Άνοδος-έκπληξη της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας

Σε μια αγορά που δεκαετίες τώρα χαρακτηρίζεται από φθίνουσα πορεία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/7/2022
Στα στοιχεία ταξινομήσεων του πρώτου 6μηνου του 2022 στις μοτοσυκλέτες της κατηγορίας 251 κ.εκ. και άνω στην Ιαπωνία, καταγράφεται για πρώτη φορά άνοδος 32% σε μια χώρα που εδώ και δεκαετίες χαρακτηρίζεται από φθίνουσα πορεία!
 
Οι κυριότερες αιτίες για την πτωτική πορεία πωλήσεων στην Ιαπωνία αφορούν στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας (έχει τον γηραιότερο πληθυσμό του κόσμου), στις αυστηρές και δύσκολες εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης, στο εξοντωτικό κυνήγι των παράνομα σταθμευμένων δικύκλων, και στην αυξανόμενη δημοτικότητα των ηλεκτρικών ποδηλάτων.
 
Τα ανέλπιστα τώρα δεδομένα για την άνοδο στην ιαπωνική αγορά δικύκλου, προέρχονται από τον ιαπωνικό σύνδεσμο κατασκευαστών μοτοσυκλετών (αντίστοιχο του ΣΕΜΕ), και δείχνουν μικρή μεν άνοδο 2,78% άνοδο στην κατηγορία “light” μοτοσυκλετών (126-250 κ.εκ.) αλλά εντυπωσιακή αντίστοιχη άνοδο για τις μοτοσυκλέτες της κατηγορίας “small” (251 κ.εκ. και άνω) της τάξης του 32,125%.
 
Συγκεκριμένα, στο πρώτο εξάμηνο του 2022, στις μοτοσυκλέτες άνω των 251 κ.εκ. σημειώθηκαν στην Ιαπωνία 51.035 πωλήσεις, αντί των 38.625 του αντίστοιχου διαστήματος του 2021.
 
Οι επιδόσεις των κατασκευαστών στις μοτοσυκλέτες άνω των 251 κ.εκ. στην αγορά της Ιαπωνίας για το πρώτο εξάμηνο του 2022 είχαν ως εξής:
 
  • Honda: 15.142
  • Kawasaki: 12.792
  • Yamaha: 5.512
  • Suzuki: 3.946
  • Others: 13.642

Total: 51.035

 
Το συγκεκριμένο νούμερο των 51.035 ταξινομήσεων είναι η δυνατότερη επίδοση της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας στα 251+ κ.εκ. από το… 1998, η καλύτερη δηλαδή επίδοση των τελευταίων 24 ετών! Μάλιστα ο Hideaki Iwami, υπεύθυνος πωλήσεων της Honda στην Ιαπωνία δήλωσε πως αν η άνοδος συνεχιστεί οι εγχώριες πωλήσεις μπορεί να ξεπεράσουν και τις 100.000 μέσα στο 2022. Για να το πούμε με άλλα λόγια και για να καταλάβουμε το μέγεθος της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας, αν όλα πάνε καλά… μπορεί το 2022 να φτάσει στα επίπεδα της ελληνικής αγοράς πριν την κρίση.
 
Οι αιτίες για την δραματική αυτή άνοδο δεν είναι εύκολο να ταυτοποιηθούν απολύτως με τα υπάρχοντα στοιχεία, όμως όλα δείχνουν ως κύριους υπαίτιους την έξοδο από την πανδημία, τις ανάγκες για εύρεση οικονομικού προσωπικού μεταφορικού μέσου ώστε να αποφευχθούν οι μετακινήσεις με τα ΜΜΜ, και τους μεγάλους χρόνους αναμονής όσον αφορά στις παραγγελίες αυτοκινήτων. Φυσικά και οι κατασκευαστές δικύκλων πάσχουν από αντίστοιχη έλλειψη μοτοσυκλετών, όμως όχι στο ίδιο επίπεδο με την αγορά των αυτοκινήτων.
 
Σημειώστε πως αντίστοιχη άνοδος παρατηρείται και στην ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας (όχι όμως στον ίδιο βαθμό), ενώ και εδώ η αγορά μοτοσυκλέτας είναι σε σαφώς καλύτερη θέση από εκείνη του αυτοκινήτου.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες