Απαγόρευση πώλησης συμβατικών οχημάτων από το 2030 στη Νορβηγία και δημιουργία “χωματερής” για CO2

Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Η Νορβηγία είναι ένας από τους μεγάλους παραγωγούς πετρελαίου και ταυτόχρονα έχει από τις μεγαλύτερες εκπομπές CO2 ανά κάτοικο σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως παρά το γεγονός πως τα περισσότερα χρήματα του ΑΕΠ της Νορβηγίας προέρχονται από την πώληση των «Σατανικών» υγρών καυσίμων και παρά το γεγονός πως οι πολίτες της είναι από του πιο «ρυπογόνους» ανθρώπους της Ευρώπης, εν τούτοις παρουσιάζονται ως «οι πιο οικολόγοι» απ’ όλους μας!

Φυσικά την «οικολογική ευαισθησία» των Νορβηγών την διαφημίζουν κυρίως οι πολιτικοί και όπως έχει δείξει η ιστορία, όπου ανακατεύονται οι πολιτικοί κάτι… βρωμάει!

Αυτές τις μέρες έχει αρχίσει να παίρνει δημοσιότητα η είδηση, πως από το 2022 τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού της Νορβηγίας δεν θα μπορούν να διατεθούν για αγορά οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από το 2023 τα ferryboat που εξυπηρετούν τις τακτικές συγκοινωνίες στα χιλιάδες νησάκια της χώρας θα είναι ηλεκτρικά.

Τι μας αφορούν όλα αυτά; Πολύ απλά, αυτή η είδηση συνοδεύεται και από την απαγόρευση πώλησης οχημάτων (και μοτοσυκλετών) ιδιωτικής χρήσης από το 2025 και μετά. Η Νορβηγία είναι αυτή τη στιγμή η χώρα με τα περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καθώς συνεχίζει να επιχορηγεί και να μειώνει τους φόρους σε όσους έχουν από 50.000 έως 100.000 ευρώ για αγορά αυτοκινήτου και την ίδια στιγμή πνίγει στους φόρους τα συμβατικά οχήματα και στερεί με αυτό τον τρόπο την ατομική μετακίνηση σε όσους δεν έχουν τόσα λεφτά για ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το πλάνο της κυβέρνησης είναι να μειώσει τις εκπομπές ρύπων CO2 έως 55% έως το 2030.

Δυστυχώς, τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως όλα αυτά είναι επιθυμίες του… αέρα! Όπως βλέπετε και στους πίνακες, ενώ στις χώρες της Ε.Ε. οι εκπομπές CO2 είχαν δραματική πτώση την τελευταία δεκαετία, στη Νορβηγία της «ηλεκτροκίνησης» δεν άλλαξε ουσιαστικά τίποτα (σ.σ. λογικό αφού δεν άλλαξε ο τρόπος ζωής των Νορβηγών, παρά μόνο το είδος της ενέργειας που καταναλώνουν, όχι η ποσότητα).

Τότε γιατί επιμένουν; Πολύ απλά διότι η πραγματική είδηση της εβδομάδας είναι η λειτουργία του “Northern Lights” δηλαδή μιας κερδοφόρας “χωματερής CO2” που ονομάζεται στη γλώσσα των πολιτικών ως Carbon Capture and Storage (CCS). Πρόκειται για μια αποθήκη υγροποιημένου CO2 2.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας της Νορβηγίας, όπου όλη η «βρώμα» της βιομηχανικής παραγωγής της Ευρώπης θα αποθηκεύεται «μόνιμα». Στην πραγματικότητα δηλαδή αντέγραψαν την ιδέα της αποθήκευσης των πυρηνικών απόβλητων, μόνο που αντί να ξοδεύουν χρήματα για την ταφή τους με τσιμέντο, εδώ θα πετάνε σε υγροποιημένη μορφή το CO2 μέσα στη γη. Το CCS χρηματοδοτείται από την… Shell και την Total, δηλαδή από τους παγκόσμιους κολοσσούς πετρελαίου και η πρώτη φάση θα έχει ολοκληρωθεί το 2025. Το αν ολοκληρωθούν και οι υπόλοιπες δύο φάσεις θα φανεί στο μέλλον, αφού ο βασικός στόχος είναι να πάρουν τα χρήματα από τους ευρωπαίους βιομήχανους. Μην ξεχνάμε την ύπαρξη του χρηματιστηρίου CO2 και την επιβολή προστίμων σε όποιον παράγει περισσότερο CO2 απ’ όσο του επιτρέπεται. Έτσι το CCS θα είναι πιο φτηνή λύση για τους βιομήχανους να συνεχίσουν την εντατική παραγωγή, αντί να πληρώνουν πρόστιμα. Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι Νορβηγοί έχουν πιάσει το νόημα της «ηλεκτροκίνησης» και ετοιμάζονται να μαζέψουν όλα τα λεφτά (και τη βρώμα…) της Ευρώπης.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

15/1/2026

Σκληρή απάντηση δίνει η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA στον ισχυρισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πως οι περιοδικοί έλεγχοι σε ΚΤΕΟ έχουν πλεονεκτήματα για την οδική ασφάλεια. “Ψευδής δήλωση” αναφέρει η FEMA (σσ. που μας βρίσκει 100% σύμφωνους σε σχέση με τον τρόπο που “ελέγχονται” οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα) και συνεχίζει παραθέτοντας και τεκμηριώνοντας την άποψή της με στοιχεία που δείχνουν πως τα όποια τεχνικά προβλήματα αποτελούν ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό στις αιτίες πρόκλησης ατυχημάτων.

Η FEMA αναφέρει τα εξής: "Ο εισηγητής Jens Gieseke προχωρά σε ακόμα πιο ακραίες θέσεις μετά την εσφαλμένη δήλωση που αναπαράγεται στο προσχέδιο της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για υποχρεωτικούς ελέγχους μοτοσυκλετών άνω των 126 κ.εκ. σε ΚΤΕΟ για όλα τα κράτη της Ε.Ε., υποστηρίζοντας πως τα ΚΤΕΟ πρέπει να είναι υποχρεωτικά για όλες τις μοτοσυκλέτες από 50 κ.εκ. και πάνω!

Τους τελευταίους μήνες, οι ομάδες υπεράσπισης των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών έχουν υποβάλει επίσημα έγγραφα θέσης και τεχνικές εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα έγγραφα αυτά υπογραμμίζουν ένα συνεπές εύρημα σε μελέτες της ΕΕ και σε εθνικές μελέτες: τα τεχνικά ελαττώματα προκαλούν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες.

Μελέτες μεγάλης κλίμακας για τα αίτια των ατυχημάτων διαπιστώνουν με συνέπεια ότι οι μηχανικές βλάβες (που είναι πιθανό να εντοπιστούν μέσω των ΚΤΕΟ) ευθύνονται μόνο για ένα μικρό ποσοστό των ατυχημάτων με μοτοσικλέτες. Η μελέτη MAIDS απέδωσε την κύρια αιτία σε τεχνικές βλάβες μόνο στο 0,7% των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες. Ομοίως, η βάση δεδομένων GIDAS εντόπισε τέτοιες βλάβες στο 3% των περιπτώσεων, και τα στοιχεία της NTSB/MCCS από τις ΗΠΑ υποστηρίζουν αυτή την τάση. Ακόμη και όταν υπάρχουν τεχνικά προβλήματα, αυτά συχνά εντοπίζονται μετά το ατύχημα και δεν αποτελούν αποδεδειγμένους αιτιολογικούς παράγοντες. Αντίθετα, ανθρώπινοι παράγοντες όπως η συμπεριφορά του αναβάτη, η αδυναμία των άλλων χρηστών του δρόμου να εντοπίσουν τις μοτοσυκλέτες και τα προβλήματα ορατότητας ευθύνονται για έως και το 87% των ατυχημάτων που αφορούν μηχανοκίνητα δίκυκλα.

