Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Προχωρούν οι εργασίες στη νέα πίστα της Αργεντινής Autódromo Oscar y Juan Gálvez ενόψει 2027 [Video]

Είμαστε στην τελική ευθεία, αφού μόλις 5 μήνες έχουν μείνει για το αργεντίνικο GP
buenos-aires
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Το Autódromo Oscar y Juan Gálvez έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος τις δεκαετίες του 60’, 80’ και 90’ και τώρα ανανεώνεται για να υποδεχτεί το αργεντίνικο GP του 2027, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το GP της Αργεντινής στο Μπουένος Άιρες είναι μία από τις νέες προσθήκες στο πρόγραμμα του MotoGP για το 2027. Το Autodromo Oscar e Juan Gálvez βρίσκεται σε πλήρη ανακαίνιση, η οποία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Hermann Tilke.

Μάλιστα στη μεγάλη ευθεία, όπως και σε έξι στροφές έχει πέσει ήδη η πρώτη στρώση (από τις τρεις συνολικά) της νέας ασφάλτου και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτη, ένα μήνα δηλαδή πριν το GP. Η δημοτική αρχή δημοσίευσε ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των εργασιών: την ασφαλτόστρωση της πίστας, τα μέτρα ασφάλειας και την κατασκευή της σήραγγας που θα συνδέει την πρόσβαση από τη λεωφόρο Roca με τα paddock.

Η ασφαλτόστρωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο και πραγματοποιείται από τρεις ομάδες εργατών που εργάζονται ταυτόχρονα, ενώ ο δήμος ξεκίνησε επίσης νυχτερινές εργασίες για να αντισταθμίσει πιθανές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που συνδέονται με το φαινόμενο «El Niño».

Ολοκληρώθηκε επίσης η εκσκαφή της σήραγγας, η οποία θα έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και θα διέρχεται κάτω από την κύρια ευθεία, πριν από τη στροφή 1. 

Ο αγώνας του MotoGP έχει προγραμματιστεί για τις 9 έως 11 Απριλίου 2027 και τα έργα αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο των pits αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, η ασφαλτόστρωση της πίστας τον Φεβρουάριο και η σήραγγα πρόσβασης τον Μάρτιο.

buenos-aires

Η διαδρομή που θα χρησιμοποιηθεί για το MotoGP θα έχει μήκος 4,3 χιλιόμετρα, πλάτος από 12 έως 18 μέτρα και θα περιλαμβάνει 9 δεξιόστροφες και 5 αριστερόστροφες στροφές, ενώ η πίστα θα συμπεριληφθεί και στο καλεντάρι της F1, όπου θα έχει διαφορετική διάταξη, με μήκος 4,87 χιλιόμετρα, με 9 δεξιόστροφες και 6 αριστερόστροφες στροφές, καθώς και μια μακρύτερη ευθεία 980 αντί για 740 μέτρων.

Βλέποντας αυτές τις πίστες λογικό είναι να ζηλεύουμε και εμείς. Ζούμε σε μία χώρα που προσφέρει άφθονο ήλιο και μεγάλο μοτοσυκλετιστικό κοινό (αναλογικά φυσικά του πληθυσμού μας), όμως έχουμε μόλις δύο πίστες σε ολόκληρη την επικράτεια. Η πίστα των Μεγάρων είναι κοντά στην Αθήνα, όμως είναι μικρή και η πίστα των Σερρών είναι εξαιρετική, όμως απέχει πολλές ώρες και πολλά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, εκεί που ζει η πλειονότητα των μοτοσυκλετιστών.

Προφανώς και δεν ζητάμε μία τέτοια πίστα, που αποτελεί ένα τεράστιο σε κόστος έργο, με τεράστιο επίσης κόστος συντήρησης, αλλά μικρότερες πίστες που είναι ιδανικές για track-days, δοκιμές εταιρειών και εθνικά (ίσως και όχι μόνο) πρωταθλήματα. Τέτοιες πίστες βλέπουμε σχεδόν σε κάθε πόλη της Ισπανίας, με την Ιταλία να ακολουθεί από κοντά κι αυτό είναι ένας σημαντικότατος παράγοντας (ίσως ο πιο σημαντικός) που βλέπουμε τόσους πολλούς αναβάτες από αυτές τις δύο χώρες στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζετε κάτι τέτοιο από εμάς, αφού τα έχουμε γράψει και τα έχουμε πει άπειρες φορές, αλλά θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να κάνει κάτι η πολιτεία γι’ αυτό.