Airoh - Εξελίσσει κράνος με αερόσακο

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για μείωση των κρανιακών κακώσεων κατά 50%!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2022

Στην EICMA 2022, η ιταλική εταιρεία κρανών Airoh παρουσίασε σε συνεργασία με τον κατασκευαστή αερόσακων Autoliv, ένα κράνος μοτοσυκλέτας με αερόσακο!

Αερόσακους έχουμε δει σε μοτοσυκλέτες και scooter, σε αγωνιστικές ολόσωμες φόρμες, σε μπουφάν και πρόσφατα και σε παντελόνια, ενώ τώρα, στην 25η επέτειο από την ίδρυση της, η Airoh παρουσιάζει αερόσακο και για κράνος.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το κράνος είναι σε πρωτότυπη μορφή και επιπλέον η Airoh δεν έχει δώσει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο στόχος ήταν ένα full-face κράνος με καλαίσθητο design, που να μην ξεχωρίζει από ένα συμβατικό για τον υπερβολικό του όγκο, ενώ όταν χρειαστεί να μπορεί να “επεκτείνεται”, να ανοίγει δηλαδή από πάνω, και από μέσα να ξεπροβάλλει ένας αερόσακος που θα μειώνει την ταχύτητα κρούσης του κεφαλιού σε κάποιο εμπόδιο.

Παράλληλα, όταν ο αερόσακος δεν χρησιμοποιείται, το κράνος θα καλύπτει όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας -βλ. ECE22.06.

Το κράνος των Airoh-Autoliv βασίζεται στη δουλειά της νεαρής Ιταλίδας σχεδιάστριας Roberta Descrovi, που μελέτησε την ιδέα της ενσωμάτωσης αερόσακου σε κράνος για μοτοσυκλέτα, όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam της Αγγλίας.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της Airoh, το κράνος που παρουσιάστηκε στην EICMA είναι το αποτέλεσμα μελέτης πολλών προσομοιώσεων ατυχημάτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να εξακριβωθεί αν αυξάνεται η προστασία του αναβάτη. Οι μελέτες αυτές ξεκίνησαν το 2020, ενώ στη συνέχεια η Airoh και η Autoliv πέρασαν στο επόμενο στάδιο, με πραγματικά crash test ώστε να μελετήσουν το σχέδιο του κράνους, την κάλυψη που θα χρειάζεται να προσφέρει ο αερόσακος, την πίεση και τον όγκο του απαιτούμενου για την πλήρωση αερίου, τον τρόπο λειτουργίας της ECU, τη θέση της μπαταρίας, κ.α.

Ο αερόσακος ενεργοποιείται ηλεκτρονικά, χωρίς να αναφέρεται αυτή τη στιγμή ακριβώς το πώς αντιλαμβάνεται το ατύχημα, το πιθανότερο με αισθητήρες όπως επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια, ενώ δεν γνωρίζουμε την ευαισθησία τους, ή το αν μπορεί να ανοίξει ο αερόσακος κατά λάθος ενώ δεν έχει πέσει ο αναβάτης. Φανταζόμαστε πως η Airoh έχει ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τις εταιρείες που έχουν παρουσιάσει jacket και φόρμες με αερόσακους, όπου η χρήση πολλαπλών αισθητήρων που επικοινωνούν με την ECU ώστε να επιβεβαιωθεί από τους περισσότερους ένα ατύχημα, μειώνει ή αποκλείει κάποιο λανθασμένο άνοιγμα του αερόσακου.

Το πάνω μέρος του κράνους έχει τμήματα τα οποία υποχωρούν και ξεκολλάνε όταν ο αερόσακος φουσκώνει και εκτείνεται έξω από το κράνος σπρώχνοντας το κέλυφος. Φανταζόμαστε πως αν τα χάσεις σε κάποιο ατύχημα, η Airoh θα τα παρέχει ως αξεσουάρ, ενώ δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτά θα συναρμολογούνται.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία μας δίνει η Autoliv, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης.

Περιμένουμε νεότερες πληροφορίες από Airoh και Autoliv για την εξέλιξη του κράνους, και βίντεο από τη λειτουργία του αερόσακου. Για την ώρα οι 2 εταιρείες δεν έχουν κάνει καμία αναφορά για το πότε θα δούμε το συγκεκριμένο κράνος στην παραγωγή.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.