Αλλάζουν δραστικά οι προδιαγραφές κρανών!

Νέο καθεστώς από το καλοκαίρι
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/3/2020

Μέσα σε δύο δεκαετίες μπορεί να αλλάξει ολόκληρος ο κόσμος, όπως έχουμε διαπιστώσει όλοι μας. Από αυτό όμως φαίνεται πως εξαιρούνταν ό,τι είχε να κάνει με τις προδιαγραφές ασφαλείας των κρανών. Οι υφιστάμενες ECE 22.05 (όλοι έχετε δει το αντίστοιχο αυτοκόλλητο ή καρτελάκι στα κράνη σας) ισχύουν από το 2000, αλλά το χειρότερο είναι ότι ούτε οι δοκιμές που γίνονται, προκειμένου να δοθούν οι πιστοποιήσεις, δεν έχουν αλλάξει από τότε!

Αυτό όμως θα αλλάξει από φέτος, καθώς ο ECE ανακοίνωσε ανανεωμένους κανονισμούς και προδιαγραφές για την ασφάλεια των κρανών οι οποίες θα ονομάζονται ECE 22.06. Πριν όμως αρχίσουμε να εξηγούμε τι σημαίνει αυτό, ας δούμε δύο πράγματα σχετικά με τον ECE και τις προδιαγραφές 22.05. Πολλοί θεωρούν, λανθασμένα, ότι ο ECE είναι ένα ευρωπαϊκός οργανισμός, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας οργανισμός που υπάγεται στον O.H.E και δεν έχει καμία σχέση με την Ε.Ε. O πλήρης τίτλος του είναι “Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη”, ενώ στα μέλη του περιλαμβάνονται και χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως το Ισραήλ, το Καζακστάν, οι Η.Π.Α. και ο Καναδάς, και ο ρόλος του είναι να καταρτίζει κανονισμούς για τον σύγχρονο τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορών, που αυτόματα βάζει τις προδιαγραφές των κρανών στις αρμοδιότητές του.

Οι προδιαγραφές 22.05, όπως αναφέραμε και στην αρχή, ισχύουν από τις… αρχές του αιώνα μας και αποτελούν σημείο αναφοράς. Τα τελευταία χρόνια όμως, μέλη του οργανισμού δουλεύουν πάνω σε ένα νέο πακέτο κανονισμών, οι οποίοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από φέτος το καλοκαίρι.

Τι είναι όμως αυτό που αλλάζει με τις 22.06 προδιαγραφές; Δύο είναι οι κύριοι παράγοντες που αναβαθμίζονται σημαντικά από αυτές. Αρχικά, είναι οι δοκιμές κρούσης, που αποτελούν το θεμελιώδες στοιχείο στις προδιαγραφές των κρανών και οι οποίες αυξάνουν δραματικά τα στάνταρ. Αυτές οι δοκιμές γίνονται τοποθετώντας το κράνος στο κεφάλι ενός “dummy” (σ.σ. οι δοκιμαστικές κούκλες που προσομοιώνουν το ανθρώπινο σώμα), το οποίο διαθέτει αισθητήρες εσωτερικά που μετρούν την δύναμη που μεταφέρεται από το κράνος κατά την διάρκεια μιας κρούσης. Στη συνέχεια, το κράνος με το κεφάλι-dummy τα ρίχνουν από ένα συγκεκριμένο ύψος πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια και μετρούν τα δεδομένα. Με τις νέες 22.06 προδιαγραφές αυτές οι δοκιμές θα εκτελούνται σε ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ταχυτήτων (υψηλότερες και χαμηλότερες) και θα εξετάζονται περισσότερα σημεία πάνω στην επιφάνεια του κράνους.

Μπορεί σε μερικούς να φανούν παράξενες οι δοκιμές με χαμηλότερες ταχύτητες, αλλά αυτό υιοθετείται πλέον γιατί υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι ορισμένα κράνη που συμπεριφέρονται καλά σε κρούσεις με υψηλή ταχύτητα, δεν κάνουν το ίδιο σε αργές ταχύτητες, διότι η κατασκευή στο σύνολο είναι πολύ άκαμπτη και συμπαγής ώστε να παραμορφωθεί και να απορροφήσει μέρος της ενέργειας όπως πρέπει.

Σε μια πτώση, συχνά τα κράνη δέχονται αυτό που ονομάζεται “δευτερεύοντα χτυπήματα”, όταν ο αναβάτης φέρνει τούμπες πάνω στην άσφαλτο χτυπώντας το κεφάλι του κάτω, με τα χτυπήματα να γίνονται πιο λίγα όσο επιβραδύνεται το σώμα του. Αυτές λοιπόν οι δοκιμές, θα διασφαλίσουν ότι ένα κράνος, ακόμη και σε τέτοιες περιπτώσεις, θα κρατάει ασφαλές το κεφάλι του αναβάτη.

