Απαγόρευση μοτοσυκλετών λόγω εγκληματικότητας

Μια ανορθόδοξη τακτική στην Αφρική
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2019

Η συνήθης φιλοσοφία, τουλάχιστον στην Ευρώπη, είναι να ενθαρρύνεται η χρήση των μοτοσυκλετών στις μεγάλες πόλεις, καθώς αποτελούν μεγάλο ποσοστό της λύσης για το κυκλοφοριακό χάος και την μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην Αφρική όμως, όλο και περισσότερες πόλεις υιοθετούν την απαγόρευσή τους, ως μέσο καταπολέμησης της εγκληματικότητας.

Η πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, η Addis Ababa, είναι η πιο πρόσφατη πόλη στην οποία θεωρείται παράνομη η οδήγηση μοτοσυκλετών, μετά από μια έρευνα που κατέδειξε τα δίκυκλα ως μια από τις βασικές παραμέτρους της εγκληματικότητας, αφού έχουν χρησιμοποιηθεί σε ληστείες, σε ατυχήματα και σε βίαιες ενέργειες. Μια τέτοια τακτική δεν είναι πρωτόγνωρη στην Αφρική, εκεί όπου οι μοτοσυκλέτες είναι πιο άμεσα διαθέσιμες και αποτελούν το ιδανικό μέσο για γρήγορη μεταφορά (π.χ. από ένα σκηνικό εγκλήματος). Η Νιγηρία ήταν η πρώτη χώρα που εφάρμοσε την απαγόρευση, ενώ ακολούθησαν το Lagos, η Abuja και το Port Harcourt.


Παρ' όλα αυτά, οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί έχουν πάντα δύο όψεις, με έναν μεγάλο αριθμό νόμιμων εταιρειών να παραπονούνται ότι με αυτό το σκεπτικό κινδυνεύουν να καταστραφούν, ειδικά εταιρείες όπως αυτές της διανομής φαγητού. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος νόμος δεν παρέμεινε στην θεωρία, καθώς υπάρχουν αναφορές ήδη από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας για μαζικές κατασχέσεις μοτοσυκλετών προκειμένου να γίνει η εφαρμογή του. Η Deliver Addis –μια εταιρεία διανομής φαγητού- πόσταρε στην σελίδα της στο Facebook το εξής: "Η αναμενόμενη ημερομηνία εφαρμογής του νόμου ήταν η 7η Ιουλίου 2019, αλλά οι αξιωματούχοι που έχουν ως καθήκον την επιβολή του έχουν ήδη αρχίσει τις κατασχέσεις μοτοσυκλετών σε διάφορες περιοχές της πόλης και αναγκαστήκαμε να αναστείλουμε την λειτουργία μας για χάρη της ασφάλειας των διανομέων μας."


Σε μια πόλη που ήδη υποφέρει πολύ λόγω της ασφυκτικής κίνησης, οι αρχές της χώρας προσπάθησαν να λύσουν ένα πρόβλημα με έναν σαρωτικό νόμο, ο οποίος όμως επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος νόμιμων πολιτών και επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις μοτοσυκλέτες για επαγγελματικούς σκοπούς, αναγκάζοντάς τους να στραφούν στην επιλογή των αυτοκινήτων. Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως να δούμε αν στο άμεσο μέλλον θα μειωθεί η εγκληματικότητα και αν σε σύγκριση με την επιδείνωση του κυκλοφοριακού προβλήματος, άξιζε τον κόπο…

Γερμανία: Φτηναίνει την απόκτηση άδειας οδήγησης – Σήματα μέσω εφαρμογής, λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα

Η γερμανική κυβέρνηση μειώνει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις και δίνει περισσότερη εξουσία στις σχολές οδήγησης
diploma odigisis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στη Γερμανία η απόκτηση διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου, μαζί με όλα τα μαθήματα και τις εξετάσεις, κοστίζει γύρω στα 3.400 ευρώ, ποσό που προφανώς φαντάζει εξωφρενικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτά τα χρήματα αναλογούν σε 12 μαθήματα διάρκειας 45 λεπτών που είναι το υποχρεωτικό ελάχιστο, συν κάμποσες ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα των εξετάσεων.

Αυτό πρόκειται να αλλάξει καθώς η κυβέρνηση της χώρας έθεσε ως στόχο να κάνει την απόκτηση άδειας πιο προσιτή και γρήγορη – “η προσωπική μετακίνηση δεν είναι προνόμιο,” δήλωσε ο υπουργός Patrick Schnieder. Έτσι ο νέος νόμος που έφερε προς ψήφιση το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών αλλάζει δραστικά την όλη διαδικασία.

Το πρώτο που αλλάζει είναι η διαδικασία των θεωρητικών μαθημάτων, καθώς πλέον δεν θα είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του μαθητή. Αντιθέτως, οι σχολές οδήγησης θα μπορούν να προσφέρουν μαθήματα μέσω ψηφιακών μέσων, όπως οι εφαρμογές για τηλέφωνα.

Επιπλέον, προβλέπεται η δραστική μείωση των ερωτήσεων της θεωρητικής εξέτασης, καθώς τώρα αντλούνται από ένα σύνολο 1.169 ερωτήσεων, οι οποίες θα συρρικνωθούν σε 840.

Όσο για τα πρακτικά μαθήματα, η πρότερη απαίτηση για τουλάχιστον 12 μαθήματα καταργείται και πλέον οι σχολές θα αποφασίζουν πόσα χρειάζονται ανάλογα με το επίπεδο ικανότητας του υποψηφίου. Καταργούνται επίσης κάποιες δεσμεύσεις του προηγούμενου συστήματος, που επέβαλλε οπωσδήποτε τα πρακτικά μαθήματα να περιλαμβάνουν οδήγηση τη νύχτα, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο.

Εισάγεται δε μια νέα δυνατότητα να κάνει κανείς τα πρακτικά μαθήματα με δικό του άνθρωπο. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι υποψήφιος έχει περάσει επιτυχώς από τα θεωρητικά και έχει κάνει τουλάχιστον έξι μαθήματα με εκπαιδευτή της σχολής. Από κει και πέρα, μπορεί να κάνει όσα μαθήματα θέλει ακόμη υπό την επίβλεψη κάποιου δικού του ανθρώπου, συγγενή ή φίλου, με μόνο προϋπόθεση αυτή ή αυτός να ξεπερνά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας, να έχει δίπλωμα για κάποια χρόνια και να μην ξεπερνά ένα όριο βαθμών ποινής στο δίπλωμά του – όρια πάντως που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη στο σχέδιο νόμου.

Αλλαγή θα υπάρξει και στις εξετάσεις, η διάρκεια των οποίων μειώνεται από 40-55 λεπτά σε 25-30 και πλέον δεν θα περιλαμβάνουν εξέταση στο παρκάρισμα (για τα αυτοκίνητα).

Η νέα αυτή νομοθεσία αναμένεται να έρθει στη γερμανική Βουλή προς ψήφιση εντός της φετινής χρονιάς, με στόχο να εφαρμοστεί από 1/1/2027, γεγονός που ήδη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στη χώρα. Οι σχολές οδήγησης αναφέρουν ραγδαία πτώση στους υποψήφιους, καθώς οι περισσότεροι προφανώς περιμένουν τις νέες, μειωμένες τιμές.

Η αντίδραση της γερμανικής Ένωσης Εκπαιδευτών Οδήγησης είναι πολύ αρνητική, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου τα ηλεκτρονικά μαθήματα και εξετάσεις για το θεωρητικό σκέλος, αλλά και τα μαθήματα στον δρόμο με συγγενή ή φίλο του υποψήφιου. Κατά τη γνώμη τους αυτά τα μέτρα απειλούν να αντιστρέψουν την τάση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων που σημειώνει η Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο βάθος καραδοκεί ένας ενδεχόμενος κίνδυνος: δημιουργείται ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον για τις σχολές οδήγησης, οι οποίες τώρα θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κατάρτιση πακέτων τιμών για να προσελκύσουν πελάτες. Το πιθανό πρόβλημα είναι ένας διαφαινόμενος πόλεμος τιμών μεταξύ σχολών που θα μπορούσε να έχει σοβαρή επίδραση στην ποιότητα της εκπαίδευσης των νέων οδηγών, καθώς δεν αποκλείεται κάποιες να φτιάξουν πολύ φτηνά προγράμματα με το ελάχιστο των μαθημάτων, αφήνοντας ως μόνη δικλείδα ασφαλείας την τελική δοκιμασία από τους εξεταστές των ομοσπονδιακών αρχών.