Αποκλειστικό: Η BMW Motorrad απαντά για την κινέζικη προέλευση των κινητήρων σειράς "F"

Συνέντευξη με τον κ..Resch Πρόεδρο πωλήσεων BMW Motorrad
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/2/2020

Είχαμε την ευκαιρία μίας κατ' ιδίαν συζήτησης με τον κ. Timo Resch, που διατελεί Vice President Sales and Marketing της BMW Motorrad, αλλά και να οδηγήσουμε μαζί του, συνεχίζοντας με τις παρατηρήσεις μας γύρω από τα νέα F900R και F900XR. Πρόκειται για τον άνθρωπο που υπέγραψε την απόφαση να μεταφερθεί η παραγωγή των κινητήρων στην Κίνα, οπότε σίγουρα μπορεί να σχολιάσει την επιλογή αυτή.

Ο κ. Resch γνωρίζει το περιοδικό MOTO και την δουλειά που κάνουμε και δέχτηκε να συζητήσουμε δίχως να θέσει όρια και φίλτρα, ξεκινώντας από το γεγονός πως διέκοψε το ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμά του, για να βρεθεί στην παρουσίαση των BMW F900R και F900XR συνοδεύοντας μάλιστα τα γκρουπ των δημοσιογράφων! Για όσους δεν το ήξεραν, περνούσε ως άλλος ένας από την ομάδα της BMW, κι ας ήταν ο επικεφαλής κι ένα από τα μεγάλα αφεντικά της γερμανικής εταιρείας. Απλός και προσιτός, δεν θα αποφύγει να απαντήσει σε κάποια ερώτηση, άλλωστε όπως ο ίδιος είπε και έχει ιδιαίτερη βαρύτητα να το ακούς από κάποιον στην θέση του, η βιομηχανία οχημάτων ως σύνολο, περνά αυτή την στιγμή την δυσκολότερη φάση στην ιστορία της, μετρώντας από την απαρχή της! Δεν είναι ώρα λοιπόν για να κρύβεται κανείς με δηλώσεις.

Η συνάντησή μας με τον κ. Resch δεν είχε την μορφή συνέντευξης, αλλά μίας μακράς συζήτησης ξεκινώντας από το ειδικό θέμα της περίστασης, δηλαδή τα νέα μοντέλα της σειράς F, πριν περάσουμε στο πιο γενικό, την αγορά της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη, τον ανταγωνισμό του κτλ… Ας δούμε τα βασικότερα από αυτά που ειπώθηκαν ξεκινώντας ανάστροφα, με μία δική του ερώτηση, θέλοντας να μάθει πώς μου φάνηκαν τα νέα μοντέλα και ποιο από τα δύο θα διάλεγα.

BMW F900XR και F900R: Τα οδηγούμε στην Ισπανία

ΜΟΤΟ: «Έχετε κάνει καλή δουλειά, είναι μία τίμια μοτοσυκλέτα σε αυτά που προσφέρει και για πρώτη φορά εδώ και καιρό θα απευθυνθείτε σε ένα κοινό που δεν ήταν αποκλειστικά της BMW. Το θέμα είναι πώς θα το κρατήσετε εκεί, αν θα του πέσουν τα αυτιά στο πρώτο service, και πώς θα καλλιεργήσετε την ιδέα μιας προσιτής μοτοσυκλέτας πουλώντας από ένα κατάστημα που οι προδιαγραφές που έχετε θέσει είναι τέτοιες, που νομίζεις πως μπαίνεις σε παλάτι. Οπότε έχεις την εντύπωση πως δεν φεύγεις με μικρό λογαριασμό ό,τι κι αν κάνεις.

RESCH: «Ευχαριστώ, είναι τίμια μοτοσυκλέτα πράγματι δεν κοροϊδεύει κανέναν, απεναντίας όμως δεν βλέπω μεγάλες διαφορές στις τιμές μας. Καταρχήν και για τα ανταλλακτικά έχουμε ήδη κάνει πρόβλεψη, στο λέω σαν μέτρο που ήδη έχουμε πάρει όχι που θα πάρουμε, ώστε οι τελικές τιμές λιανικής να είναι αντίστοιχες του ανταγωνισμού. Οπότε μένει η εργατοώρα ως το μόνο που θα μπορούσε να κάνει την διαφορά και σε αυτό εμείς πάμε με το δικό μας κόστος. Δίνουμε αντίστοιχα έως και λίγο καλύτερα ημερομίσθια στους μηχανικούς μας, οπότε και η χρέωση ανά ώρα θα είναι αναλογικά δεν θα μπορεί να ξεφύγει».

