Aprilia RS660: Οι πρώτες δοκιμές στην Imola [video]

Πλησιάζει στην παραγωγή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/5/2019

Το Aprilia RS 660 το είδαμε υπό τη μορφή concept στην περσινή EICMA, όπου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά. Το μεσαίου κυβισμού supersport ανήκει σε μια υποκατηγορία που τα τελευταία χρόνια έχει χάσει σημαντικό έδαφος από την πίτα της αγοράς παγκοσμίως. Παρ’ όλα αυτά όμως, η παρουσία του RS 660 ήταν μια απ’ τις σημαντικότερες στην EICMA όχι μόνο για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας αλλά και την ίδια την Aprilia, καθώς η γκάμα των μοντέλων της είναι περιορισμένη συγκριτικά με τον ανταγωνισμό και δη τον ευρωπαϊκό. Απ’ το Νοέμβριο που παρουσιάστηκε το concept, σας είχαμε μεταφέρει πως θα περάσει σίγουρα στην παραγωγή, ενώ ο κινητήρας του θα χρησιμοποιηθεί και σε άλλα μελλοντικά μοντέλα εμπλουτίζοντας την γκάμα της Aprilia με περισσότερες επιλογές. Κάτι πραγματικά αναγκαίο για την ιταλική εταιρεία του ομίλου Piaggio, αν αναλογιστούμε πως αυτή τη στιγμή διαθέτει μόνο 15 μοντέλα στον κατάλογό της και κανένα δεν ανήκει στη μεσαία κατηγορία κυβικών, που έχει ιδιαίτερη απήχηση στην αγορά τα τελευταία χρόνια.

Η αναλυτική δοκιμή του RSV4 1100 Factory της Aprilia υπάρχει στο τεύχος που κυκλοφορεί μαζί με δώρο το σπρέι αλυσίδας της Ipone, ενώ μπορείτε να δείτε και το video εδώ

Ο κινητήρας του προέρχεται απ’ αυτόν του RSV4 και του Tuono 1100 έχοντας χάσει όμως τους δύο πίσω κυλίνδρους, ενώ η διαδρομή των εμβόλων του έχει αυξηθεί ώστε ο κυβισμός να ανέβει στα 660cc. Το πλαίσιο είναι αλουμινίου δύο δοκών και ακολουθεί αντίστοιχα τον σχεδιασμό του μεγαλύτερου superbike της Aprilia.

Μπορείτε να δείτε το video απ' τη δοκιμή του RS 660 στην Imola εδώ

Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε πως η μοτοσυκλέτα βρέθηκε στην Imola για να κάνει τις πρώτες δοκιμές του σε πίστα, καθώς από πέρσι κιόλας είχε ξεκινήσει να δοκιμάζεται στους δημόσιους δρόμους. Εκτός απ’ τη δυνατότητα να το ακούσουμε για πρώτη φορά –ασχέτως της κακής ποιότητας του ήχου- μπορούμε να διακρίνουμε πως τα πλαστικά του φαίρινγκ, της καρίνας και της ουράς είναι διαφορετικά, όπως και το χρώμα της επίστρωσης στο πιρούνι, αλά μιας και βρίσκεται στο στάδιο των δοκιμών, είναι λογικό να μην διαθέτει τα εξαρτήματα της τελικής παραγωγής.

Ο ερχομός του RS660 το 2020 -όπως άλλωστε είχαν δηλώσει και στο παρελθόν οι άνθρωποι της Aprilia- μετά τις δοκιμές στην Imola βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά, ενώ θα αποτελέσει και το αντίπαλο δέος για την Norton και την εξωτική Superlight, καθώς οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αρκετά κοινά μεταξύ τους.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»