Αποζημίωση 13.400 ευρώ σε μοτοσυκλετηστή στη Λάρισα για ατύχημα από λακκούβα

Αρνείται ο Δήμος να τον αποζημιώσει
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/11/2023

Μόνο στην Ελλάδα (και σε μερικές ακόμα τριτοκοσμικές χώρες…) οι κρατικοί οργανισμοί και οι κρατικές υπηρεσίες δεν έχουν τελικά ποτέ ευθύνη και για τίποτα. Παρά το γεγονός πως το νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας είναι ένα από τα καλύτερα που υπάρχουν στον κόσμο και οι νόμοι προβλέπουν με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πιθανές περιπτώσεις, δίνοντας στους Έλληνες δικαστές την δυνατότητα να αποδώσουν δικαιοσύνη με ακρίβεια, εν τούτοις στην πράξη, ο Έλληνας πολίτης θα πρέπει να έχει άπειρο ελεύθερο χρόνο και πολλά λεφτά για να βρει το δίκιο του απέναντι τις παρανομίες των κρατικών υπηρεσιών. Ειδικά όταν μιλάμε για παρανομίες στους δημόσιους δρόμους που προκαλούν ακόμα και θανατηφόρα ατυχήματα, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα διότι ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου ο “υπεύθυνος” μπορεί να είναι στην κυριολεξία οποιοσδήποτε κρατικός ή μη οργανισμός!

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ένας μοτοσυκλετιστής από την Λάρισα κατάφερε να αποδείξει στο δικαστήριο (και το δικαστήριο το αποδέχτηκε) πως δεν είναι ελέφαντας και πως το ατύχημα που είχε με την μοτοσυκλέτα του προκλήθηκε από λακκούβα στο δρόμο. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να κάνει ο ίδιος μήνυση στο δήμο, εννοείται με δικά του έξοδα και τελικά το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας αποφάσισε να του καταβάλει ο Δήμος Λάρισας αποζημίωση 13.400€. Όμως αν νομίζετε πως η ιστορία μας τελειώνει εδώ, μάλλον δεν ζείτε πολλά χρόνια στην Ελλάδα…

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, οι οικονομική επιτροπή του Δήμου Λάρισας συνεδρίασε και όχι μόνο αρνήθηκε να πληρώσει την αποζημίωση, αλλά αποφάσισε ομόφωνα να ασκήσει έφεση με την αιτιολογία: “…νομικές πλημμέλειες που αφορούν αφενός στην εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 105 και 106 ΕισΝΑΚ και αφετέρου από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προκύπτει σε κάθε περίπτωση αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντος στην επέλευση της ζημίας του, ενώ η απόφαση αυτή πάσχει τόσο λόγω εσφαλμένης εφαρμογής της ΑΚ 931 όσο και της ΑΚ 929, με αποτέλεσμα να έχει εξαγάγει την κρίση της κατά κακή ερμηνεία του νόμου και των αποδείξεων “. Σε απλά ελληνικά ο Δήμος Λάρισας λέει: “Ας πρόσεχε…

Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης μεταξύ Ελλάδας και των πολιτισμένων χωρών που σέβονται την ανθρώπινη ζωή, ο δήμος του Λονδίνου αποζημίωσε μοτοσυκλετιστή που πάτησε πάνω σε διαγράμμιση του δρόμου και έπεσε, γιατί το ανακριτικό της βρετανικής αστυνομίας που έκανε την αυτοψία διαπίστωσε πως η μπογιά της διαγράμμισης ήταν εκτός προδιαγραφών…

Φανταστείτε να αρχίσει η ελληνική τροχαία και τα ελληνικά δικαστήρια να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις κατασκευαστικές παρανομίες των ελληνικών δρόμων και να τα αποδέχονται ως την βασική αιτία των ατυχημάτων όπως στην Μ. Βρετανία… Βρε άστους να σκοτώνονται εκεί πέρα!    

    

  

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες