Akrapovič – Προστατευτικά κάγκελα BMW R1250GS – Ανοίγει την γκάμα της!

Νέο προϊόν στην γκάμα της Akrapovič!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/3/2022

Η Akrapovič επεκτείνει την γκάμα της και για πρώτη φορά βγάζει σε παραγωγή προστατευτικά κάγκελα μοτοσυκλέτας, ξεκινώντας από το BMW R1250 GS, μία πολύ καλή επιλογή για εισαγωγή στην συγκεκριμένη κατηγορία μιας και πρόκειται για μοτοσυκλέτα που χρειάζεται προστατευτικά κάγκελα και είναι πιθανότερο να εξοπλιστεί από τον ιδιοκτήτη της, έναντι του ανταγωνισμού της. Για αυτό και υπάρχουν ήδη πολλές προτάσεις, από διάφορους κατασκευαστές για προστατευτικά κάγκελα στο GS, συμπεριλαμβανομένης της BMW.

Εκεί άλλωστε βασίζεται και η Akrapovič, στον υψηλό ανταγωνισμό γνωρίζοντας πως μπορεί να ξεχωρίσει προσφέροντας λύσεις που βασίζονται σε τεχνολογία που οι υπόλοιποι δεν μπορούν τόσο εύκολα να αναπτύξουν.

Για αυτό και τα συγκεκριμένα προστατευτικά κάγκελα είναι μοναδικά, από ελαφρύ τιτάνιο που έχει κούρμπες αγκαλιάζοντας τους κυλίνδρους χωρίς κολλήσεις, όπως και το φαίρινγκ με όσα περισσότερα ενιαία κομμάτια μπορεί αυτό να γίνει για το εξεζητημένο σχέδιο που έβγαλαν και με κολλήσεις TIG στα υπόλοιπα σημεία.

Τα προστατευτικά κάγκελα είναι κανονικά κάτι φθηνό που εύκολα μπορείς να αλλάξεις και που το GS χρειάζεται οπωσδήποτε, καθώς ακόμη και με αυτά μπορεί να βρεθείς με πλαϊνό καπάκι σπασμένο απλά πέφτοντας από το σταντ. Κι αυτό σημαίνει ακινητοποίηση μέχρι την εύκολη επισκευή. Το έχουμε καταγράψει τόσες πολλές φορές αυτό σε διάφορα Mega Test όλα αυτά τα χρόνια, καθώς είναι πιο εύκολο να συμβεί από αυτό που πιστεύει κανείς.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση το υλικό και το όνομα, που υποδηλώνει και τον τρόπο κατασκευής, εγγυόνται πως δεν θα είναι η φθηνότερη λύση για το R1250GS αλλά μία από τις πιο όμορφες και σίγουρα η πιο ελαφριά. Μιλάμε για 4 διαφορετικά κομμάτια που πωλούνται σε σετ των δύο και όλα μαζί συνολικά ζυγίζουν ακριβώς 6,26 κιλά που είναι μία καλή επίδοση βάρους για προστασία κινητήρα και φαίρινγκ μαζί.

Το σχέδιο ταιριάζει σε μοντέλα 2019-2022, έχει σχεδιαστεί για να ευκολύνει την τοποθέτηση μυριάδων αγαπημένων αξεσουάρ των φίλων του GS, όπως προβολάκια και τσαντούλες και μπορεί κανείς να τα αγοράσει ξεχωριστά, για μία πιο προσιτή λύση. Όμως η πραγματική είδηση εδώ είναι πως η Akrapovič έχει ένα νέο προϊόν, τιμοκαταλόγου, γιατί κάγκελα έχει ξανά φτιάξει, που σημαίνει πως θα αρχίσουμε να βλέπουμε την γκάμα της να μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Σίγουρα θα προσφέρει κάγκελα και για άλλα μοντέλα της κατηγορίας, και σίγουρα δεν θα σταματήσει μόνο σε αυτά.

Να θυμίσουμε στους πιο ενημερωμένους αναγνώστες, τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, πως πριν από λίγα χρόνια κατά την αποκλειστική περιοδεία στο εργοστάσιο, το R&D και ένα από τα ελάχιστα χυτήρια Τιτανίου στον κόσμο, που διατηρεί η Akrapovič, ήρθαμε σε επαφή με μία πλευρά της εταιρείας που ελάχιστοι γνωρίζουν. Ξεκίνησε γιατί τους ζητούσαν να δώσουν λύσεις σε προβλήματα που οι υπόλοιποι αδυνατούσαν να λύσουν και τελικά κατέληξαν να φτιάχνουν εξεζητημένα εργαλεία και εξαρτήματα για χειρουργεία, οδοντιατρία κτλ. Η λεπτοδουλειά στο τιτάνιο είναι κάτι που ελάχιστοι στον κόσμο μπορούν να πραγματοποιήσουν και η Akrapovič έχει γίνει πρωτοπόρος σε αυτό.

Όχι εύκολα: Έχει δημιουργήσει ένα ειδικό τμήμα επιστημόνων μέσα στο R&D και τους έχει εξοπλίσει με ορισμένα εξιδεικευμένα και πολύ ακριβά εργαλεία ώστε να εξελίσσουν την τεχνολογία κραμάτων, συγκόλλησης και επεξεργασίας ξεφεύγοντας σε επίπεδο από τον ανταγωνισμό. Μία από τις ερωτήσεις μου στους υπευθύνους της Akrapovič τότε, ήταν αν ανησυχούν για ένα μέλλον χωρίς εξατμίσεις, και με την ηλεκτροκίνηση στην πρώτη γραμμή και όχι κάπου πίσω. Η απάντηση είναι πως δεν ανησυχούν καθόλου γιατί έχουν γίνει πλέον μία εταιρεία τεχνολογίας. Ακόμη και αν οι κινητήρες εσωτερικής καύσης φύγουν από την παραγωγή, κάτι που κανείς αυτή την στιγμή δεν μπορεί να προεξοφλήσει με πάσα βεβαιότητα, η Akrapovič έχει συσσωρεύσει τέτοια τεχνογνωσία που θα είναι απαραίτητη ανεξαρτήτως των κινητήρων που έχουν οι μοτοσυκλέτες και τα αγωνιστικά αυτοκίνητα για τα οποία παράγει εξατμίσεις.

Τα προστατευτικά κάγκελα είναι απλά ένα βήμα προς το άνοιγμα της γκάμας που στο μέλλον μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη.

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.