Timo Resch: Η βιομηχανία οχημάτων διανύει τώρα, την δυσκολότερη στιγμή στην ιστορία της

ΜΟΤΟ: «Ό,τι και να γίνει όμως, στο τέλος θα πρέπει να πείσεις και για την προέλευση του κινητήρα. Θα υπάρχουν πάντα εκείνοι που θα μετράνε πως φτιάχνεται στην Κίνα. Δεν είναι απλό πράγμα αυτό, κι ας κατασκευάζεται η μοτοσυκλέτα στο Βερολίνο και παίρνει την τελική «σφραγίδα» από εκεί. Στο τέλος έχει έναν κινέζικο κινητήρα. Ξέρω τι θα πεις, πως όταν φτιάχνεις μία γραμμή παραγωγής είναι το ίδιο όπου κι αν βρίσκεται, πως η συνταγή μετράει. Και ναι το πιστεύω, αλλά εκτός από την πιστότητα της συνταγής, παίζουν ρόλο και τα υλικά και τα χέρια που ζυμώνουν…

RESCH: «Καταρχήν δεν το κρύβουμε. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αν και στο τέλος όλα μαθαίνονται, αλλά δεν θεωρούμε πως υπάρχει λόγος. Είναι βέβαια αλήθεια πως το αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα και καλά λες πως παίζει ρόλο ο συνεργάτης. Είναι δύσκολες οι νέες συνεργασίες και χρειάζονται επένδυση σε χρόνο. Από την πρώτη στιγμή δεν δουλεύουν όλα ρολόι. Επίσης έχουμε κάνει λάθη στο παρελθόν και τα έχουμε πληρώσει» - «Το πιρούνι του GS για παράδειγμα» του λέω στα γρήγορα και γνέφει καταφατικά- «Ναι, αυτή ήταν μία περίπτωση λανθασμένου υπολογισμού, όμως μαθαίνουμε από τα λάθη. Υπάρχει ολόκληρη διαδικασία στην BMW ακριβώς για να αξιολογείς το λάθος. Εμείς για την μεσαία αυτή σειρά δεν είχαμε ποτέ γραμμή παραγωγής για τον κινητήρα. Πάντα ο κινητήρας φτιαχνόταν εκτός Βερολίνου, τώρα πλέον ο συνεργάτης είναι στην Κίνα, για εμάς δεν υπάρχει αλλαγή. Για τον κόσμο μπορεί. Όμως στο τέλος είναι μία γερμανική μοτοσυκλέτα, παίρνουμε τον κινητήρα σαν ανταλλακτικό από την Κίνα, και φτιάχνουμε τα πάντα εμείς, ακόμη και το πλαίσιο το κολλάμε στο Βερολίνο. - Δεν το παίρνετε έτοιμο βαμμένο από άλλη εταιρεία, όπως κάνει η Ducati για παράδειγμα; - Όχι κατασκευάζεται στο Βερολίνο. Είναι ένα ζήτημα η καταγωγή του κινητήρα, το καταλαβαίνω, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για αυτό, είναι να αφήσουμε να περάσει καιρός. Ο κόσμος θα δει πως είναι όλα καλά αλλά και πως αντιμετωπίζουμε τον πελάτη με τον τρόπο που πρέπει σε περίπτωση προβλήματος και με τον καιρό θα ξεφύγουμε από το στερεότυπο».

ΜΟΤΟ: «Είπες λάθος υπολογισμός προηγουμένως. Στην EICMA συνάντησα τον κ. Edgar Heinrich (Διευθυντής σχεδιασμού της BMW Motorrad) ή αλλιώς τον γερμανό Liam Neeson όπως τον αποκαλώ, μην μου πεις πως δεν μοιάζουν (χαμογελά καταφατικά) και μου είπε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε με τα νέα F ήταν να περιορίσουν το budget για να ανταγωνιστούν την Yamaha. Πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε τώρα, πως σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια περιορισμού του κόστους δεν έχουν γίνει λάθη ή δεν έχει πέσει πολύ χαμηλά η ποιότητα;»

RESCH: «Σίγουρα δεν ήταν εύκολο να περιορίσουμε το κόστος χωρίς να μειώσουμε ποιότητα, τα μαθηματικά είναι πολύ δύσκολα. Ξέρεις πόσο δελεαστικό είναι να έρχεται ένας προμηθευτής και να σου λέει πόσο αγοράζεις «αυτό;» γιατί είμαι σίγουρος πως μπορώ να σου δώσω μισή τιμή; Πρέπει εκείνη την στιγμή να δεις τις επιλογές σου, να τον τσεκάρεις, να ψάξεις αν μπορεί να αποδώσει στον βαθμό που πρέπει. Παλιότερα είχαμε κάνει το λάθος να γλυκαθούμε και να επιλέξουμε επιπόλαια. Τώρα δεν γίνεται αυτό. Τώρα παίρνουμε τα μέτρα μας, με απευθείας επισκέψεις στον χώρο του προμηθευτή με έλεγχο του τρόπου δουλειάς και μία αξιολόγηση πολλών σημείων πριν αποφασίσουμε αν μπορεί να κρατήσει την ποιότητα στην τιμή που δίνει. Το κακό είναι πως συνήθως αποδεικνύεται πως δεν μπορεί. Για αυτό και πλέον όταν έχουμε έναν προμηθευτή που μας δίνει μία καλή τιμή δεν τον αλλάζουμε με τίποτα, ακόμη κι αν έρθει ένας άλλος και ζητά τα μισά. Έχουμε κατασταλάξει λίγο πολύ και στα F900 δεν έχουμε κάποιον καινούριο. Έχουμε πετύχει καλές τιμές με τους προμηθευτές που έχουμε ξανά δουλέψει μαζί».

ΜΟΤΟ: «Πώς το κάνατε αυτό; Παραγγέλνοντας μεγάλες ποσότητες»;

RESCH: «Βλέπω που το πας, ξέρεις τι σου γίνεται θα το αναγνωρίσω. Θα σου πω κατευθείαν αυτό που θέλεις να ακούσεις. Πιστεύω πως δεν θα φύγουμε μακριά από τον στόχο πωλήσεων που έχουμε θέσει. Ναι είναι υψηλός, αλλά οι μοτοσυκλέτες είναι καλές και θα τον πετύχουμε. Θα πάρουμε το μερίδιο αγοράς που πρέπει».

Ξεφεύγοντας για λίγο από την νέα σειρά F, μιλώντας για το S1000XR που αναγκαστικά πρέπει να προσπεράσουμε, αλλά και την αγορά της Ελλάδας, που είναι σίγουρα βαρετά πράγματα και θα τα αφήσουμε εκτός, πήγαμε στα ηλεκτρικά:

ΜΟΤΟ: «Πρόσφατα έγραψα ένα άρθρο για το τεράστιο λάθος των Γερμανών με τις επιδοτήσεις στα ηλεκτρικά οχήματα και το γεγονός πως αν αυτά τα χρήματα δίνονταν στην έρευνα θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα. Είναι όμως προς όφελος των πολιτικών να εμφανίζουμε αποτέλεσμα, έστω και φουσκωμένο, παρά να περιμένουν χρόνια να αποδώσει ένας τομέας έρευνας. Συμφωνείς με αυτό;»

RESCH: «Φυσικά, είναι ακριβώς έτσι. Όμως δεν γίνεται αλλιώς στην κοινωνία που ζούμε. Ο κόσμος θέλει να βλέπει πράγματα άμεσα και γρήγορα. Ό,τι κι αν κάνουμε τα ηλεκτρικά οχήματα είναι το μέλλον. Το πόσο εύκολα θα μπουν στην ζωή μας είναι το μεγάλο στοίχημα. Ναι φυσικά και θα ήταν προτιμότερο η εξέλιξη να είχε προχωρήσει περισσότερο, αλλά από ένα σημείο και μετά, και από την στιγμή που έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας, πρέπει να καταστεί mainstream μία τεχνολογία για να προχωρήσει και εξελικτικά. Για εμένα αυτή η περίοδος είναι η χειρότερη περίοδος στην ιστορία της αυτοκίνησης. Ποτέ ξανά δεν είχαμε σταθεί μπροστά σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι. Τα αυτοκίνητα και τα οχήματα είχαν πάντα ανοδική πορεία, τώρα απλά ο χρόνος έχει σταματήσει. Να ξέρεις πως τους βενζινοκινητήρες δεν τους έχουμε φτάσει στο απόγειο της εξέλιξής τους. Έχουν κι άλλο, απλά από ένα σημείο και μετά τα χρήματα που ρίχνεις στην εξέλιξη σου αποφέρουν ολοένα και μικρότερη βελτίωση. Καλύτερα να τα επενδύσεις στην ηλεκτροκίνηση που το όφελος βαίνει αυξημένο. Η στιγμή όμως της αλλαγής, αυτή δηλαδή που περνάμε τώρα, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Είναι η χειρότερη».

