Αργεί το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati!

Προτεραιότητα τα συνθετικά καύσιμα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/4/2021

Πριν από σχεδόν ενάμιση χρόνο, τον Ιανουάριο του 2019, ο CEO της Ducati, Claudio Domenicali, συμμετείχε στην ανάδειξη των νικητή του διαγωνισμού MotoStudent, στην πίστα της Aragon. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός αφορά ομάδες φοιτητών μηχανολόγων από όλο τον κόσμο, οι οποίες καλούνται να σχεδιάσουν, να εξελίξουν και να κατασκευάσουν μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα. Ο διαγωνισμός συμπεριλαμβάνει κατηγορίες για μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης και με ηλεκτροκινητήρες, οπότε ο Domenicali εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για να δώσει το στίγμα για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati. "Το μέλλον είναι ηλεκτρικό, δεν απέχουμε πολύ από το να ξεκινήσουμε την μαζική παραγωγή", είχε δηλώσει τότε.

Παρά τις δηλώσεις Domenicali και παρά το γεγονός ότι η αγορά των ηλεκτρικών προσελκύει όλο και περισσότερο το νεανικό κοινό, δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη στην "ηλεκτρική προοπτική" του ιταλικού εργοστασίου. Ακόμη και τώρα, που η εταιρεία δυσκολεύεται να προσελκύσει νέους αναβάτες (λόγω της τιμολογιακής της πολιτικής), ο Αντιπρόεδρος Πωλήσεων της Ducati, Franceso Milicia, δεν προσανατολίζεται ακόμη στα ηλεκτρικά. "Αν θα βάλουμε σύντομα στην παραγωγή ένα ηλεκτρικό Ducati; Όχι", δήλωσε ο Milica. "Πιστεύουμε ότι για τις είδος των μοτοσυκλετών που κατασκευάζουμε τώρα, μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να εγγυηθεί την απόλαυση, την αυτονομία, το βάρος κ.τ.λ. που προσδοκούν οι αναβάτες των Ducati."Εξετάζουμε προσεκτικά άλλες εναλλακτικές για μηδενικές εκπομπές ρύπων, όπως τα συνθετικά καύσιμα. Άλλες φίρμες μέσα στο γκρουπ μας (το Volkswagen Group), όπως η Porsche, στρέφονται προς τα εκεί και είναι κάτι που μας απασχολεί κι εμάς μεσοπρόθεσμα."

Μπορεί να υπάρχει ένα… ελάχιστο ποσοστό Ducatisti που θα απογοητευτούν από αυτές τις δηλώσεις, αλλά μέσα σε αυτές αποτυπώνεται με ακρίβεια το τι ισχύει με την τεχνολογία των ηλεκτρικών σήμερα. Τα εργοστάσια που κατασκευάζουν ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, ακόμη παλεύουν να βρουν την χρυσή τομέα ανάμεσα στην απόδοση και την αξιοπιστία, με την αυτονομία και το κόστος. Η Harley Davidson το έμαθε αυτό με τον δύσκολο τρόπο…

Παρόλα αυτά, η Ducati δεν ξεγράφει ολοκληρωτικά την προοπτική μιας ηλεκτρικής πλατφόρμας. "Εξετάζουμε και δουλεύουμε πάνω στα ηλεκτρικά", πρόσθεσε ο Milicia. "Αποτελούμε κομμάτι ενός γκρουπ που κινείται ταχύτατα προς την ηλεκτροκίνηση και αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για την Ducati. Πάντα προσπαθούμε να φτιάχνουμε το καλύτερο για τους πελάτες μας. Εκεί που έχουμε επικεντρωθεί περισσότερο τα τελευταία πέντε χρόνια, είναι η βελτίωση της ποιότητας και της αξιοπιστίας των προϊόντων μας."

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S