Αναβάτες και οδηγοί βγάζουν σε πλειστηριασμό στολές και κράνη για τις φωτιές στην Αυστραλία

Πράξεις αλληλεγγύης
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

7/1/2020

Από τις αρχές του Δεκεμβρίου μέχρι και σήμερα, η Αυστραλία περνά μια πρωτοφανή κρίση με τις φωτιές που έχουν ξεσπάσει σε διάφορα σημεία της ηπείρου. Διάφορες φωτογραφίες αλλά και τρισδιάστατες απεικονίσεις της συγκεκριμένης περιοχής της Αυστραλίας έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο, που παρουσιάζουν τις εστίες που έχουν δημιουργηθεί από τις 5 Δεκεμβρίου έως και σήμερα. Η καταστροφή είναι τεράστια και πάνω από 25 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ σχεδόν 2.000 σπίτια έχουν καταστραφεί απ’ την πύρινη λαίλαπα στη Νέα Νότια Ουαλία, τη Victoria και τη Νότια Αυστραλία. Τεράστιες εκτάσεις πράσινου έχουν εξαφανιστεί και μαζί τους εκατομμύρια, ανυπεράσπιστα ζώα. Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν πως έχουν καεί ζωντανά πάνω από 500 εκατομμύρια ζώα.

Αρκετοί φορείς έχουν ξεκινήσει διάφορους εράνους για την οικονομική ενίσχυση του New South Wales Rural Fires Service (NSW RFS). Πρόκειται για μια πυροσβεστική, κρατική υπηρεσία, η οποία δημιουργήθηκε το 1996 και διαθέτει 2.002 σταθμούς και 3.783 πυροσβεστικά οχήματα. Κατά βάση, η NSW RFS στηρίζεται στο πνεύμα του εθελοντισμού των Αυστραλών για την εύρυθμη λειτουργία της, αφού από τα 73.402 μέλη της, μόνο τα 911 είναι μισθωτοί υπάλληλοι, με τους υπόλοιπους 72.491 ανθρώπους να είναι εθελοντές.

Αντίστοιχα, στο πνεύμα των εράνων έχουν μπει και πολλά διάσημα ονόματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Αυστραλός Jack Miller της Ducati έβαλε σε πλειστηριασμό το κράνος του απ’ τη σεζόν του 2018 με την τιμή του να βρίσκεται στις 11.000 δολάρια.

Αντίστοιχα, ο συμπατριώτης του, Toby Price που αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο Dakar στη Σαουδική Αραβία έκανε το ίδιο με τη στολή που χρησιμοποιεί φέτος και η τιμή της ξεκινά απ’ τις 5.100 αυστραλιανά δολάρια. Χθες οι προφορές για την απόκτηση της στολής του είχαν φτάσει την τιμή της στα 13.001 αυστραλιανά δολάρια.

Από τον χώρο των αυτοκινήτων, ο Scott McLaughlin έχει βάλει στο ebay το ένα απ’ τα δύο κράνη που χρησιμοποιούσε στα Supercars το 2017 (το άλλο το έχει ο Roger Penske), ενώ ο Ryan Story της DJR Team Penske ολοκλήρωσε το σετ με την παροχή της στολής που φορούσε εκείνη τη σεζόν. Αυτή τη στιγμή, έχουν γίνει πάνω από 92 προσφορές για το σετ με την τιμή να φτάνει τις $45.100. Τα έσοδα απ’ τη στολή και το κράνος του McLaughlin θα διατεθούν στο Australian Red Cross and WIRES. Ο ίδιος ανέφερε πως θα κάνει και μια προσωπική δωρεά, της οποίας το πόσο θα είναι ίδιο με αυτό που θα φτάσει η τιμή του σετ του.

Ο Αυστραλός οδηγός Thomas Randle, ακολούθησε τα βήματα των υπόλοιπων αναβατών και οδηγών και έβαλε στο ebay την στολή του που χρησιμοποιούσε πέρσι στο PIRTEK Enduro Cup, με την τιμή της να φτάνει τις 3.700 αυστραλιανά δολάρια. Τέλος, ένας απ’ τους πιο αξιοσημείωτους πλειστηριασμούς, είναι αυτός του Shane Warne, πασίγνωστου παίκτη κρίκετ, ο οποίος έβαλε σε πλειστηριασμό το καπέλο του και αυτή τη στιγμή έχει φτάσει τις $356.500! Μάλιστα, το καπέλο συνοδεύεται με το αυτόγραφό του και πιστοποιητικό αυθεντικότητας.

Η ζημιά που έχει γίνει στην Αυστραλία είναι πραγματικά ανεπανόρθωτη και δυστυχώς δεν είναι η μονή, αφού νωρίτερα πέρσι είχαμε τις φωτιές στην Αφρική, τη Νότια Αμερική και στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας με αποτέλεσμα όλος πλανήτης πλέον να έχει πάρει φωτιά… Ευχόμαστε τα χρήματα που θα μαζευτούν για τις πυρκαγιές στην Αυστραλία να αξιοποιηθούν σωστά και στο μέλλον να γίνουν προσπάθειες για την αναδάσωση των περιοχών.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες