Απίστευτο τελευταίο 0-400m σε 5.123 - VIDEO! Αποσύρεται με ρεκόρ ο Eric Teboul στο NitrOlympX

Στον τελικό της FIM Pro Stock Παύλος Σιδηρόπουλος και Δημήτριος Πετρίδης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2022

Μαγευτικές στιγμές στην επιστροφή του μεγαλύτερου drag race event της Ευρώπης που μετά από αποχή δύο ετών επέστρεψε για την 35η διοργάνωσή του στην κατάμεστη πίστα Rico Anthes στο Hockenheim, με 45.000 θεατές να δημιουργούν ένα φανταστικό κλίμα.

Οι αγώνες του NitrOlympX ξεκίνησαν με προβλήματα πρόσφυσης καθώς η πίστα είχε μείνει αχρησιμοποίητη από το 2019, με πολλούς επισκέπτες να έχουν κρατήσει τα εισιτήρια του 2020 και να συρρέουν από την αρχή των δοκιμών, δημιουργώντας μία πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα. Το κλίμα περιγράφεται ως ένα από τα καλύτερα των τελευταίων ετών πριν την διακοπή της πανδημίας, παρόλο που οι κερκίδες ήταν γεμάτες και ο καιρός απείλησε να ακυρώσει κομμάτι της διαδικασίας, όπως και τελικά έγινε αφήνοντας την Top Fuel και την Super Twin χωρίς δεύτερες δοκιμές κατάταξης. Η διοργάνωση είχε εργαστεί για εβδομάδες προετοιμάζοντας την άσφαλτο και μπορεί οι υψηλές θερμοκρασίες της πρώτης ημέρας να δημιούργησαν προβλήματα πρόσφυσης, όμως στην ψιχάλα που έπεσε αργότερα, αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «δώρου Θεού» καθώς πριν την διακοπή είχε ήδη γεμίσει τον αέρα με μπόλικο οξυγόνο.

Το βράδυ ωστόσο δηλώνεται ως μαγευτικό από τους θεατές που το περιγράφουν ως ένα από τα καλύτερα NitrOlympX που στο Hockenheimring αποτελούν μία από τις κορυφαίες διοργανώσεις, τόσο της FIA όσο και της FIM.

Στην μεγαλύτερη από συμμετοχές κατηγορία FIM E PRO STOCK διακρίθηκαν οι Μπουσίνης, Πετρίδης και Σιδηρόπουλος με μία παραπάνω από αξιόλογη Ελληνική παρουσία. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος πέρασε στον τελικό και τελικά τροπαιοφόρος αναδείχτηκε ο Karl Heinz Weikum που έκανε 7.323 με 285,08km έναντι 7.683 και 282,48 του Σιδηρόπουλου.

Στην Top Fuel η Susanne Callin ανακηρύχθηκε νικήτρια χωρίς να αντιμετωπίσει τον Antii Horto που είχε πρόβλημα με την μοτοσυκλέτα του, αλλά διατηρεί ωστόσο το προβάδισμα.

Ανεξαρτήτως κατηγοριών όμως, την παράσταση έκλεψε για άλλη μία φορά ο Γάλλος Eric Teboul καθώς επέλεξε το NitrOlympX για να τερματίσει την καριέρα του και να αποσύρει την πυραυλοκίνητη μοτοσυκλέτα του, που για δεκαετίες ξεχωρίζει.

Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα, τις προσπάθειες των αγωνιζομένων αλλά και του Red Bull FMX Show, η ατμόσφαιρα φορτίστηκε και συναισθηματικά όταν για τελευταία φορά πήρε μπροστά ο γαλλικός πύραυλος. Μπορεί το 5.12 να το έχει ξανά κάνει ο Eric Teboul, ανεπίσημα το 2013, μπορεί να έχει φτάσει επανειλημμένα στο 5.3, όμως ο χρόνος του αποτελεί ρεκόρ για την πίστα, έστω και εκτός κατηγοριών και τερματίζει την καριέρα του με τον καλύτερο τρόπο, επιλέγοντας τους Γερμανούς και όχι την πίστα της Santa Pod στην Αγγλία για την τελευταία του πράξη.

Εκτόξευση λοιπόν στο 5.123 με 421.370 για τον Eric Teboul, στο παρακάτω video:

 

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S