Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές: Δεν ισχύει η υποχρεωτικότητα - Γράφουν μισές αλήθειες

Στην κρίση του ασφαλισμένου η ενεργοποίηση της κάλυψης - Με συνέπειες ωστόσο αν γίνει το κακό
Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/5/2025

Η υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη των δικύκλων και γενικότερα των οχημάτων στην Ελλάδα για φυσικές καταστροφές έγινε μέσα σε μία μέρα φλέγον ζήτημα στα ελληνικά ΜΜΕ για λάθος λόγους. Ας δούμε μαζί τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Περισσότερες καλύψεις έρχονται να επιβληθούν στην ασφάλιση ενός δικύκλου και γενικότερα ενός οχήματος αφού από τις αρχές του καλοκαιριού θα πρέπει να ασφαλίζονται υποχρεωτικά όλα τα οχήματα στην ελληνική επικράτεια και για φυσικές καταστροφές, συγκεκριμένα από την 1η Ιουνίου. Τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστεύουμε. 

Είμαστε σίγουροι ότι τη λέξη "υποχρεωτική" τη διαβάσατε ή την ακούσατε στους τίτλους του 99% της σχετικής ειδησεογραφίας από ΜΜΕ που είτε παίζουν το παιχνίδι των ασφαλιστικών είτε ο/η συντάκτης/τρια που ανέλαβε να ενημερώσει σχετικά το κοινό απλά περιορίστηκε στην ανάγνωση και αναμετάδοση του σχετικού δελτίου Τύπου χωρίς να ρίξει μισή ματιά παραπάνω. Ούτως ή άλλως καλύπτεται εντός και εκτός εισαγωγικών για την επιλογή του αφού και στον σχετικό νόμο 5116/2024 διευκρινίζεται ότι "Ο κύριος ή κάτοχος αυτοκινήτου οχήματος κατά την έννοια της περ. α) του άρθρου 1 του π.δ. 237/1986 (Α' 110), με τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, πέραν των υποχρεώσεων ασφάλισης κατά το ανωτέρω προεδρικό διάταγμα, υποχρεούται να καλύπτει με ασφάλιση το όχημά του και έναντι των κινδύνων από δασική πυρκαγιά και από πλημμύρα..."

Ασφάλιση μοτοσυκλέτας για φυσικές καταστροφές 2025

"Και αν δεν το ασφαλίσω για φυσικές καταστροφές τι γίνεται;", θα ρωτήσετε. Η απάντηση είναι: "Τίποτα!". Στην πραγματικότητα και από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιου είδους ποινή για εκείνον που θα επιλέξει να μην ασφαλίσει τη μοτοσυκλέτα ή οποιοδήποτε άλλο όχημα έχει στην κατοχή του για φυσικές καταστροφές τότε δεν χρειάζεται και να το κάνει. Ωστόσο σε περίπτωση που γίνει φυσική καταστροφή και ένα όχημα υποστεί ζημιές, ο κάτοχός που δεν το έχει ασφαλίσει ανάλογα, βάσει του νόμου εξαιρείται "από κάθε επιχορήγηση κρατικής αρωγής για τα οχήματα που δεν έχουν ασφαλιστεί σύμφωνα με την παρ. 1", την οποία και διαβάσατε πιο πάνω. Έτσι το κράτος μοιάζει να τιμωρεί όσους δεν θα ασφαλίσουν το όχημά τους, ενώ επιβραβεύει με κρατική αρωγή εκείνους που δεν τη χρειάζονται αφού το έχουν ήδη ασφαλίσει, προσπαθώντας έτσι να εξαναγκάσει το κοινό να το κάνει. Ίσως μάλιστα αφαιρέσει το δικαίωμα της κρατικής αρωγής που κάποιος δικαιούται για το σπίτι του, αν ανακαλύψει ότι το όχημά του δεν είχε ασφαλιστεί ανάλογα.

Επίσης, όπως καταλαβαίνετε δεν είναι υποχρεωτική η κάλυψη για φυσικές καταστροφές ούτε για τα οχήματα που βρίσκονται σε διοικητική ακινησία. Σε κάθε περίπτωση η κάλυψη γίνεται βάσει της τρέχουσας εμπορικής αξίας του οχήματος και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το κόστος αναμένεται μικρό για τον ασφαλισμένο, αφού όπως γνωρίζετε, ειδικά στα αυτοκίνητα έχουμε τον πλέον γερασμένο στόλο στην ΕΕ.

Η μόνη -προς το παρόν τουλάχιστον- περίπτωση που η κάλυψη για φυσικές καταστροφές -και σεισμό- είναι υποχρεωτική είναι για τις εταιρείες που έχουν ετήσιο τζίρο από 500.000 ευρώ και πάνω, καθώς υπάρχει πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ, ενώ αν στα περιουσιακά τους στοιχεία περιλαμβάνονται και οχήματα τότε δεν θα λάβουν για αυτά κρατική αρωγή σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη έτοιμα τα νέα ασφαλιστήρια με προεπιλεγμένες τις καλύψεις για φυσικές καταστροφές και εσείς αυτό που πρέπει να θυμάστε από τη μεριά σας ως κάτοχοι είναι ότι έχετε το δικαίωμα να μην τις επιλέξετε αναλογιζόμενοι βέβαια και τις πιθανότητες (και τις συνέπειες) να βρεθεί η μοτοσυκλέτα σας καμένη από πυρκαγιά ή "πνιγμένη". Υπάρχει και το ενδεχόμενο του σεισμού, ο οποίος αν και πολύ πιο συχνός από οποιαδήποτε άλλη φυσική καταστροφή στην Ελλάδα, δεν περιλαμβάνεται στον νόμο, αν και οι ασφαλιστικές έχουν προβλέψει και για αυτόν.

Αυτό που δεν προβλέφθηκε επίσης και προς το παρόν δεν έχει γίνει κάποιος λόγος από τη μεριά των ασφαλιστικών είναι να μειωθούν οι χρεώσεις στις υπόλοιπες κατηγορίες του ασφαλιστηρίου ώστε να μην μετακυλήσει η αύξηση στο κοινό. Ο όγκος των οχημάτων που αναμένεται να ασφαλιστούν θα είναι τεράστιος -πολύ και ζεστό χρήμα θα μπει στα ταμεία τους- και στην πραγματικότητα, σε περίπτωση φυσικής καταστροφής, μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός οχημάτων ενδέχεται να επηρεαστεί από αυτή και να χρειαστεί οι ασφαλιστικές να καταβάλλουν αποζημίωση.

Σε κάθε περίπτωση τώρα γνωρίζετε ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να ασφαλίσετε τη μοτοσυκλέτα σας, το σκούτερ ή το παπί σας για φυσικές καταστροφές από την 1η του Ιούνη. Εξαναγκασμένοι ίσως...

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.