Αναβάτες και οδηγοί βγάζουν σε πλειστηριασμό στολές και κράνη για τις φωτιές στην Αυστραλία

Πράξεις αλληλεγγύης
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/1/2020

Από τις αρχές του Δεκεμβρίου μέχρι και σήμερα, η Αυστραλία περνά μια πρωτοφανή κρίση με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει σε διάφορα σημεία της ηπείρου. Διάφορες φωτογραφίες αλλά και τρισδιάστατες απεικονίσεις της συγκεκριμένης περιοχής της Αυστραλίας έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο, που παρουσιάζουν τις εστίες που έχουν δημιουργηθεί από τις 5 Δεκεμβρίου έως και σήμερα. Η καταστροφή είναι τεράστια και πάνω από 25 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ σχεδόν 2.000 σπίτια έχουν καταστραφεί απ’ την πύρινη λαίλαπα στη Νέα Νότια Ουαλία, τη Victoria και τη Νότια Αυστραλία. Τεράστιες εκτάσεις πράσινου έχουν εξαφανιστεί και μαζί τους εκατομμύρια, ανυπεράσπιστα ζώα. Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν πως έχουν καεί ζωντανά πάνω από 500 εκατομμύρια ζώα.

Αρκετοί φορείς έχουν ξεκινήσει διάφορους εράνους για την οικονομική ενίσχυση του New South Wales Rural Fires Service (NSW RFS). Πρόκειται για μια πυροσβεστική, κρατική υπηρεσία, η οποία δημιουργήθηκε το 1996 και διαθέτει 2.002 σταθμούς και 3.783 πυροσβεστικά οχήματα. Κατά βάση, η NSW RFS στηρίζεται στο πνεύμα του εθελοντισμού των Αυστραλών για την εύρυθμη λειτουργία της, αφού από τα 73.402 μέλη της, μόνο τα 911 είναι μισθωτοί υπάλληλοι, με τους υπόλοιπους 72.491 ανθρώπους να είναι εθελοντές.

Αντίστοιχα, στο πνεύμα των εράνων έχουν μπει και πολλά διάσημα ονόματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Αυστραλός Jack Miller της Ducati έβαλε σε πλειστηριασμό το κράνος του απ’ τη σεζόν του 2018 με την τιμή του να βρίσκεται στις 11.000 δολάρια.

Αντίστοιχα, ο συμπατριώτης του, Toby Price που αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο Dakar στη Σαουδική Αραβία έκανε το ίδιο με τη στολή που χρησιμοποιεί φέτος και η τιμή της ξεκινά απ’ τις 5.100 αυστραλιανά δολάρια. Χθες οι προφορές για την απόκτηση της στολής του είχαν φτάσει την τιμή της στα 13.001 αυστραλιανά δολάρια.

Από τον χώρο των αυτοκινήτων, ο Scott McLaughlin έχει βάλει στο ebay το ένα απ’ τα δύο κράνη που χρησιμοποιούσε στα Supercars το 2017 (το άλλο το έχει ο Roger Penske), ενώ ο Ryan Story της DJR Team Penske ολοκλήρωσε το σετ με την παροχή της στολής που φορούσε εκείνη τη σεζόν. Αυτή τη στιγμή, έχουν γίνει πάνω από 92 προσφορές για το σετ με την τιμή να φτάνει τις $45.100. Τα έσοδα απ’ τη στολή και το κράνος του McLaughlin θα διατεθούν στο Australian Red Cross and WIRES. Ο ίδιος ανέφερε πως θα κάνει και μια προσωπική δωρεά, της οποίας το πόσο θα είναι ίδιο με αυτό που θα φτάσει η τιμή του σετ του.

Ο Αυστραλός οδηγός Thomas Randle, ακολούθησε τα βήματα των υπόλοιπων αναβατών και οδηγών και έβαλε στο ebay την στολή του που χρησιμοποιούσε πέρσι στο PIRTEK Enduro Cup, με την τιμή της να φτάνει τις 3.700 αυστραλιανά δολάρια. Τέλος, ένας απ’ τους πιο αξιοσημείωτους πλειστηριασμούς, είναι αυτός του Shane Warne, πασίγνωστου παίκτη κρίκετ, ο οποίος έβαλε σε πλειστηριασμό το καπέλο του και αυτή τη στιγμή έχει φτάσει τις $356.500! Μάλιστα, το καπέλο συνοδεύεται με το αυτόγραφό του και πιστοποιητικό αυθεντικότητας.

Η ζημιά που έχει γίνει στην Αυστραλία είναι πραγματικά ανεπανόρθωτη και δυστυχώς δεν είναι η μονή, αφού νωρίτερα πέρσι είχαμε τις φωτιές στην Αφρική, τη Νότια Αμερική και στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας με αποτέλεσμα όλος πλανήτης πλέον να έχει πάρει φωτιά… Ευχόμαστε τα χρήματα που θα μαζευτούν για τις πυρκαγιές στην Αυστραλία να αξιοποιηθούν σωστά και στο μέλλον να γίνουν προσπάθειες για την αναδάσωση των περιοχών.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.