Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Με το σκεπτικό πως προκαλούν προβλήματα σε πεζούς, ΑΜΕΑ και γονείς με παιδιά σε καρότσια
Μοτοσυκλέτες σε πεζοδρόμια
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/2/2024

Η Αγγλία εξετάζει την απαγόρευση μίας πολύ γνωστής και σε εμάς εδώ πρακτικής, που αφορά την στάθμευση μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια, με βασική αφορμή να αποτελούν τα παράπονα πεζών, ειδικότερα ατόμων με αναπηρικό αμαξίδιο και γονείς με καρότσια μωρών, αλλά και οι καταστροφές που μπορεί να συμβούν στις πεζοδρομημένες επιφάνειες.

Ο Σύνδεσμος Τοπικής Αυτοδιοίκησης (LGA), που αποτελεί το εθνικό όργανο για τις τοπικές αρχές της Αγγλίας και της Ουαλίας, πιέζει για την εφαρμογή νόμων που θα απαγορεύουν την στάθμευση των μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια. Με αφορμή μία έκθεση, η οποία ανατέθηκε από τον LGA και πραγματοποιήθηκε από τον ανεξάρτητο φορέα Sustrans and Transport for All, ο LGA θέλει τα δημοτικά συμβούλια σε ολόκληρη την Αγγλία να ακολουθήσουν τον δρόμο που πρώτο χάραξε το Λονδίνο -εκεί απαγορεύεται εξ ολοκλήρου και αυστηρά η στάθμευση στα πεζοδρόμια. Την αγγλική πρωτεύουσα ακολούθησε τον Δεκέμβριο που μας πέρασε η Σκωτία, η οποία εφάρμοσε με την σειρά της ένα νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η έκθεση που προέκυψε από την παραπάνω έρευνα, τονίζει τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την στάθμευση στα πεζοδρόμια, κυρίως για τους ΑΜΕΑ που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο και τους γονείς που έχουν μικρά παιδιά σε καρότσια. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζονται οι πιθανές ζημιές που μπορούν να προκληθούν, οι οποίες με την σειρά τους ενέχουν κίνδυνο για τους περαστικούς, καθώς μπορεί να προκαλέσουν πτώση και τραυματισμό, ενώ η επισκευή τους κοστίζει ακριβά.

Η στάθμευση στα πεζοδρόμια είναι μία τακτική που ακολουθούμε και στην Ελλάδα, με τα ίδια αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μοτοσυκλέτες λειτουργούν ως εμπόδιο, ειδικά για ανθρώπους με μειωμένες κινητικές ικανότητες. Επομένως, μπορούμε να καταλάβουμε από πρώτο χέρι τις αιτίες για απαγόρευση που αναφέρονται στην έκθεση. Στην Αγγλία ωστόσο, σε πολλές επαρχιακές και όχι μόνο περιοχές, πολλοί δρόμοι είναι εξαιρετικά στενοί, θυμίζοντας αυτούς που συναντάμε συνήθως σε ορεινά χωριά, ενώ πολλές φορές εντοπίζονται σε κεντρικά σημεία, με αυξημένη κίνηση. Σε αυτά τα σημεία, η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο αποτελεί πολλές φορές τη μοναδική λύση, προκειμένου η μοτοσυκλέτα να μην εμποδίζει την κίνηση.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Για την ώρα, η κατάσταση όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα παραμένει αρκετά μπερδεμένη, καθώς ο νόμος αφήνει πολλά παραθυράκια. Αν και δεν υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που να απαγορεύει ρητά τη στάθμευση στο πεζοδρόμιο, πολλές περιοχές έξω από το Λονδίνο έχουν ήδη εφαρμόσει κανονισμούς, με τους οποίους η παρακώλυση των πεζών μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο. Σύμφωνα, όμως, με τον δημοτικό σύμβουλο Darren Rodwell, που είναι και εκπρόσωπος του LGA, τα δημοτικά συμβούλια εκτός Λονδίνου δεν έχουν τις εξουσίες που χρειάζονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι πέραν των προβλημάτων που δημιουργεί στους πεζούς, οι οποίο αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο, αυξάνοντας τον κίνδυνο να τραυματιστούν από τα διερχόμενα οχήματα, ένα ακόμα ζήτημα είναι οι ζημιές που προκαλούνται. Όπως λέει, τα χρήματα που δίνονται για την επισκευή των ζημιών που προκαλούνται από τη στάθμευση στα πεζοδρόμια, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση του οδοστρώματος, ενίσχυση της αστικής συγκοινωνίας και τη δημιουργία καλύτερων χώρων στάθμευσης.

