Akrapovic: Γιατί ήταν αποκαλυπτική η επίσκεψη στο εργοστάσιό της

Μοτοσυκλετιστική εκδοχή «Charlie and the Chocolate Factory»

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/2/2019

Καμία επιγραφή, καμία ένδειξη, δεν θα σε προειδοποιήσει πως βρίσκεσαι έξω από το εργοστάσιο της Akrapovic, πως αυτό που βλέπεις από μακριά είναι ο τοίχος πίσω από τον οποίο συνυπάρχουν ταυτόχρονα οι MotoGP μοτοσυκλέτες που σε λίγες μέρες θα παλέψουν για τον πρώτο τους αγώνα! Όλα τα μεγάλα μυστικά, η επιτομή της μηχανολογίας της μοτοσυκλέτας, συνυπάρχει σε έναν χώρο και μόνο όταν δεν πρόκειται για την πίστα, κι αυτός ο χώρος είναι ένα γκρίζο, ντιζαϊνάτο συγκρότημα κτηρίων έξω από το χωρίο Ivančna Gorica! Το μόνο που θα προδώσει την τοποθεσία στον τυχαίο ξένο περαστικό, μιας και δεν υπάρχει Σλοβένος που δεν γνωρίζει την Akrapovic, είναι ο απόκοσμος μοτοτζιπί ήχος, που κατακλύζει τον γειτονικό λόφο σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού, στο γιγάντιο δωμάτιο που φιλοξενείται το δυναμόμετρο. Ένα από τα δυναμόμετρα. Κι αυτός ο ήχος, αυτή η μουσική για τα μοτοσυκλετιστικά αυτιά, ακούγεται κάθε μέρα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Να κάθεσαι στο πάρκινγκ, να κλείνεις τα μάτια, και να νιώθεις πως έρχεται κατά πάνω σου μία σφαίρα 160 κιλών με τριακόσια χιλιόμετρα! Επιλογή τους να μην υπάρχει σημαία, επιγραφή, τεράστια γράμματα στην οροφή. Για να μην έρχεται ο περαστικός και ζητάει επισκέψεις. Μερικές πόρτες ανοίγουν δύσκολα και μονάχα σε λίγους κι εκλεκτούς, όχι γιατί υπάρχει κάποιο κλειστό κλαμπ, όχι γιατί οι μύτες είναι ψηλά, αλλά γιατί έξω από αυτές τις πόρτες περιμένουν στην σειρά να αρπάξουν οτιδήποτε μπορούν… Ποιοι; Φανταστείτε ένα σκηνικό που εύκολα θυμίζει ταινία με ζόμπι που έχοντας τα χέρια απλωμένα, προσπαθούν να αρπάξουν οτιδήποτε βρουν μπροστά τους, κι έτσι αναγκαστικά οφείλεις πιάνοντας το χερούλι της πόρτας, να είσαι προσεκτικός ώστε κανένας να μην ορμήσει μέσα.

Ξεναγήσεις στο εργοστάσιο έχουν γίνει αρκετές όλα αυτά τα χρόνια, σχεδόν δεκαπέντε δημοσιογράφοι το επισκέπτονται σε ετήσια βάση, αν και θα πρέπει κανείς να κοιτά πλέον μονάχα εκείνες από το 2017 και μετά, καθώς τότε ολοκληρώθηκε η τελευταία μεγάλη αναβάθμιση, παρόλο που αυτή πρέπει να θεωρείται διαρκής και μόνιμη. Αλλοίμονο αν πηγαίνεις σε ένα εργοστάσιο ανά διετία και αναγνωρίζεις κάθε γωνιά του, αυτό θα σήμαινε στασιμότητα. Η μεταφορά της παραγωγής στο νέο εργοστάσιο ξεκίνησε στα τέλη του 2014, κι αν ψάξετε να βρείτε τις καταγραφές των δημοσιογραφικών ξεναγήσεων τα τελευταία δύο χρόνια, που σημαίνει το πολύ τριάντα στο σύνολο, καμία τους δεν πρόκειται να περιέχει αυτά που τώρα έχουμε απλά και μόνο σε σημειώσεις. Μην το εκλάβετε ως προσπάθεια υπερηφάνειας, από εμάς δεν πρέπει να περιμένετε κάτι τέτοιο άλλωστε, όχι, η αναφορά αυτή και η σύγκριση γίνεται γιατί βοηθά εσάς, τους αναγνώστες, να καταλάβετε την προσπάθεια διαφύλαξης της πληροφορίας, από τον καλύτερο κατασκευαστή εξατμίσεων στον κόσμο. Αν κι αυτός ο τίτλος εργασίας για την εταιρεία του Igor Akrapovic, να ξέρετε πως την μειώνει και δεν την εξυψώνει, καθώς συμβαίνουν εκεί μέσα πολλά περισσότερα πράγματα από την κατασκευή των καλύτερων εξατμίσεων στον κόσμο.

