Ανεβαίνουν οι ταξινομήσεις στην Ευρώπη!

Αύξηση 9,9% για το 2018
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/2/2019

Συνολικά 1.004.063 νέα δίκυκλα πωλήθηκαν το 2018 στην Ε.Ε. σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές μελέτες που εκδόθηκαν σήμερα απ’ την ευρωπαϊκή ομοσπονδία κατασκευαστών μοτοσυκλέτας (ACEM). Η μελέτη παρουσιάζει μια αύξηση της τάξεως του 9,9% συγκριτικά με το 2017. Οι μεγαλύτερες αγορές της Ευρώπης το 2018 ήταν η Ιταλία με 219.694 μονάδες, η Γαλλία με 177.460 και η Γερμανία με 159.946.
Η αγορά των σκούτερ στην Ευρώπη απ’ την άλλη, μειώθηκε απ’ τις 399.420 μονάδες το 2017 στις 273.645 σημειώνοντας μια πτώση της τάξεως του 31,5% (!). Οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές αγορές των σκούτερ ήταν η Γαλλία με 72,940 μονάδες, η Ολλανδία 58,969, η Γερμανία με 25,634, το Βέλγιο 21,391 και την Ιταλία 21,326.
Επιπρόσθετα, η ευρωπαϊκή αγορά των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών αυξήθηκε απ’ τις 4.121 μονάδες το 2017 στις 7.478 το 2018 σημειώνοντας αύξηση της τάξεως των 81,5%. Παρ' όλα αυτά παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Μόλις το 0,75% όλων των ταξινομημένων μοτοσυκλετών στην Ευρώπη το 2018 ήταν ηλεκτρικές. Οι ταξινομήσεις των ηλεκτρικών σκούτερ στην Ε.Ε. είχαν ιδιαίτερη αύξηση απ’ τις 27.029 το 2017 στις 39.701 μονάδες το 2018 (+46,9%). Η αγορά των τετράτροχων ηλεκτρικών παρέμεινε σταθερή στις 3.242 μονάδες σημειώνοντας μια ελαφρά πτώση της τάξεως του -2,4% έναντι του 2017.
Ο γενικός γραμματέας της ACEM Antonio Perlot αναφέρθηκε στις στατιστικές λέγοντας: “Το 2018 ήταν μια πολύ θετική χρονιά για την μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, με τις άδειες των μοτοσυκλετών να αυξάνονται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, και με διψήφια ποσοστιαία αύξηση σε σημαντικές αγορές όπως την Ισπανία και Γερμανία. Παρά τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις που δημιουργήθηκαν λόγω της μετάβασης από Euro3 σε Euro4 προδιαγραφές, η ευρωπαϊκή αγορά της μοτοσυκλέτας παρουσίασε μια γενικά θετική πορεία απ’ το 2013. Απ’ την άλλη, οι άδειες των σκούτερ το 2018 υπέστησαν μια σημαντική μείωση, που συνδέεται έντονα με τη μετάβαση στις προδιαγραφές Euro4. Αυτή η πτώση καλύφθηκε μερικώς απ’ τις περισσότερες εκδόσεις αδειών των ηλεκτρικών σκούτερ. Πράγματι, αν και ο αριθμός των ηλεκτρικών σκούτερ που πωλήθηκαν αυξήθηκε κατά 47% μέσα σ’ ένα χρόνο, προς το παρόν ο συνολικός αριθμός τους παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Σε κάθε περίπτωση, συνδυάζοντας τις ταξινομήσεις των ηλεκτρικών οχημάτων (σκούτερ, μοτοσυκλετών και τετράτροχων) εμφανίζουν μια ξεκάθαρα ανοδική τάση απ’ το 2011. Αυτή είναι και η ουσία επί του θέματος, καθώς τα οχήματα αυτής της κατηγορίας χρησιμοποιούνται για μικρές αποστάσεις μέσα στο αστικό περιβάλλον, όπου τα ηλεκτρικά οχήματα είναι πιο πρακτικά.”

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.