Αλυσίδα χωρίς λάδωμα και τέντωμα: Θα την έχουν όλοι!

Η ιταλική Regina είναι ο κατασκευαστής και προμηθευτής της BMW
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/9/2020

Επανερχόμαστε στο θέμα που αφορά τη νέα αλυσίδα “525” που προσφέρει η BMW ως έξτρα εξοπλισμό στα S1000RR και S1000XR, για την οποία η γερμανική εταιρεία ισχυρίζεται πως δεν χρειάζεται λάδωμα, ούτε τέντωμα και έχει μικρότερες τριβές (άρα βοηθάει τον κινητήρα να απελευθερώσει περισσότερη από τη δύναμή του στον πίσω τροχό). Οι λόγοι που το κάνουμε είναι το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξαν οι ιδιοκτήτες άλλων μοτοσυκλετών και παράλληλα να ξεκαθαρίσουμε μερικά βασικά πράγματα για το πώς οι νέες τεχνολογίες εμφανίζονται και διαχέονται στη βιομηχανία κατασκευής μοτοσυκλετών.

Οι περισσότερες εταιρείες μοτοσυκλετών δεν κατασκευάζουν αλυσίδες, ούτε φυσικά η BMW κατασκευάζει αυτή τη νέας τεχνολογίας αλυσίδα που υπόσχεται πως έχει λύσει όλα τα πρακτικά προβλήματα των αλυσίδων. Συνεργάζονται με εξειδικευμένους κατασκευαστές που τους προμηθεύουν με τα εξαρτήματα που χρειάζονται για την κατασκευή των μοτοσυκλετών τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κατασκευαστής είναι η διάσημη ιταλική εταιρεία Regina. Αυτό σημαίνει πως στο άμεσο μέλλον, θα μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάει σε ένα κατάστημα πώλησης αλυσίδων Regina και να αγοράσει μια τέτοια αλυσίδα για τη μοτοσυκλέτα του, αλλά όχι τώρα. Ο λόγος που προς το παρόν μόνο η BMW έχει τη δυνατότητα να τοποθετεί αυτή την αλυσίδα οφείλεται στο γεγονός πως τα εργοστάσια με τους προμηθευτές υπογράφουν συμβόλαια συνεργασίας, όταν ένας προμηθευτής επενδύει στην εξέλιξη ενός προϊόντος, τα οποία φυσικά περιέχουν κάποιους όρους.

Στην περίπτωση των νέων τεχνολογιών, μέσα στους όρους συμπεριλαμβάνεται η αποκλειστική χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας για ένα χρονικό διάστημα. Αυτό το είδαμε να συμβαίνει με την τεχνολογία του cornering ABS της Bosch, όπου στην αρχή το είχε μόνο η ΚΤΜ, αλλά το επόμενο διάστημα ήταν διαθέσιμο για όλους τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Βέβαια η συγκεκριμένη περίπτωση του cornering ABS της Bosch έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι η γερμανική εταιρεία πρόσφερε ταυτόχρονα σε όλους τους κατασκευαστές τη δυνατότητα να εξοπλίσουν τις μοτοσυκλέτες τους με cornering ABS, αλλά μόνο η ΚΤΜ τόλμησε πρώτη να το χρησιμοποιήσει. Οι υπόλοιποι φοβόντουσαν τα προβλήματα στο αρχικό στάδιο, γιατί είχαν "καεί" μεταφορικά και κυριολεκτικά από την πρώτη φορά, το 1984, που η Bosch τους ζήτησε να συνεργαστούν για το ABS και τους πήρε είκοσι χρόνια για να φτάσουν σε σημείο να μην κινδυνεύουν από μηνύσεις. Δικαιολογημένη η επιφυλακτικότητα στο παράδειγμα που φέραμε. Η σχέση συνεργασίας της BMW με τους προμηθευτές της, είναι κάπως διαφορετική από των υπόλοιπων κατασκευαστών, καθώς προτιμά να εξελίσσει τα εξαρτήματα μαζί τους παρά να αγοράζει έτοιμες λύσεις και να τις προσαρμόζει στις μοτοσυκλέτες της.

Αυτό το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Το έκανε με το cornering ABS, όπου προτίμησε να εμπλακεί στην εξέλιξη του συστήματος με την Continental, παρά να πάρει έτοιμο εκείνο της Bosch για το πρώτο S1000XR. Το έκανε στην περίπτωση των φρένων της Heyes, όπου είχε ενεργή συμμετοχή στην εξέλιξη των πρώτων hi-performance ακτινικών φρένων της αμερικάνικης εταιρείας. Το έκανε και με τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις της Marzocchi στο νέο S1000RR, παρά το γεγονός πως ήδη έχει συνεργασία με την Sachs-ZF για την προμήθεια ημί-ενεργητικών αναρτήσεων στα μοντέλα της σειράς F, R και της προηγούμενης γενιάς των τετρακύλινδρων S. Φυσικά μετά από μερικούς μήνες, οι προμηθευτές άρχισαν να πουλούν σε όλους τα αντίστοιχης τεχνολογίας εξαρτήματα. Το ίδιο περιμένουμε να συμβεί με αυτή τη νέα αλυσίδα της Regina, η οποία προς το παρόν είναι διαθέσιμη μόνο ως 525 και μόνο για τα μοντέλα S1000RR και S1000XR της BMW.

Έχουμε ξανά δει αλύσιδες που δεν χρειάζονται λίπανση στο εμπόριο. Το κανούριο εδώ είναι η επικάλυψη που υπόσχεται να καταστήσει μή απαραίτητη την συντήρηση και το τέντωμα. Αυτό είναι το πραγματικά νέο που φέρνει η Regina. Αρχικά για την BMW, αρχότερα για όλους.

Βέβαια κανείς δεν απαγορεύει σε έναν ιδιοκτήτη ιαπωνικής ή ιταλικής superbike (ή οποιασδήποτε μοτοσυκλέτας με διάσταση αλυσίδας 525) να πάει σε ένα κατάστημα της BMW και να την αγοράσει. Όμως το γεγονός πως η συγκεκριμένη αλυσίδα βρίσκεται στον κατάλογο των M Performance αξεσουάρ της BMW μας βάζει την υποψία πως πρόκειται για μονοκόμματη αλυσίδα χωρίς ασφάλεια, όπως δηλαδή είναι οι αγωνιστικές αλυσίδες. Δηλαδή δεν μπορείς να την ανοίξεις και να αφαιρέσεις κρίκους για να την φέρεις στα μέτρα της δικής σου μοτοσυκλέτας αν χρειάζεται να γίνει κάτι τέτοιο. Αν όντως είναι έτσι, τότε για να την τοποθετήσεις ενδεχομένως να πρέπει να την περάσεις μέσα από την βάση του πλαισίου/ψαλιδιού, που στις περισσότερες περιπτώσεις αντιστοιχεί με λύσιμο ψαλιδιού/κινητήρα από το πλαίσιο. Εξαιρούνται όσες μοτοσυκλέτες έχουν pivotless πλαίσιο, όπως τα αερόψυκτα Ducati 750/900/1000SS και Monster (1990-2005), αλλά και τα Honda CBR600F4, CBR929/954RR, VTR1000F Firestorm και Varadero 1000.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες