά. Ως αποτέλεσμα, τα μοντέλα αυτά επιβαρύνονται με επιπλέον κόστη που μπορούν να φτάσουν το 25%, αυξάνοντας δραστικά την τελική τους τιμή.

Η Kawasaki μπορεί είτε να απορροφήσει αυτά τα κόστη σε βάρος της κερδοφορίας, είτε να τα μετακυλήσει στους Αμερικανούς πελάτες, με τον κίνδυνο να χάσει την ανταγωνιστικότητά της έναντι των τοπικών ανταγωνιστών ή των εμπορικών σημάτων που βρίσκονται σε καλύτερη θέση από φορολογική άποψη, όμως καμία από αυτές τις επιλογές δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα. Έτσι, η εταιρεία προσέφυγε στα δικαστήρια κατά των μέτρων αυτών, τα οποία θεωρήθηκαν δυσανάλογα και οικονομικά αντιπαραγωγικά.

Βέβαια, η υπόθεση αυτή όπως είναι κατανοητό δεν αφορά μόνο την Kawasaki, αλλά πολλές εταιρείες από πολλούς διαφορετικούς τομείς. Η Kawasaki συμμαχεί έτσι με άλλες εταιρείες και κλάδους που πιστεύουν ότι αυτοί οι δασμοί είναι επιζήμιοι για την αμερικανική οικονομία και τους καταναλωτές.