Airoh - Εξελίσσει κράνος με αερόσακο

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για μείωση των κρανιακών κακώσεων κατά 50%!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2022

Στην EICMA 2022, η ιταλική εταιρεία κρανών Airoh παρουσίασε σε συνεργασία με τον κατασκευαστή αερόσακων Autoliv, ένα κράνος μοτοσυκλέτας με αερόσακο!

Αερόσακους έχουμε δει σε μοτοσυκλέτες και scooter, σε αγωνιστικές ολόσωμες φόρμες, σε μπουφάν και πρόσφατα και σε παντελόνια, ενώ τώρα, στην 25η επέτειο από την ίδρυση της, η Airoh παρουσιάζει αερόσακο και για κράνος.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το κράνος είναι σε πρωτότυπη μορφή και επιπλέον η Airoh δεν έχει δώσει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο στόχος ήταν ένα full-face κράνος με καλαίσθητο design, που να μην ξεχωρίζει από ένα συμβατικό για τον υπερβολικό του όγκο, ενώ όταν χρειαστεί να μπορεί να “επεκτείνεται”, να ανοίγει δηλαδή από πάνω, και από μέσα να ξεπροβάλλει ένας αερόσακος που θα μειώνει την ταχύτητα κρούσης του κεφαλιού σε κάποιο εμπόδιο.

Παράλληλα, όταν ο αερόσακος δεν χρησιμοποιείται, το κράνος θα καλύπτει όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας -βλ. ECE22.06.

Το κράνος των Airoh-Autoliv βασίζεται στη δουλειά της νεαρής Ιταλίδας σχεδιάστριας Roberta Descrovi, που μελέτησε την ιδέα της ενσωμάτωσης αερόσακου σε κράνος για μοτοσυκλέτα, όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam της Αγγλίας.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της Airoh, το κράνος που παρουσιάστηκε στην EICMA είναι το αποτέλεσμα μελέτης πολλών προσομοιώσεων ατυχημάτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να εξακριβωθεί αν αυξάνεται η προστασία του αναβάτη. Οι μελέτες αυτές ξεκίνησαν το 2020, ενώ στη συνέχεια η Airoh και η Autoliv πέρασαν στο επόμενο στάδιο, με πραγματικά crash test ώστε να μελετήσουν το σχέδιο του κράνους, την κάλυψη που θα χρειάζεται να προσφέρει ο αερόσακος, την πίεση και τον όγκο του απαιτούμενου για την πλήρωση αερίου, τον τρόπο λειτουργίας της ECU, τη θέση της μπαταρίας, κ.α.

Ο αερόσακος ενεργοποιείται ηλεκτρονικά, χωρίς να αναφέρεται αυτή τη στιγμή ακριβώς το πώς αντιλαμβάνεται το ατύχημα, το πιθανότερο με αισθητήρες όπως επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια, ενώ δεν γνωρίζουμε την ευαισθησία τους, ή το αν μπορεί να ανοίξει ο αερόσακος κατά λάθος ενώ δεν έχει πέσει ο αναβάτης. Φανταζόμαστε πως η Airoh έχει ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τις εταιρείες που έχουν παρουσιάσει jacket και φόρμες με αερόσακους, όπου η χρήση πολλαπλών αισθητήρων που επικοινωνούν με την ECU ώστε να επιβεβαιωθεί από τους περισσότερους ένα ατύχημα, μειώνει ή αποκλείει κάποιο λανθασμένο άνοιγμα του αερόσακου.

Το πάνω μέρος του κράνους έχει τμήματα τα οποία υποχωρούν και ξεκολλάνε όταν ο αερόσακος φουσκώνει και εκτείνεται έξω από το κράνος σπρώχνοντας το κέλυφος. Φανταζόμαστε πως αν τα χάσεις σε κάποιο ατύχημα, η Airoh θα τα παρέχει ως αξεσουάρ, ενώ δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτά θα συναρμολογούνται.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία μας δίνει η Autoliv, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης.

Περιμένουμε νεότερες πληροφορίες από Airoh και Autoliv για την εξέλιξη του κράνους, και βίντεο από τη λειτουργία του αερόσακου. Για την ώρα οι 2 εταιρείες δεν έχουν κάνει καμία αναφορά για το πότε θα δούμε το συγκεκριμένο κράνος στην παραγωγή.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S