Anthony Gobert – Νοσηλεύεται σε τελικό στάδιο "άγνωστης" ασθένειας
Λαμβάνει παρηγοριτική φροντίδα σε νοσοκομείο της Αυστραλίας
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
11/1/2024
Σύμφωνα με ανακοίνωση του αδερφού του Aaron, ο Antony Gobert νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Αυστραλίας, λαμβάνοντας παρηγοριτική φροντίδα καθώς βρίσκεται στα τελευταία στάδια της ζωής του, μετά από μία σύντομη ασθένεια χωρίς να δίνει παραπάνω λεπτομέρειες σχετικά με αυτή.
Ο Anthony Gobert υπήρξε ένας πολλά υποσχόμενος αναβάτης, ο οποίος έκανε τα πρώτα του βήματα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα WSBK μέσα στην δεκαετία του ’90, αποκτώντας γρήγορα την αναγνώριση. Η θεαματική του οδήγηση του χάρισε το παρατσούκλι “Go Show”, ενώ η καλή του πορεία τον οδήγησε στο να συμμετάσχει ως wildcard σε αγώνες των 500GP. Κατά την διάρκεια της καριέρας του, η οποία έκλεισε το 2007, κατάφερε να νικήσει πρωταθλήματα Supercross και Superbike στον τόπο καταγωγής του, την Αυστραλία, 7 αγώνες WSBK, 11 στο AMA Pro Superbike, ενώ βρέθηκε μέσα στην πρώτη δεκάδα σε 10 αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 500GP.
Το χαρακτηριστικό οδηγικό του στυλ και οι αγωνιστικές του επιτυχίες όμως δεν είναι τα μόνα για τα οποία έμεινε γνωστά ο Gobert, καθώς είναι γνωστή η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, την οποία έχει και ο ίδιος παραδεχτεί. Ο εθισμός του άλλωστε ήταν αυτός που του στέρησε την θέση του στην εργοστασιακή Suzuki στα 500GP το 1997, μετά από εξέταση για χρήση ουσιών, το οποίο και όπως καταλαβαίνετε δεν πέρασε. Τελευταία χρονιά που αγωνίστηκε επαγγελματικά ήταν το 2007 στο αυστραλιανό πρωτάθλημα Superbike.
Οι εθισμοί, όπως τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, όμως δεν του στέρησαν μόνο μία λαμπρή καριέρα, καθώς στα 48 του χρόνια πλέον, ο Gobert έχει απασχολήσει αρκετές φορές τις Αρχές, έχοντας δικαστικές διαμάχες και προβλήματα με το νόμο, ενώ έχει μείνει και άστεγος. Το 2008 θα κατηγορηθεί για δύο κλοπές, ενώ το όνομά του θα το ξαναδούμε το 2019 σε μία άσχημη περίπτωση ξυλοδαρμού. Σε βίντεο που αναρτήθηκε στον λογαριασμό Anthony Gobert – Official πριν λίγες ημέρες, ο Αυστραλός φάνηκε να είναι αρκετά καταβεβλημένος, ως αποτέλεσμα των καταχρήσεων των προηγούμενων ετών.
Λίγα 24ωρα μετά, ο αδερφός του Aaron ανακοίνωσε ότι ύστερα από μία σύντομη ασθένεια – δεν διευκρινίζει τι ακριβώς – ο Anthony βρίσκεται λίγο πριν το θάνατο σε νοσοκομείο στο Gold Coast του Queensland της Αυστραλίας. Εκεί, όπως μας ενημερώνει ο Aaron λαμβάνει παρηγοριτική φροντίδα – καθώς μάλλον περιμένουν το αναπόφευκτο. Ο ίδιος δήλωσε ότι για οτιδήποτε νεότερο θα υπάρξει ενημέρωση.
Ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο των αγώνων μοτοσυκλέτας, που δυστυχώς οι καταχρήσεις και οι αυτοκαταστροφικές του τάσεις δεν το άφησαν να εξελιχθεί περισσότερο, οδηγώντας τον σε ένα πρόωρο τέλος, τόσο αγωνιστικό όσο και ζωής.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.
