Ανακοινώθηκε το ημερολόγιο για τα MotoGP του 2014

Από το

Μαύρο Σκύλο

3/10/2013

Πριν από λίγο ανακοινώθηκε το προσωρινό ημερολόγιο των αγώνων για το παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP, Moto2 και Moto3 για την επόμενη σεζόν. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι το ρεκόρ των 19 αγώνων που περιλαμβάνει, καθώς προστέθηκαν τα GP της Αργεντινής και της Βραζιλίας, ενώ πριν από λίγες μέρες είχε ανακοινωθεί και η αφαίρεση του αγώνα στην Laguna Seca των Η.Π.Α. Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο αγώνας στην καινούργια πίστα στο Termas de Rio Hondo της Αργεντινής ήταν να συμπεριληφθεί και στο φετινό ημερολόγιο, αλλά τελικά πήρε αναβολή για μια χρονιά προκειμένου να γίνει η ολοκλήρωση του έργου. Επίσης, ο αγώνας της Brasilia απομένει να επιβεβαιωθεί, καθώς εκκρεμούν κάποιες τελευταίες αλλαγές στην πίστα προκειμένου να εξασφαλίσει την ομολογκασιόν για το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Σε εκκρεμότητα όμως είναι και ο αγώνας της Jerez στην Ισπανία, καθώς δεν έχουν πέσει ακόμη οι υπογραφές για το συμβόλαιο, όπως ακριβώς συνέβη και πέρσι.

Το νούμερο των 19 αγώνων είναι το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής στην ιστορία του θεσμού, αν και όπως δείχνει η πρόσφατη ιστορία, η αύξηση του αριθμού των αγώνων είναι κάτι που συμβαίνει σπάνια. Την περίοδο 1999-2004, το πρωτάθλημα συμπεριλάμβανε 16 αγώνες, ενώ αυξήθηκαν κατά έναν (φτάνοντας τους 17) την περίοδο 2005-2006, ενώ από τότε κι έπειτα είχε παγιωθεί το νούμερο των 18 αγώνων.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του, ο Herve Poncharal, Manager της Tech 3 Yamaha, εξήγησε πως η αύξηση των αγώνων στο αγωνιστικό ημερολόγιο είναι ο βασικός τρόπος για να αυξηθεί η οικονομική ευμάρεια των MotoGP, κάτι που ακολουθείται και στην F1 όπου για το 2014 θα "χτυπήσει" τον αριθμό-ρεκόρ των 22 αγώνων.

Για άλλη μια χρονιά η Ισπανία θα φιλοξενήσει τα περισσότερα GP από τις υπόλοιπες χώρες, ενώ Η.Π.Α. και Ιταλία θα φιλοξενήσουν από δύο.

Παραδοσιακά, ο πρώτος αγώνας θα είναι νυχτερινός στο Κατάρ (στις 23 Μαρτίου) και ο τελευταίος θα γίνει στην Valencia στις 9 Νοεμβρίου.

1ος αγώνας: 23 Μαρτίου Qatar Doha/Losail

2ος αγώνας: 13 Απριλίου Americas Austin

3ος αγώνας: 27 Απριλίου Argentina Termas de Rio Hondo

4ος αγώνας: 04 Μαΐου Spain (STC) Jerez de la Frontera

5ος αγώνας: 18 Μαΐου France Le Mans

6ος αγώνας: 1 Ιουνίου Italy Mugello

7ος αγώνας: 15 Ιουνίου Catalunya Barcelona - Catalunya

8ος αγώνας: 28 Ιουνίου Netherlands TT Assen

9ος αγώνας: 13 Ιουλίου Germany Sachsenring

10ος αγώνας: 10 Αυγούστου Indianapolis GP Indianapolis

11ος αγώνας: 17 Αυγούστου Czech Republic Brno

12ος αγώνας: 31 Αυγούστου Great Britain Silverstone

13ος αγώνας: 14 Σεπτεμβρίου San Marino & Riviera di Rimini Marco Simoncelli Misano

14ος αγώνας: 21 Σεπτεμβρίου Aragon MotorLand Aragon

15ος αγώνας: 28 Σεπτεμβρίου Brazil (STH) Brasilia

16ος αγώνας: 12 Οκτωβρίου Malaysia Sepang

17ος αγώνας: 19 Οκτωβρίου Japan Motegi

18ος αγώνας: 26 Οκτωβρίου Australia Phillip Island

19ος αγώνας: 09 Νοεμβρίου Valencia Ricardo Tormo-Valencia

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.