Το MOTO επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Akrapovic το 2001, συνοδευόμενο από τον Ντίνο Νικολαϊδη, ιδιοκτήτη της TECNO MOTO, αποκλειστικού εισαγωγέα στην Ελλάδα. Τότε η Akrapovic ήταν ήδη παγκοσμίως αναγνωρισμένη και κατά μία σύμπτωση είχε ήδη δύο χρόνια στο νέο της εργοστάσιο, ξεφεύγοντας από τα όρια της βιοτεχνίας. Ένα χρόνο πριν είχε αποκτήσει τον πρώτο της τίτλο στα WSBK με τον Colin Edwards που αποτελεί πρεσβευτή της, κι έναν χρόνο μετά θα έμπαινε στα MotoGP για πρώτη φορά. Η πορεία της ήταν ήδη ιλιγγιωδώς ανοδική κι αμέσως μετά θα πατούσε και το κουμπί της πυροδότησης για να εκτοξευθεί περνώντας την στρατόσφαιρα, απομακρυνόμενη μια και καλή έτη φωτός από τον ανταγωνισμό. Ακόμη κι έτσι όμως, το 2001 είχαμε πάει απλά σε μία βιοτεχνία, μιας και τώρα μπήκαμε στην NASA την ίδια! Μονάχα αυτή την σύγκριση πρέπει να φέρνετε στο μυαλό σας, φανταστείτε: Κρατάμε στα χέρια μας το τεύχος του 2001 που απεικονίζει τον Igor Akrapovic μαζί με τον καλό του φίλο Ντίνο Νικολαϊδη –ας το αφήσουμε έτσι αυτό μετέωρο, καθώς απαιτείται πολυσέλιδο άρθρο για να εξηγήσουμε τι ακριβώς συνδέει αυτούς τους δύο- και τους δείχνουμε πως τότε φτιάξαμε με τα ίδια μας τα χέρια ένα τελικό εξάτμισης. Ακολουθεί χαμόγελο αμηχανίας. «Τώρα που θα μπούμε στο αυτοκίνητο και θα πάμε μία ώρα μακριά, στο νέο εργοστάσιο όπου θα σου δείξουμε τα πάντα από την αρχή ως το τέλος, να μας πεις μετά αν αυτό που έκανε το ΜΟΤΟ τότε γίνεται το ίδιο εύκολα και σήμερα, ή αν έστω γίνεται».

Να σας προϊδεάσουμε: Δεν γίνεται.

Οι διαδικασίες, η τεχνική, η τεχνολογία υλικών, οι κολλήσεις, ο ποιοτικός έλεγχος, τίποτα δεν είναι ίδιο και τίποτα δεν είναι απλό. Η Akrapovic αυτή την στιγμή δεν έχει ανταγωνισμό, κι αν υπάρχει κάποιος που χρειάζεται επιχειρήματα για αυτή την τοποθέτηση, τότε απλά θα πρέπει να περιμένετε την επιστροφή στην Αθήνα και την ανάλυση της διαδικασίας. Μία ανάλυση που αν όχι η πλέον, τότε να περιμένετε πως θα είναι σίγουρα μία από τις πιο λεπτομερείς από την απαρχή του νέου εργοστασίου, καθώς οι διήμερες ξεναγήσεις σπανίζουν και βγαίνουν εκτός από τον μέσο όρο των δεκαπέντε επισκέψεων τον χρόνο που προαναφέραμε. Κι αυτό βασισμένο στα λεγόμενα του προκατόχου του εργοστασίου που μας συνόδευε όλη την ώρα, τον κλειδοκράτορα που είχε στην κατοχή του τα κλειδιά κάθε πόρτας. Όχι δεν ήταν επειδή μας αγάπησε, παρότι η επίσκεψή μας κορυφώθηκε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, αλλά γιατί κι αυτή την φορά, όπως πριν από 18 χρόνια, την πρώτη πόρτα μας την άνοιξε ένας Νικολαΐδης, ο υιός Μάριος αυτή την φορά! Διστακτικά μας άφησαν να τραβήξουμε και πλάνα video μέσα στις μετρημένες φωτογραφίες. Κι αυτή η πρακτική ελέγχου που όλοι οι κατασκευαστές έχουν για τα εργοστάσιά τους, και υπερθετικά ίσως η Akrapovic, δεν είναι προϊόν μυστικοπάθειας. Εκτός από τον διαρκή αγώνα να περιφράξουν τα δικά τους αγαθά που τους έχουν κάνει να ξεχωρίζουν, η Akrapovic διαφυλάσσει τα μυστικά τρίτων, στην προκειμένη περίπτωση σχεδόν ολόκληρου του grid των MotoGP, των κορυφαίων στο Dakar, στο Enduro και το Motocross, των WSBK και πολλών νέων μοντέλων που εμείς δεν ξέρουμε καν πως ετοιμάζονται!

Για τους Έλληνες λοιπόν τα πράγματα στην Akrapovic μπορούν να είναι λιγάκι πιο φιλικά, έως πολύ. Άλλωστε δεν βγαίνει ένα τέτοιο εργοστάσιο από τον προγραμματισμό του για να φτιάξει μία και μόνο εξάτμιση για μία και μόνο μοτοσυκλέτα που δεν πρόκειται ποτέ να πουληθεί. Ναι δεν τον κάνει καμία φορά, το κάνει δύο! Αν βέβαια το όνομα αυτών ξεκινά με DCR και φτιάχνονται στην Ελλάδα! Στην φετινή EICMA οι άνθρωποι της Akrapovic άφηναν το περίπτερό τους για να επισκεφτούν εκείνο της DNA και να δουν από κοντά την ελληνική DCR-018 για πρώτη φορά, ώστε να έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για τις μοναδικές εξατμίσεις που κατασκεύασαν κι έστειλαν στην Ελλάδα.

Τέτοιος είναι ο δεσμός λοιπόν, κι έτσι στα επόμενα τεύχη, αλλά κι εδώ στην σελίδα μας μέσω ενός video που αντίστοιχου –με δημοσιογραφική προσέγγιση- δεν υπάρχει, θα αποκαλύψουμε όλες τις διαδικασίες. Σε μία φορά κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Βλέπετε η Akrapovic είναι ο μόνος κατασκευαστής εξατμίσεων που διαθέτει χυτήριο τιτανίου, εκτός από το γεγονός πως είναι η μόνη εταιρεία που κατασκευάζει σωλήνες τιτανίου με αυτό τον τρόπο… Και τους πήρε 8 χρόνια να το εκκινήσουν φωνάζοντας τους καλύτερους στον κόσμο, δείχνοντας μας αναλυτικά όλη την διαδικασία. Αυτό από μόνο του λοιπόν αξιώνει ξεχωριστό κι αναλυτικό άρθρο, ώστε να μάθουμε όλοι για την χύτευση τιτανίου. Πόσο μάλιστα για τον τρόπο που γίνονται οι σωληνώσεις, για τις κούρμπες και τα μυστικά της συγκόλλησης, πριν φυσικά δούμε το R&D και πώς αυτό δουλεύει, μέσα από συνεντεύξεις με τα υψηλότερα στελέχη, τους ανθρώπους που γνωρίζουν όλα τα μυστικά!

Η Akrapovic είναι ένας ολόκληρος κόσμος και η κατασκευή εξατμίσεων είναι ένα κομμάτι της, καθώς η έρευνα και η εξέλιξη είναι ίσως ακόμη πιο σημαντική ενώ οι ειδήσεις που βγαίνουν από μία σύντομη κουβέντα μαζί τους, βαρύγδουπες. Πολλοί κατασκευαστές βρίσκουν εκεί την επέκταση του δικού τους R&D και τις απαντήσεις που χρειάζονται, κι αυτό είναι το γεγονός που καθιστά την Akrapovic μοναδική, όπως σύντομα θα δείτε…

Ετικέτες

Αποκλειστικό

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Brembo: Λέει "άντε γεια" σε ABS και υδραυλικό κύκλωμα με το σύστημα Sensify

Με τεχνητή νοημοσύνη Brake-by-Wire, έρχεται στα αυτοκίνητα - Και στο βάθος μοτοσυκλέτα

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/5/2026

Η Brembo ανακοίνωσε πως είναι έτοιμη να προχωρήσει στη μαζική παραγωγή του συστήματος Sensify, το οποίο φέρνει μεγάλες αλλαγές στα φρένα των αυτοκινήτων αρχικά, με σημαντικότερες την κατάργηση της μονάδας του ABS και του παραδοσιακού υδραυλικού κυκλώματος για την ενεργοποίηση των δαγκανών.

Με ένα τεχνολογικό άλμα που περνά κυριολεκτικά πάνω από τα παραδοσιακά συστήματα πέδησης, η Brembo έκανε λόγο για πρώτη φορά για το Sensify το 2021, το οποίο και ήθελε να φέρει στην μαζική παραγωγή στα αυτοκίνητα τρία χρόνια αργότερα, το 2024. Ωστόσο, οι γεωπολιτικές εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο πριν από αυτήν την ημερομηνία, όπως και όσα επακολούθησαν, οδήγησαν αναμενόμενα σε καθυστέρηση, με τη Brembo να παρουσιάζεται πλέον έτοιμη για το επόμενο βήμα που περνά το σύστημα της από τη θεωρία στην πράξη. Μάλιστα, οι Ιταλοί θέλουν να επιταχύνουν τις εξελίξεις ανακοινώνοντας και σχετική κοινοπραξία με την κινέζικη Ningbo Huaxiang Electronic Co., μια από τις μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικών συστημάτων της Κίνας (ίδιος κλάδος με Bosch και Continental) που παρέχει τα προϊόντα της σε εγχώριους κατασκευαστές αυτοκινήτου.

H Brembo παράγει ήδη μαζικά το σύστημά της για μεγάλο κατασκευαστή αυτοκινήτου τον οποίο και δεν κατονομάζει, ενώ αναφέρει, ίσως και για λόγους μάρκετινγκ ότι και άλλα συμβόλαια έχουν πάρει τον δρόμο των υπογραφών.

Με όνομα που προκύπτει από το ουσιαστικό "Sense" (Αίσθηση) και το ρήμα Simplify (Απλοποιώ), το Sensify κάνει τα πλήρως ηλεκτρονικά/ηλεκτρικά ελεγχόμενα φρένα πραγματικότητα, ενώ καταργεί επί της ουσίας το ABS, η λειτουργία του οποίου ενσωματώνεται μόνο ως λογισμικό στην κεντρική μονάδα ελέγχου του συστήματος.

Το "Simplify" προκύπτει επίσης από την ουσιαστική απλοποίηση του συστήματος αφού καταργείται και το υδραυλικό κύκλωμα που μεταφέρει τη δύναμη από την τρόμπα που βρίσκεται έπειτα από το πεντάλ του φρένου στις δαγκάνες και τα τακάκια - μην ξεχνάτε ότι προς το παρόν μιλάμε για αυτοκίνητα. Η Brembo αναφέρει και τα περιβαλλοντικά οφέλη που προκύπτουν από αυτήν την κατάργηση αφού η αλλαγή των υγρών των φρένων και τα σωληνάκια του κυκλώματος περνάνε στην ιστορία, κάτι που μειώνει και το κόστος συντήρησης. Οφέλη προκύπτουν και στην ασφάλεια σύμφωνα με τους Ιταλούς αφού δεν υπάρχουν υγρά στο σύστημα που μπορεί να βράσουν σε σκληρή χρήση και να μείνει το αυτοκίνητο από φρένα, δεν υπάρχουν σωληνάκια που μπορεί να διαβρωθούν και να σπάσουν, ενώ μειώνεται και η φθορά στα τακάκια αφού δεν ακουμπάνε διαρκώς πάνω στη δισκόπλακα και έτσι φθείρονται λιγότερο.

Στο Sensify ένα ποτενσιόμετρο αναλαμβάνει να μεταφέρει την επιθυμία του οδηγού στα φρένα με τις δαγκάνες να ενεργοποιούνται ηλεκτρομηχανικά μέσω ενεργοποιητών, ενώ αισθητήρες καταγράφουν σε πραγματικό χρόνο τις συνθήκες και τα δεδομένα -όπως κάνει για παράδειγμα μια IMU στις μοτοσυκλέτεςς.

Στα αρχικά της σχέδια πριν από πέντε χρόνια η Brembo έδειχνε ότι το κύκλωμα δεν καταργείται εντελώς, με τους ενεργοποιητές να βρίσκονται κοντά στις δαγκάνες και όχι πάνω σε αυτές, ενώ στις τελευταίες εικόνες που έχει δώσει στη δημοσιότητα, απουσιάζει αυτή η "λεπτομέρεια". Εδώ πρέπει να αναφέρει ότι το σύστημα της Brembo είναι προσαρμόσιμο ως προς την κλίμακα/μέγεθος και την εφαρμογή του όντας σχεδιασμένο και για μελλοντικά αυτοκίνητα που θα φέρουν αμιγώς ηλεκτρομηχανικά φρένα με συστήματα αυτόνομης οδήγησης. Παρόλο που έχει σχεδιαστεί κυρίως για αυτά τα μοντέλα που καθορίζονται από το λογισμικό τους (Software Defined Vehicles), ήτοι οχήματα που βελτιώνονται ποικιλοτρόπως μόνο με αναβάθμιση του λογισμικού τους (ηλεκτρικά κυρίως), είναι σε θέση να προσαρμοστεί και σε συμβατικά συστήματα πέδησης. Για αυτό σε κάποιες εκδόσεις του διατηρεί και μικρά σωληνάκια με υγρό φρένων που παρεμβάλλονται μεταξύ ενεργοποιητή και δισκόφρενου, κάτι που ωστόσο αναιρεί σε ένα βαθμό το περιβαλλοντικό όφελος και το όφελος που προκύπτει στον τομέα της ασφάλειας. Από αυτά που καταλαβαίνουμε στα ηλεκτρικά μοντέλα μπορεί ακόμη και να χρησιμοποιήσει τους ηλεκτροκινητήρες που βρίσκονται σε κάθε άξονα για να επιβραδύνει τους τροχούς μέσω του συστήματος ανάκτησης ενέργειας. Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται καλύτερα η λειτουργία του συστήματος που μπορεί να είναι και μικτή, "υβριδική", με ηλεκτρομηχανικές δαγκάνες στους πίσω τροχούς, και υδραυλικούς ενεργοποιητές μπροστά.

Ένα όφελος που προκύπτει ακόμη αφορά την εξάλειψη της ανάδρασης στο πεντάλ από την εξάλειψη του ABS αλλά και τον σημαντικά μικρότερο χρόνο που χρειάζεται για να πιάσουν δουλειά οι δαγκάνες που ενεργοποιούνται από ηλεκτρικά μοτέρ. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για τα αυτοματοποιημένα συστήματα πέδησης που φέρουν τα σύγχρονα αυτοκίνητα τα οποία επεμβαίνουν αυτόνομα στα φρένα αν ανιχνεύσουν επικείμενη σύγκρουση με ζώο, πεζό, ποδηλάτη ή μοτοσυκλετιστή σε ταχύτητες πόλης. Κάθε χιλιοστό του δευτερολέπτου μετρά στην αποφυγή μιας σύγκρουσης.