Στις νέες προδιαγραφές περιλαμβάνεται και μια νέα δοκιμή κρούσης, η οποία εξετάζει τις περιστροφικές δυνάμεις που μεταφέρονται από το κράνος σε περίπτωση πτώσης. Η απότομη περιστροφική κίνηση που βιώνει το κεφάλι του αναβάτη όταν χτυπάει απότομα πάνω σε μια σκληρή επιφάνεια, μπορεί να προκαλέσει χειρότερη ζημιά απ’ ό,τι θεωρούνταν παλιότερα, και οι νέες δοκιμές διαπιστώνουν το πόσο αποτελεσματικά μπορούν να μειώσουν τα κράνη την ζημιά που προκύπτει σε τέτοιες περιπτώσεις. Το κράνος με το dummy-κεφάλι, ρίχνονται πάνω σε μια αιχμηρή επιφάνεια υπό γωνία, και οι νέοι σένσορες μετρούν την περιστροφική επιτάχυνση μέσα στο κεφάλι. Τα κράνη που είναι πιο λεία και πιο στρογγυλά εξωτερικά λογικά θα συμπεριφέρονται καλύτερα, καθώς δεν θα έχουν επιφάνειες που μπορεί να “μαγκώσουν” κάπου, ενώ η έξυπνη σχεδίαση στις επιστρώσεις μπορούν να μειώσουν την κίνηση που μεταδίδεται από το εξωτερικό κέλυφος στο κεφάλι του αναβάτη.

Ο άλλος κύριος παράγοντας στις αναβαθμισμένες δοκιμές, αφορά αλλαγές στην τεχνολογία των κρανών που έχει εξελιχθεί από το 2000. Σε όλο αυτό το διάστημα, χαρακτηριστικά όπως το ανοιγόμενο μπροστινό τμήμα (flip-up κράνη), εσωτερικά ζελατινάκια για τον ήλιο, Bluetooth συσκευές, action κάμερες και άλλα επιπρόσθετα αξεσουάρ, έγιναν πλέον πολύ συνηθισμένα αλλά το πώς επιδρούν στην συμπεριφορά ενός κράνους δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο.

Με τις 22.06 προδιαγραφές, οι δοκιμές θα γίνονται με το ανοιγόμενο τμήμα σε διάφορες θέσεις, ενώ θα τεστάρεται το κάθε κράνος με όλα τα εργοστασιακά αξεσουάρ τοποθετημένα. Αν μια εταιρεία προσφέρει δικό της σύστημα ενδοεπικοινωνίας, ή εσωτερικά ακουστικά για κάποιο κράνος της γκάμας της, οι δοκιμές θα καταγράφουν τυχόν διαφορές στην συμπεριφορά του κράνους. Προφανώς, είναι αδύνατον να δοκιμαστούν όλα τα after market αξεσουάρ για όλα τα κράνη, οπότε οι δοκιμές θα περιοριστούν στα εργοστασιακά αξεσουάρ της εκάστοτε εταιρείας.

Τέλος, υπάρχουν ορισμένες μικρές αλλαγές σχετικά με τις προδιαγραφές για τις ζελατίνες των κρανών. Τα τεστ κρούσεις γι’ αυτές, που ουσιαστικά προσομοιώνουν χτύπημα με μεγάλη ταχύτητα από κάποια πέτρα ή κάτι αντίστοιχο, γίνονται επίσης πιο αυστηρά, με αύξηση της ταχύτητας στις προσομοιώσεις. Οι ομολογκαρισμένες για το δρόμο φιμέ ζελατίνες, με την ένδειξη “Χρήση μόνο την ημέρα”, θα μπορούν πλέον να είναι λίγο πιο σκούρες, με το ποσοστό του φωτός που θα επιτρέπουν να περάσει να πέφτει από το 50 στο 35%. Οι εσωτερικές ζελατίνες για τον ήλιο θα μπορούν να είναι κι αυτές πιο σκούρες, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντα με την κανονική ζελατίνα στην θέση της.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται, είναι το πότε θα δούμε αυτές τις νέες προδιαγραφές ECE 22.06 στα κράνη που αγοράζουμε και αν, φυσικά, θα εξακολουθούν να πωλούνται κράνη με τις προηγούμενες, ECE 22.05 προδιαγραφές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όπως προαναφέραμε, τα νέα δεδομένα θα αρχίσουν να ισχύουν από φέτος το καλοκαίρι και από εκείνο το σημείο κι έπειτα οι έμποροι θα έχουν ένα περιθώριο τριών ετών να πουλήσουν κράνη με τις ECE 22.05 προδιαγραφές, ενώ παράλληλα θα πουλούν και κράνη με τις νέες προδιαγραφές. Τα κράνη με την ένδειξη ECE 22.05 θα παραμείνουν νόμιμα για χρήση, οπότε δεν θα συντρέχει λόγος για άμεση αντικατάσταση του κράνους σας. Θα πρέπει βεβαίως να αναφέρουμε, ότι πολλά από τα κράνη προδιαγραφών ECE 22.05 θα περάσουν με επιτυχία και τις δοκιμές των ECE 22.06 χωρίς αλλαγές, ειδικά αυτά που ανήκουν σε κορυφαίες κατηγορίες γνωστών εταιρειών.

 

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.