Αναρτήσεις μεταβλητού ύψους από τη Showa

Για κοντούς που τους αρέσουν οι ψηλές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/6/2019

Η Showa φαίνεται πως τελικά βρήκε μια νέα λύση για να ένα πολύ παλιό πρόβλημα. Μιλάμε φυσικά για το ύψος της σέλας των μοτοσυκλετών από το έδαφος, που είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για τους σχεδιαστές της εργονομίας της θέσης οδήγησης, αλλά και συνολικά κατά τον σχεδιασμό μιας μοτοσυκλέτας, καθώς κάτω από την σέλα πρέπει να χωρέσουν όλο και περισσότερα πράγματα σε σχέση με το παρελθόν. Κάτι οι προδιαγραφές ρύπων και θορύβου που απαιτούν μεγαλύτερου όγκου φίλτρα αέρα και εξατμίσεις, κάτι η μόδα των τεράστιων mega on-off που έχει κάνει τις μοτοσυκλέτες πανύψηλες και υπέρβαρες, περιορίζουν διαρκώς τη δυνατότητα να σχεδιαστεί μια μοτοσυκλέτα με μικρό ύψος σέλας. Το πρόβλημα για τους κατασκευαστές έγινε ακόμα μεγαλύτερο με την οικονομική ενδυνάμωση των ασιατικών χωρών οι οποίες αγοράζουν όλο και περισσότερες μεγάλες μοτοσυκλέτες, αλλά και την εξαγωγή στις δυτικές χώρες μοτοσυκλετών που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για τις ασιατικές αγορές. Πώς να φτιάξεις μια μεγάλη μοτοσυκλέτα που να μπορούν να την οδηγούν οι μικρόσωμοι ασιάτες, αλλά και οι μεγαλόσωμοι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι;

Οι ρυθμιζόμενου ύψους σέλες έχουν μικρό εύρος ρυθμίσεων και συνήθως γίνονται θυσίες στην άνεση με την αφαίρεση αφρώδους υλικού. Η ιδέα της Showa να αυξάνεται και να μειώνεται η διαδρομή των αναρτήσεων, προφανώς δεν είναι κάτι το πρωτοποριακό, καθώς το έχει κάνει πράξη η Citroen με την DS από το 1955. Ούτε φυσικά είναι κάτι νέο η αλλαγή του ύψους ανάλογα με την ταχύτητα που κινείται το όχημα. Το έχει κάνει η Mercedes και η Audi από το 1998. Η καινοτομία της Showa βρίσκεται στο γεγονός, που κατάφερε χωρέσει τους απαραίτητους μηχανισμούς μέσα σε ελάχιστο χώρο, με αποτέλεσμα το συνολικό μέγεθος των αναρτήσεων μεταβλητού ύψους να είναι σχεδόν ίδιο με των συμβατικών αναρτήσεων. Η αλλαγή του ύψους γίνεται με υδραυλικό τρόπο, οπότε το σύστημα χρειάζεται αντλία και τον κινητήρα να δουλεύει. Όσο η μοτοσυκλέτα είναι ακίνητη ή κινείται με πολύ μικρή ταχύτητα, οι αναρτήσεις είναι στο χαμηλότερο σημείο. Όταν αυξήσεις ταχύτητα, τότε οι αναρτήσεις αυξάνουν το ύψος της μοτοσυκλέτας. Με το μάτι μπορεί να μπερδευτείς και να πιστέψεις πως το σύστημα αυτό αυξάνει και μειώνει την προφόρτιση του ελατηρίου, όμως στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να αυξάνει και να μειώνει την απόσταση ανάμεσα στο σημείο στήριξης του ελατηρίου με την βάση στήριξης του αμορτισέρ στο πλαίσιο ή το μοχλικό αναλόγως την τοποθέτηση. Με άλλα λόγια αυξάνει και μειώνει το εξωτερικό ολικό μήκος του αμορτισέρ και όχι του ελατηρίου.

Επίσης έχει τη δυνατότητα να προγραμματιστεί ημί-ενεργητικά και να διατηρεί σταθερή την απόσταση της μοτοσυκλέτα από τον δρόμο ανεξάρτητα αν έπεσες σε λακκούβα ή αν καβάλησες πεζοδρόμιο! Αυτό είναι βέβαια κάτι εξαιρετικά σύνθετο και μπορεί να καταστήσει την μοτοσυκλέτα, άσχημη σε συμπεριφορά. Ας μην ξεχνάμε πως τώρα, δέκα χρόνια μετά την είσοδο των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων στην ζωή μας, η έρευνα γύρω από την εξέλιξή τους γίνεται με στόχο την βέλτιστη αλλαγή γεωμετρίας κατά το φρενάρισμα και την επιβράδυνση, και όχι στην προσπάθεια διατήρησης της μοτοσυκλέτας επίπεδης, όπως ήταν αρχικά... Η Showa με μία τέτοια κίνηση προχωρά ακόμη πιο βαθιά...

ΠΗΓΗ: YOUNG MACHINE

 

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.