Απαγόρευση μοτοσυκλετών λόγω εγκληματικότητας

Μια ανορθόδοξη τακτική στην Αφρική

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2019

Η συνήθης φιλοσοφία, τουλάχιστον στην Ευρώπη, είναι να ενθαρρύνεται η χρήση των μοτοσυκλετών στις μεγάλες πόλεις, καθώς αποτελούν μεγάλο ποσοστό της λύσης για το κυκλοφοριακό χάος και την μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην Αφρική όμως, όλο και περισσότερες πόλεις υιοθετούν την απαγόρευσή τους, ως μέσο καταπολέμησης της εγκληματικότητας.

Η πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, η Addis Ababa, είναι η πιο πρόσφατη πόλη στην οποία θεωρείται παράνομη η οδήγηση μοτοσυκλετών, μετά από μια έρευνα που κατέδειξε τα δίκυκλα ως μια από τις βασικές παραμέτρους της εγκληματικότητας, αφού έχουν χρησιμοποιηθεί σε ληστείες, σε ατυχήματα και σε βίαιες ενέργειες. Μια τέτοια τακτική δεν είναι πρωτόγνωρη στην Αφρική, εκεί όπου οι μοτοσυκλέτες είναι πιο άμεσα διαθέσιμες και αποτελούν το ιδανικό μέσο για γρήγορη μεταφορά (π.χ. από ένα σκηνικό εγκλήματος). Η Νιγηρία ήταν η πρώτη χώρα που εφάρμοσε την απαγόρευση, ενώ ακολούθησαν το Lagos, η Abuja και το Port Harcourt.

Παρ' όλα αυτά, οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί έχουν πάντα δύο όψεις, με έναν μεγάλο αριθμό νόμιμων εταιρειών να παραπονούνται ότι με αυτό το σκεπτικό κινδυνεύουν να καταστραφούν, ειδικά εταιρείες όπως αυτές της διανομής φαγητού. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος νόμος δεν παρέμεινε στην θεωρία, καθώς υπάρχουν αναφορές ήδη από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας για μαζικές κατασχέσεις μοτοσυκλετών προκειμένου να γίνει η εφαρμογή του. Η Deliver Addis –μια εταιρεία διανομής φαγητού- πόσταρε στην σελίδα της στο Facebook το εξής: "Η αναμενόμενη ημερομηνία εφαρμογής του νόμου ήταν η 7η Ιουλίου 2019, αλλά οι αξιωματούχοι που έχουν ως καθήκον την επιβολή του έχουν ήδη αρχίσει τις κατασχέσεις μοτοσυκλετών σε διάφορες περιοχές της πόλης και αναγκαστήκαμε να αναστείλουμε την λειτουργία μας για χάρη της ασφάλειας των διανομέων μας."

Σε μια πόλη που ήδη υποφέρει πολύ λόγω της ασφυκτικής κίνησης, οι αρχές της χώρας προσπάθησαν να λύσουν ένα πρόβλημα με έναν σαρωτικό νόμο, ο οποίος όμως επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος νόμιμων πολιτών και επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις μοτοσυκλέτες για επαγγελματικούς σκοπούς, αναγκάζοντάς τους να στραφούν στην επιλογή των αυτοκινήτων. Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως να δούμε αν στο άμεσο μέλλον θα μειωθεί η εγκληματικότητα και αν σε σύγκριση με την επιδείνωση του κυκλοφοριακού προβλήματος, άξιζε τον κόπο…

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.