Αγώνας Αθήνα – Γιβραλτάρ, όπως Dakar!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

29/1/2016

Μακρινό και ακριβό Dakar στην Νότια Αμερική, ή 9.000 χιλιόμετρα στην Ευρώπη, με εκκίνηση από την Αθήνα; Εντάξει, δεν συγκρίνονται, όμως το Αθήνα – Γιβραλτάρ έχει ουσιαστικές διαφορές: Απευθύνεται σε ιδιώτες και ερασιτέχνες, όχι σε εργοστασιακές ομάδες και επαγγελματίες αναβάτες. Μπορείς να τρέξεις με ό,τι μοτοσυκλέτα θέλεις, από rally replica έως παλιά on-off, μονοκύλινδρη ή δικύλινδρη. Δηλώνει εξ αρχής πιο χαλαρό, πιο παρεΐστικο, για όσους θέλουν να απολαύσουν ασφάλτινες και χωμάτινες διαδρομές στα Βαλκάνια και τη Νότια Ευρώπη. Μέσα σε 15 μέρες, διασχίζει 14 χώρες. Σε αντίθεση με τους περισσότερους αγώνες rally raid, είναι μόνο για μοτοσυκλέτες κι όχι για αυτοκίνητα και φορτηγά. Επιπλέον, ξεκινά από την Αθήνα, από την κλειστή πια πλαζ της Βούλας, όπου θα γίνει ο τεχνικός έλεγχος, ο πρόλογος και η εκκίνηση.

Οι διαδρομές κάθε μέρας είναι συνήθως 500-600 χιλιόμετρα, ενώ έχει και κάποιες με λίγα, για ξεκούραση, και χωρίζονται σε απλές και ειδικές. Η πλοήγηση και η καταγραφή θα γίνεται με GPS, και η διαδρομή θα δίνεται στους συμμετέχοντες την προηγούμενη. Υπάρχουν και μέρες κυρίως ασφάλτινες, αλλά και μέρες με 90% χώμα, οπότε η επιλογή μοτοσυκλέτας παίζει φυσικά ρόλο, αλλά δεν απαιτείται να έχεις μια ακριβή rally replica για να τρέξεις. Η συμμετοχή κοστίζει 1.900 ευρώ, κι εκεί δεν περιλαμβάνονται βενζίνες, διατροφή και διαμονή σε ξενοδοχείο, υπάρχει όμως η δυνατότητα διαμονής με σκηνή στο bivouac του αγώνα. Η οργάνωση θα κουβαλά ένα κιβώτιο για τον κάθε αγωνιζόμενο.

Οι αναβάτες θα φτάσουν στην Αθήνα στις 27 Μαΐου, μέρα που θα ξεκινήσει και ο τεχνικός έλεγχος. Την επομένη, ολοκληρώνεται ο τεχνικός έλεγχος και γίνεται ο πρόλογος, που θα μετράει για την εκκίνηση της πρώτης μέρας αλλά και στην συνολική κατάταξη. Στις 29, ξεκινά ο κανονικός αγώνας, με 555 χιλιόμετρα και bivouac στα Τρίκαλα, αφού περάσει από Αράχωβα, Ιτέα, ορεινή Ναυπακτία, Καρπενήσι, λίμνη Πλαστήρα και Μουζάκι. Η διαδρομή στην Ελλάδα θα συνεχιστεί προς Μέτσοβο, Γρεβενά, Καστοριά και Πρέσπες, για να περάσει στην FYROM και να καταλήξει στο Debar, δίπλα στα Αλβανικά σύνορα, άλλα 553 χιλιόμετρα. Και μετά, πάει λέγοντας, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Ιταλία...

Ο τερματισμός στο Γιβραλτάρ θα γίνει στις 12 Ιουνίου.

Οι συμμετοχές λήγουν τέλη Απριλίου, και περιορίζονται στις 200. Προλαβαίνετε λοιπόν...

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”

Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.”

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.