Αναλύοντας τα στατιστικά στοιχεία, το πρώτο διάγραμμα (πάνω) απεικονίζει τους θανάτους από τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες στην ΕΕ ανά κράτος μέλος, με την κατάσταση σχετικά με τα ΚΤΕΟ να αναγράφεται για κάθε κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ΚΤΕΟ για μοτοσυκλέτες επισημαίνονται με πορτοκαλί χρώμα. Από αυτό, μπορεί να διαπιστωθεί σαφώς ότι το ΚΤΕΟ έχει ελάχιστη έως μηδενική επίδραση στους συνολικούς θανάτους. Δύο από τις τρεις χώρες με τους λιγότερους θανάτους δεν διαθέτουν υποχρεωτικό ΚΤΕΟ.

Το δεύτερο διάγραμμα παρουσιάζει τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και τη Σερβία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία και την Ελβετία.

Αντί να αντιτίθενται στις προσπάθειες για την ασφάλεια, η FEMA και η FIM συνεχίζουν να προωθούν στοχευμένα, τεκμηριωμένα μέτρα που πραγματικά σώζουν ζωές, όπως εστιασμένες επιθεωρήσεις μόνο σε περιοχές όπου τα εθνικά στοιχεία δείχνουν κίνδυνο, βελτιωμένη εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση για όλους τους χρήστες του οδικού δικτύου, καθώς και σχεδιασμό και συντήρηση υποδομών που λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των μοτοσυκλετιστών.

Τονίζουμε ότι παραμένουμε προσηλωμένοι στον εποικοδομητικό διάλογο με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Υποστηρίζουμε αποτελεσματικές πολιτικές οδικής ασφάλειας, αλλά η Ευρώπη πρέπει να αποφύγει συμβολικά μέτρα που επιβαρύνουν τους μοτοσυκλετιστές χωρίς να βελτιώνουν τα αποτελέσματα στην ασφάλεια.

Οι ισχύοντες κανόνες της ΕΕ επιτρέπουν ήδη αποτελεσματικές εθνικές εναλλακτικές λύσεις αντί των υποχρεωτικών επιθεωρήσεων, τις οποίες έχουν εφαρμόσει με επιτυχία πολλά κράτη μέλη. Μια υποχρεωτική προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ καταργεί την ευελιξία χωρίς να προσφέρει αποδεδειγμένη προστιθέμενη αξία στην οδική ασφάλεια.

Η υποχρεωτική ΚΤΕΟ σε επίπεδο ΕΕ για τις μοτοσυκλέτες θα επιβάρυνε με κόστος χωρίς αποδεδειγμένα οφέλη και θα υπονόμευε την επικουρικότητα.

Η αρχή της επικουρικότητας ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος της είναι να εξασφαλίζει ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο εγγύτερο δυνατό επίπεδο προς τον πολίτη, και ότι διενεργούνται διαρκείς έλεγχοι ώστε να εξακριβώνεται ότι η δράση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) είναι δικαιολογημένη δεδομένων των διαθέσιμων δυνατοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο.

Πιο συγκεκριμένα, είναι η αρχή δυνάμει της οποίας η ΕΕ δεν αναλαμβάνει δράση (εκτός από τους τομείς που εμπίπτουν στην αποκλειστική της αρμοδιότητα), παρά μόνο εφόσον η δράση αυτή είναι πιο αποτελεσματική από την αντίστοιχη δράση σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο.

Όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πρέπει να υποστηρίξουν μια ευέλικτη, τεκμηριωμένη προσέγγιση που θα επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίζουν τον καλύτερο τρόπο βελτίωσης της ασφάλειας των μοτοσικλετών.”