Άνοδος-έκπληξη της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας

Σε μια αγορά που δεκαετίες τώρα χαρακτηρίζεται από φθίνουσα πορεία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/7/2022
Στα στοιχεία ταξινομήσεων του πρώτου 6μηνου του 2022 στις μοτοσυκλέτες της κατηγορίας 251 κ.εκ. και άνω στην Ιαπωνία, καταγράφεται για πρώτη φορά άνοδος 32% σε μια χώρα που εδώ και δεκαετίες χαρακτηρίζεται από φθίνουσα πορεία!
 
Οι κυριότερες αιτίες για την πτωτική πορεία πωλήσεων στην Ιαπωνία αφορούν στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας (έχει τον γηραιότερο πληθυσμό του κόσμου), στις αυστηρές και δύσκολες εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης, στο εξοντωτικό κυνήγι των παράνομα σταθμευμένων δικύκλων, και στην αυξανόμενη δημοτικότητα των ηλεκτρικών ποδηλάτων.
 
Τα ανέλπιστα τώρα δεδομένα για την άνοδο στην ιαπωνική αγορά δικύκλου, προέρχονται από τον ιαπωνικό σύνδεσμο κατασκευαστών μοτοσυκλετών (αντίστοιχο του ΣΕΜΕ), και δείχνουν μικρή μεν άνοδο 2,78% άνοδο στην κατηγορία “light” μοτοσυκλετών (126-250 κ.εκ.) αλλά εντυπωσιακή αντίστοιχη άνοδο για τις μοτοσυκλέτες της κατηγορίας “small” (251 κ.εκ. και άνω) της τάξης του 32,125%.
 
Συγκεκριμένα, στο πρώτο εξάμηνο του 2022, στις μοτοσυκλέτες άνω των 251 κ.εκ. σημειώθηκαν στην Ιαπωνία 51.035 πωλήσεις, αντί των 38.625 του αντίστοιχου διαστήματος του 2021.
 
Οι επιδόσεις των κατασκευαστών στις μοτοσυκλέτες άνω των 251 κ.εκ. στην αγορά της Ιαπωνίας για το πρώτο εξάμηνο του 2022 είχαν ως εξής:
 
  • Honda: 15.142
  • Kawasaki: 12.792
  • Yamaha: 5.512
  • Suzuki: 3.946
  • Others: 13.642

Total: 51.035

 
Το συγκεκριμένο νούμερο των 51.035 ταξινομήσεων είναι η δυνατότερη επίδοση της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας στα 251+ κ.εκ. από το… 1998, η καλύτερη δηλαδή επίδοση των τελευταίων 24 ετών! Μάλιστα ο Hideaki Iwami, υπεύθυνος πωλήσεων της Honda στην Ιαπωνία δήλωσε πως αν η άνοδος συνεχιστεί οι εγχώριες πωλήσεις μπορεί να ξεπεράσουν και τις 100.000 μέσα στο 2022. Για να το πούμε με άλλα λόγια και για να καταλάβουμε το μέγεθος της ιαπωνικής αγοράς μοτοσυκλέτας, αν όλα πάνε καλά… μπορεί το 2022 να φτάσει στα επίπεδα της ελληνικής αγοράς πριν την κρίση.
 
Οι αιτίες για την δραματική αυτή άνοδο δεν είναι εύκολο να ταυτοποιηθούν απολύτως με τα υπάρχοντα στοιχεία, όμως όλα δείχνουν ως κύριους υπαίτιους την έξοδο από την πανδημία, τις ανάγκες για εύρεση οικονομικού προσωπικού μεταφορικού μέσου ώστε να αποφευχθούν οι μετακινήσεις με τα ΜΜΜ, και τους μεγάλους χρόνους αναμονής όσον αφορά στις παραγγελίες αυτοκινήτων. Φυσικά και οι κατασκευαστές δικύκλων πάσχουν από αντίστοιχη έλλειψη μοτοσυκλετών, όμως όχι στο ίδιο επίπεδο με την αγορά των αυτοκινήτων.
 
Σημειώστε πως αντίστοιχη άνοδος παρατηρείται και στην ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας (όχι όμως στον ίδιο βαθμό), ενώ και εδώ η αγορά μοτοσυκλέτας είναι σε σαφώς καλύτερη θέση από εκείνη του αυτοκινήτου.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.