Απαγόρευση πώλησης συμβατικών οχημάτων από το 2030 στη Νορβηγία και δημιουργία “χωματερής” για CO2

Προχωρούν ακάθεκτοι με στόχο τα δισεκατομμύρια της Ε.Ε.
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Η Νορβηγία είναι ένας από τους μεγάλους παραγωγούς πετρελαίου και ταυτόχρονα έχει από τις μεγαλύτερες εκπομπές CO2 ανά κάτοικο σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως παρά το γεγονός πως τα περισσότερα χρήματα του ΑΕΠ της Νορβηγίας προέρχονται από την πώληση των «Σατανικών» υγρών καυσίμων και παρά το γεγονός πως οι πολίτες της είναι από του πιο «ρυπογόνους» ανθρώπους της Ευρώπης, εν τούτοις παρουσιάζονται ως «οι πιο οικολόγοι» απ’ όλους μας!

Φυσικά την «οικολογική ευαισθησία» των Νορβηγών την διαφημίζουν κυρίως οι πολιτικοί και όπως έχει δείξει η ιστορία, όπου ανακατεύονται οι πολιτικοί κάτι… βρωμάει!

Αυτές τις μέρες έχει αρχίσει να παίρνει δημοσιότητα η είδηση, πως από το 2022 τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού της Νορβηγίας δεν θα μπορούν να διατεθούν για αγορά οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από το 2023 τα ferryboat που εξυπηρετούν τις τακτικές συγκοινωνίες στα χιλιάδες νησάκια της χώρας θα είναι ηλεκτρικά.

Τι μας αφορούν όλα αυτά; Πολύ απλά, αυτή η είδηση συνοδεύεται και από την απαγόρευση πώλησης οχημάτων (και μοτοσυκλετών) ιδιωτικής χρήσης από το 2025 και μετά. Η Νορβηγία είναι αυτή τη στιγμή η χώρα με τα περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καθώς συνεχίζει να επιχορηγεί και να μειώνει τους φόρους σε όσους έχουν από 50.000 έως 100.000 ευρώ για αγορά αυτοκινήτου και την ίδια στιγμή πνίγει στους φόρους τα συμβατικά οχήματα και στερεί με αυτό τον τρόπο την ατομική μετακίνηση σε όσους δεν έχουν τόσα λεφτά για ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το πλάνο της κυβέρνησης είναι να μειώσει τις εκπομπές ρύπων CO2 έως 55% έως το 2030.

Δυστυχώς, τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως όλα αυτά είναι επιθυμίες του… αέρα! Όπως βλέπετε και στους πίνακες, ενώ στις χώρες της Ε.Ε. οι εκπομπές CO2 είχαν δραματική πτώση την τελευταία δεκαετία, στη Νορβηγία της «ηλεκτροκίνησης» δεν άλλαξε ουσιαστικά τίποτα (σ.σ. λογικό αφού δεν άλλαξε ο τρόπος ζωής των Νορβηγών, παρά μόνο το είδος της ενέργειας που καταναλώνουν, όχι η ποσότητα).

Τότε γιατί επιμένουν; Πολύ απλά διότι η πραγματική είδηση της εβδομάδας είναι η λειτουργία του “Northern Lights” δηλαδή μιας κερδοφόρας “χωματερής CO2” που ονομάζεται στη γλώσσα των πολιτικών ως Carbon Capture and Storage (CCS). Πρόκειται για μια αποθήκη υγροποιημένου CO2 2.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας της Νορβηγίας, όπου όλη η «βρώμα» της βιομηχανικής παραγωγής της Ευρώπης θα αποθηκεύεται «μόνιμα». Στην πραγματικότητα δηλαδή αντέγραψαν την ιδέα της αποθήκευσης των πυρηνικών απόβλητων, μόνο που αντί να ξοδεύουν χρήματα για την ταφή τους με τσιμέντο, εδώ θα πετάνε σε υγροποιημένη μορφή το CO2 μέσα στη γη. Το CCS χρηματοδοτείται από την… Shell και την Total, δηλαδή από τους παγκόσμιους κολοσσούς πετρελαίου και η πρώτη φάση θα έχει ολοκληρωθεί το 2025. Το αν ολοκληρωθούν και οι υπόλοιπες δύο φάσεις θα φανεί στο μέλλον, αφού ο βασικός στόχος είναι να πάρουν τα χρήματα από τους ευρωπαίους βιομήχανους. Μην ξεχνάμε την ύπαρξη του χρηματιστηρίου CO2 και την επιβολή προστίμων σε όποιον παράγει περισσότερο CO2 απ’ όσο του επιτρέπεται. Έτσι το CCS θα είναι πιο φτηνή λύση για τους βιομήχανους να συνεχίσουν την εντατική παραγωγή, αντί να πληρώνουν πρόστιμα. Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι Νορβηγοί έχουν πιάσει το νόημα της «ηλεκτροκίνησης» και ετοιμάζονται να μαζέψουν όλα τα λεφτά (και τη βρώμα…) της Ευρώπης.  

     

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;