Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές: Δεν ισχύει η υποχρεωτικότητα - Γράφουν μισές αλήθειες

Στην κρίση του ασφαλισμένου η ενεργοποίηση της κάλυψης - Με συνέπειες ωστόσο αν γίνει το κακό
Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/5/2025

Η υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη των δικύκλων και γενικότερα των οχημάτων στην Ελλάδα για φυσικές καταστροφές έγινε μέσα σε μία μέρα φλέγον ζήτημα στα ελληνικά ΜΜΕ για λάθος λόγους. Ας δούμε μαζί τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Περισσότερες καλύψεις έρχονται να επιβληθούν στην ασφάλιση ενός δικύκλου και γενικότερα ενός οχήματος αφού από τις αρχές του καλοκαιριού θα πρέπει να ασφαλίζονται υποχρεωτικά όλα τα οχήματα στην ελληνική επικράτεια και για φυσικές καταστροφές, συγκεκριμένα από την 1η Ιουνίου. Τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουμε. 

Είμαστε σίγουροι ότι τη λέξη "υποχρεωτική" τη διαβάσατε ή την ακούσατε στους τίτλους του 99% της σχετικής ειδησεογραφίας από ΜΜΕ που είτε παίζουν το παιχνίδι των ασφαλιστικών είτε ο/η συντάκτης/τρια που ανέλαβε να ενημερώσει σχετικά το κοινό απλά περιορίστηκε στην ανάγνωση και αναμετάδοση του σχετικού δελτίου Τύπου χωρίς να ρίξει μισή ματιά παραπάνω. Ούτως ή άλλως καλύπτεται εντός και εκτός εισαγωγικών για την επιλογή του αφού και στον σχετικό νόμο 5116/2024 διευκρινίζεται ότι "Ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου οχήματος κατά την έννοια της περ. α) του άρθρου 1 του π.δ. 237/1986 (Α' 110), με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, πέραν των υποχρεώσεων ασφάλισης κατά το ανωτέρω προεδρικό διάταγμα, υποχρεούται να καλύπτει με ασφάλιση το όχημά του και έναντι των κινδύνων από δασική πυρκαγιά και από πλημμύρα..."

Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025

"Και αν δεν το ασφαλίσω για φυσικές καταστροφές τι γίνεται;", θα ρωτήσετε. Η απάντηση είναι: "Τίποτα!". Στην πραγματικότητα και από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιου είδους ποινή για εκείνον που θα επιλέξει να μην ασφαλίσει τη μοτοσυκλέτα ή οποιοδήποτε άλλο όχημα έχει στην κατοχή του για φυσικές καταστροφές τότε δεν χρειάζεται και να το κάνει. Ωστόσο σε περίπτωση που γίνει φυσική καταστροφή και ένα όχημα υποστεί ζημιές, ο κάτοχός που δεν το έχει ασφαλίσει ανάλογα, βάσει του νόμου εξαιρείται "από κάθε επιχορήγηση κρατικής αρωγής για τα οχήματα που δεν έχουν ασφαλιστεί σύμφωνα με την παρ. 1", την οποία και διαβάσατε πιο πάνω. Έτσι το κράτος μοιάζει να τιμωρεί όσους δεν θα ασφαλίσουν το όχημά τους, ενώ επιβραβεύει με κρατική αρωγή εκείνους που δεν τη χρειάζονται αφού το έχουν ήδη ασφαλίσει, προσπαθώντας έτσι να εξαναγκάσει το κοινό να το κάνει. Ίσως μάλιστα αφαιρέσει το δικαίωμα της κρατικής αρωγής που κάποιος δικαιούται για το σπίτι του, αν ανακαλύψει ότι το όχημά του δεν είχε ασφαλιστεί ανάλογα.

Επίσης, όπως καταλαβαίνετε δεν είναι υποχρεωτική η κάλυψη για φυσικές καταστροφές ούτε για τα οχήματα που βρίσκονται σε διοικητική ακινησία. Σε κάθε περίπτωση η κάλυψη γίνεται βάσει της τρέχουσας εμπορικής αξίας του οχήματος και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το κόστος αναμένεται μικρό για τον ασφαλισμένο, αφού όπως γνωρίζετε, ειδικά στα αυτοκίνητα έχουμε τον πλέον γερασμένο στόλο στην ΕΕ.

Η μόνη -προς το παρόν τουλάχιστον- περίπτωση που η κάλυψη για φυσικές καταστροφές -και σεισμό- είναι υποχρεωτική είναι για τις εταιρείες που έχουν ετήσιο τζίρο από 500.000 ευρώ και πάνω, καθώς υπάρχει πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ, ενώ αν στα περιουσιακά τους στοιχεία περιλαμβάνονται και οχήματα τότε δεν θα λάβουν για αυτά κρατική αρωγή σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη έτοιμα τα νέα ασφαλιστήρια με προεπιλεγμένες τις καλύψεις για φυσικές καταστροφές και εσείς αυτό που πρέπει να θυμάστε από τη μεριά σας ως κάτοχοι είναι ότι έχετε το δικαίωμα να μην τις επιλέξετε αναλογιζόμενοι βέβαια και τις πιθανότητες (και τις συνέπειες) να βρεθεί η μοτοσυκλέτα σας καμένη από πυρκαγιά ή "πνιγμένη". Υπάρχει και το ενδεχόμενο του σεισμού, ο οποίος αν και πολύ πιο συχνός από οποιαδήποτε άλλη φυσική καταστροφή στην Ελλάδα, δεν περιλαμβάνεται στον νόμο, αν και οι ασφαλιστικές έχουν προβλέψει και για αυτόν.

Αυτό που δεν προβλέφθηκε επίσης και προς το παρόν δεν έχει γίνει κάποιος λόγος από τη μεριά των ασφαλιστικών είναι να μειωθούν οι χρεώσεις στις υπόλοιπες κατηγορίες του ασφαλιστηρίου ώστε να μην μετακυλήσει η αύξηση στο κοινό. Ο όγκος των οχημάτων που αναμένεται να ασφαλιστούν θα είναι τεράστιος -πολύ και ζεστό χρήμα θα μπει στα ταμεία τους- και στην πραγματικότητα, σε περίπτωση φυσικής καταστροφής, μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός οχημάτων ενδέχεται να επηρεαστεί από αυτή και να χρειαστεί οι ασφαλιστικές να καταβάλλουν αποζημίωση.

Σε κάθε περίπτωση τώρα γνωρίζετε ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να ασφαλίσετε τη μοτοσυκλέτα σας, το σκούτερ ή το παπί σας για φυσικές καταστροφές από την 1η του Ιούνη. Εξαναγκασμένοι ίσως...

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”