Τα οφέλη δεν τελειώνουν εδώ αφού ειδικά στο αυτοκίνητο το Sensify μπορεί να επηρεάσει θετικά και τη δυναμική συμπεριφορά με το φρένο που βρίσκεται σε κάθε τροχό να λειτουργεί ανεξάρτητα. Αυτό γίνεται ήδη στα συμβατικά συστήματα πέδησης μέσω του συστήματος δυναμικής ευστάθειας ESP που φέρουν τα αυτοκίνητα (και αυτό ενσωματώνεται ως λογισμικό στην κεντρική μονάδα), όμως εδώ ο βαθμός ανεξαρτησίας είναι ακόμη μεγαλύτερος και όπως είπαμε νωρίτερα σημαντικά μικρότερος είναι και ο χρόνος. Ανάλογα με τον τροχό που φρενάρει σε ένα αυτοκίνητο μπορεί να μεταβληθεί η ταχύτητα που μπαίνει σε μια στροφή, να σταθεροποιηθεί το αυτοκίνητο κατά τη διάρκεια της στροφής αλλά και να μειωθεί η πιθανότητα να γλιστρήσει με τα τέσσερα, να υποστρέψει ή να υπερστρέψει.

Με μία μόνο κεντρική μονάδα για το σύστημα που ενσωματώνει στο λογισμικό της και τεχνητή νοημοσύνη το Sensify μαθαίνει επίσης τις συνήθειες του οδηγού και προσαρμόζει το φρενάρισμα ανάλογα με το πάτημα στο πεντάλ -πότε, πού, πώς γίνεται αυτό και με ποια συχνότητα-, ενώ παρέχει και τη δυνατότητα παραμετροποίησης της αίσθησης ανάλογα με τα κέφια του οδηγού: στη σπορ οδήγηση για παράδειγμα το πεντάλ γίνεται πιο σκληρό και άμεσο και το αντίθετο σε πιο "τουριστική" χρήση. Μπορεί επίσης να προσαρμόσει την απόδοσή του ανάλογα με το αποθηκευμένο προφίλ του χρήστη του οχήματος για πλήρη εξατομίκευση.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι το Sensify διενεργεί διαρκώς έλεγχο για την κατάστασή του και έτσι μπορεί να προβλέψει ακόμη και βλάβη πριν αυτή γίνει πραγματικότητα, ενώ σε περίπτωση δυσλειτουργίας υπάρχει και δευτερεύον σύστημα που αναλαμβάνει δράση άμεσα, αν το κυρίως αποτύχει. Τέλος, ακόμη και κάποιος από τους τέσσερεις ενεργοποιητές (ένας για κάθε τροχό) σταματήσει να λειτουργεί, υπάρχουν οι υπόλοιποι για να σταματήσει το αυτοκίνητο με ασφάλεια με τη δύναμη της πέδησης ακόμη και σε αυτή την περίπτωση να κατανέμεται ελεγχόμενα και ανάλογα με την ανάγκη σε κάθε τροχό.

Για τη μοτοσυκλέτα η Brembo δεν κάνει φυσικά κανένα λόγο σε αυτό το σημείο, ίσως γιατί απαιτείται ακόμη μπόλικη εξέλιξη για να προκύψουν οφέλη για τους δύο τροχούς. Από τη στιγμή πάντως που με το σύστημα ασχολείται η Brembo, η ανακοίνωση του και για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας είναι μάλλον θέμα χρόνου, εφόσον και το βάρος του συστήματος είναι τέτοιο που δεν επηρεάζει αρνητικά τη συμπεριφορά. Μιλάμε φυσικά για τις ηλεκτρομηχανικές δαγκάνες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται με γοργό ρυθμό και όχι για την έκδοση με το υδραυλικό κύκλωμα, οι οποίες ενσωματώνουν και όλα τα οφέλη του Sensify. Οψόμεθα!