Άλλη μία Πολιτεία των ΗΠΑ επαναφέρει νόμο για χρήση κράνους!

Το παράδειγμα των ΗΠΑ χρησιμοποιείται εδώ ως επιχείρημα για την μη χρήση
Άλλη μία Πολιτεία των ΗΠΑ επαναφέρει νόμο για χρήση κράνους!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2025

Ένα από τα πλέον ανόητα επιχειρήματα εκείνων που δεν φορούν κράνος, είναι πως ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ επιτρέπουν την οδήγηση χωρίς κράνος. Αδυνατούν φυσικά να εξηγήσουν πως σε καμία μεγάλη πόλη των ΗΠΑ όπου οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται για καθημερινές μετακινήσεις, δεν επιτρέπεται να οδηγείς δίχως κράνος ενώ σε άλλες, όπως η Φλόριντα, θα πρέπει να έχεις μία ειδική ασφάλιση για να μπορείς να οδηγείς χωρίς κράνος που κοστίζει τόσο πολύ, που οι περισσότεροι τα φορούν. Έτσι και αλλιώς ο τομέας της ιατρικής περίθαλψης διαφέρει στις ΗΠΑ που είναι και ένα βασικό αντεπιχείρημα για εκείνους που κάνουν σύγκριση σε ανόμοιες περιπτώσεις. Οι περισσότερες πολιτείες που δεν επιβάλλουν την χρήση κράνους κατά την οδήγηση δεν έχουν μεγάλα αστικά κέντρα και σε κάθε περίπτωση δεν παρουσιάζουν αυτά την πυκνότητα χρήσης της μοτοσυκλέτας όπως στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ.

Πλέον όμως το ανόητο αυτό επιχείρημα αδυνατίζει ακόμη περισσότερο καθώς η Pennsylvania επαναφέρει την υποχρεωτικότητα χρήσης κράνους. Ο λόγος είναι η κατακόρυφη αύξηση των θανάτων μοτοσυκλετιστών χωρίς αντίστοιχη αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων.

Είναι σαν να σου λένε ότι ένα και ένα κάνουν δύο, ή ότι ο αρτιμελής γάιδαρος έχει 4 πόδια, αλλά στην Pennsylvania είδαν πως αφότου επέτρεψαν σε κάθε αναβάτη αν είναι πάνω από 21 ή οδηγεί για τουλάχιστον δύο χρόνια, να οδηγεί χωρίς κράνος, αυξήθηκαν κατακόρυφα οι θάνατοι των αναβατών και οι μόνιμες αναπηρίες!

Ο εκπρόσωπος της πολιτείας Manuel Guzman μιλώντας στον Time Observer τόνισε το απόλυτα λογικό, πως είναι ευθύνη της Πολιτείας η προστασία των πολιτών, όταν εκείνοι δεν λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τους εαυτούς τους, όπως συμβαίνει παντού, από τα εργοτάξια μέχρι την οδήγηση αυτοκινήτου. «19 Πολιτείες και η District of Columbia επιβάλλουν την χρήση κράνους μεταξύ των οποίων η Καλιφόρνια, η Νέα Υόρκη, το Όρεγκον, η Βόρεια Καρολίνα και το Μέριλαντ η Πενσυλβάνια πρέπει να είναι η επόμενη».

«οι βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις είναι η βασικότερη αιτία θανάτου και επίσης η βασικότερη αιτία σε μόνιμες αναπηρίες σε ατυχήματα με μοτοσυκλετιστές που δεν φορούν κράνος. Τα δεδομένα που έχουμε συλλέξει ξεκαθαρίζουν πως το νομικό πλαίσιο δεν προστατεύει το κοινό».

Στο μεταξύ η Νεμπράσκα σχετικά πρόσφατα επέτρεψε υπό όρους στους πολίτες να οδηγούν χωρίς κράνος. Μιλάμε για μία κεντρική πολιτεία με τεράστιες εκτάσεις, χωρίς μεγάλη πυκνότητα αστικών χώρων και ήδη υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία που φανερώνουν αύξηση θανάτων. Οι φωνές μέσα στην πολιτεία να δουν το παράδειγμα του γειτονικού Μιζούρι πληθαίνουν.

Στο Μιζούρι που το 2020 άλλαξαν τον νόμο που η Νεμπράσκα αντέγραψε, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα: Τα ατυχήματα έχουν μετατραπεί σε δυστυχήματα κατά 800%!

Η χρήση κράνους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για όλους, είναι περίεργο να πρέπει να επιβληθεί!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.