Η Κυβέρνηση της Αγγλίας έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2030 οι μισές διαδρομές εντός αστικού ιστού να γίνονται είτε με ποδήλατο, είτε με τα πόδια. Για να καταστεί εφικτό κάτι τέτοιο, θα πρέπει σύμφωνα με τον Rodwell, οι περιοχές εκτός του Λονδίνου να έχουν τη δύναμη να επιβάλουν νόμους που θα κάνουν πιο ασφαλείς τους δρόμους, και τα πεζοδρόμια προσβάσιμα σε όλους.

Από την μεριά της, η Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση πρότεινε τρεις πιθανές λύσεις. Πρώτη ήταν η εισήγηση νέων Διατάξεων Ρύθμισης της Κυκλοφορίας, για τις τοπικές αρχές, επιτρέποντας την επιλεκτική εφαρμογή των απαγορεύσεων στάθμευσης στο πεζοδρόμιο, σε περιοχές που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα. Η δεύτερη πρόταση είναι να επιτρέψουν στις τοπικές αρχές να θέσουν την “άσκοπη παρακώληση του πεζοδρομίου” ως αστικό ζήτημα, επιτρέποντάς τους την έκδοση ειδοποιητηρίων για την επιβολή προστίμων. Αυτή την στιγμή, μόνος αρμόδιος για την επιβολή χρηματικών ποινών στους παραβάτες, είναι η αστυνομία. Αυτό αφήνει την ερμηνεία των κανόνων στην κρίση των τροχονόμων, έχει όμως σαν πλεονέκτημα το ότι απαλλάσσει τις δημοτικές αρχές από το να παρακολουθούν συνεχώς όλους τους δρόμους, αλλά και να εγκαταστήσουν πινακίδες παντού, για να δείχνουν πού επιτρέπεται και πού όχι η στάθμευση.

Η τρίτη πρόταση είναι και η πιο αυστηρή, καθώς φέρνει στην κουβέντα την εθνική απαγόρευση της στάθμευσης στα πεζοδρόμια, όπως ήδη συμβαίνει σε Λονδίνο και Σκωτία. Το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο εξακολουθεί να αφήνει στην κρίση των δημοτικών συμβουλίων τυχών εξαιρέσεις σε κάποιες περιοχές, όπως για παράδειγμα σε σημεία που ο δρόμος είναι εξαιρετικά στενός για οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Ο γενικός κανόνας, όμως, είναι η καθολική απαγόρευση στάθμευσης στα πεζοδρόμια. Εδώ κρύβεται όμως και μία παγίδα, καθώς η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ελεγχθούν όλοι οι δρόμοι, για να κριθεί το πού απαιτούνται εξαιρέσεις και ποιοι θα ενταχθούν στον νόμο. Κάτι τέτοιο είναι τόσο χρονοβόρο, όσο και ακριβό να γίνει.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η πιο λογική φαίνεται να είναι η δεύτερη πρόταση, η οποία δίνει μεγαλύτερη εξουσία στις τοπικές αρχές, ενώ αποτελεί τη μόνη που υποστηρίζει η RAC (Royal Automobile Club, εταιρεία που ειδικεύεται στην ασφάλιση οχημάτων). Όπως ανέφερε ο Επικεφαλής πολιτικής του φορέα, Simon Williams, μία τέτοια προσέγγιση θα είναι πιο αποτελεσματική, αποτρέποντας τον έλεγχο όλων των δρόμων και την σπατάληση πόρων για την τοποθέτηση πινακίδων και νέων διαγραμμίσεων.

Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, με τις εκλογές στην Αγγλία να πλησιάζουν, οι εκκλήσεις της LGA είναι μάλλον απίθανο να εφαρμοστούν σύντομα, καθώς ο Πρωθυπουργός Rishi Sunak έχει ήδη δηλώσει υπέρμαχος των οδηγών και των δικαιωμάτων τους. Αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι σε δεύτερο χρόνο δεν υπάρχει η πιθανότητα για αυστηροποίηση των νόμων που αφορούν τη στάθμευση.

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”