Ετικέτες

Η Ιταλία νομοθέτησε μπαριέρες ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές!

Από το 2019 είχε δρομολογηθεί το θέμα, στις 19 Οκτωβρίου 2026 δημοσιεύτηκε ως νόμος του κράτους
bariera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/10/2026

Το πρώτο νομοσχέδιο που προέβλεπε στην Ιταλία τη χρήση μπαριερών ασφαλείας που να καλύπτουν και τις βάσεις τους ώστε να μην είναι απειλητικές για αναβάτες δικύκλων ψηφίστηκε την 1η Απριλίου 2019 και για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια παρέμενε εκκρεμές.

Τότε ήταν η κυβέρνηση του Giuseppe Conte που είχε νομοθετήσει σχετικώς, ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία έμεινε ημιτελής καθώς οι τεχνικές προδιαγραφές των νέων μπαριέρων δεν καθορίστηκαν. Αυτό έγινε μια πενταετία μετά με υπουργική απόφαση στις 21 Ιουνίου 2024, η οποία εκδόθηκε από την κυβέρνηση της Giorgia Meloni.

Και πάλι όμως η εφαρμογή δεν προχώρησε, πλην ελαχίστων περιπτώσεων που περισσότερο λειτούργησαν ως η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τώρα η ίδια κυβέρνηση ψήφισε νέο νόμο με τον οποίο οι barriere di sicurezza stradale per i motociclisti (DSM), δηλαδή οι μπαριέρες που είναι ασφαλείς για μοτοσυκλετιστές, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από τον Απρίλιο του 2027.

Αυτές χρησιμοποιούν μια έξτρα επιφάνεια που τοποθετείται κάτω από τις οριζόντιες μπαριέρες καλύπτοντας τις κάθετες μεταλλικές τους βάσεις που απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των δικυκλιστών.

Μάλιστα ο νέος ιταλικός νόμος δεν μιλά μόνο για την εφαρμογή σε νέες μπαριέρες, αλλά και στην προσθήκη επεκτάσεων στις ήδη υπάρχουσες στο οδικό δίκτυο της Ιταλίας.

Το τεχνικό κριτήριο προβλέπει την ανάπτυξή τους σε δρόμους που το όριο ταχύτητας είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 70 χιλιομέτρων ανά ώρα – στον αρχικό νόμο του Conte η πρόβλεψη ήταν για δρόμους με ακτίνα καμπυλότητας μικρότερη των 250 μέτρων.

Δίχως άλλο πρόκειται για μια πολύ σημαντική απόφαση για τους μοτοσυκλετιστές, αν και ήδη στην Ιταλία αρκετές φωνές αναρωτώνται αν είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα έργο τόσο μεγάλης κλίμακας σε όλη τη χώρα ή αν πρόκειται απλώς για μια εύηχη προεκλογική εξαγγελία.

Παράλληλα όμως είναι και ένα λαμπρό παράδειγμα που καλό θα ήταν να βρει μιμητές και σε άλλες χώρες. Ακόμη κι αν δεν είναι εφικτό σε πρώτη φάση να ενισχυθούν όλες οι υπάρχουσες μπαριέρες, η εκκίνηση της διαδικασίας ωθεί σε μια νέα κατεύθυνση, πιο ορθολογική και ασφαλή για τους αναβάτες δικύκλων, κατ’ αρχήν κατασκευάζοντας από δω και πέρα πάντα με γνώμονα τον νέο νόμο και τις προδιαγραφές του.