Αττική Οδός: Σφάλμα διαδικασίας εκτάκτων αναγκών

Μικρές καθυστερήσεις σε οχήματα Ε.Α.
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2017

Καθημερινά στην Αττική Οδό γίνονται εκατοντάδες διελεύσεις οχημάτων εκτάκτων αναγκών από την Υπηρεσιακή Λωρίδα, απρόσκοπτα και σε ελάχιστο χρόνο. Ωστόσο δεν είναι σπάνιο να δημιουργούνται καθυστερήσεις, ενώ αν αναλύσει κανείς την ίδια την διαδικασία που ακολουθείται από τους σταθμούς των διοδίων, θα αναγνωρίσει πως επιδέχεται καλυτέρευσης. Έχουμε υπάρξει μάρτυρες σε ορισμένες φορές που καθυστέρησε για λίγα δευτερόλεπτα να σηκωθεί η μπάρα των διοδίων μπροστά από ένα περιπολικό με αναμμένους φάρους ή από ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Οι λέξεις στην προηγούμενη πρόταση είναι προσεκτικά επιλεγμένες γιατί τα συμβατικά οχήματα της αστυνομίας και γενικότερα τα ασθενοφόρα, δεν έχουν το δικαίωμα χρήσης της Υπηρεσιακής Λωρίδας, βάση της σύμβασης παραχώρησης που έχει υπογραφεί. Τυχαίνει όμως, ανάμεσα στις εκατοντάδες απρόσκοπτες (το επαναλαμβάνουμε) διελεύσεις ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ, μοτοσυκλετών της ΔΙΑΣ και περιπολικών με αναμμένους φάρους, να υπάρξουν μερικές φορές καθυστερήσεις. Μιλάμε πάντα για δευτερόλεπτα, ωστόσο ο χρόνος είναι πολύτιμος και πέφτει βαρύγδουπος, όταν πρόκειται για έκτακτη ανάγκη. Κι έπειτα δεν ξέρεις ποτέ, αν αυτή η καθυστέρηση δεν θα γίνει σε ένα ασθενοφόρο που μεταφέρει κάποιον τραυματία που κρέμεται από τα δευτερόλεπτα, οπότε απαιτείται η διαδικασία διελεύσεων να έρθει στο προσκήνιο.

το πρόβλημα είναι επί της διαδικασίας και μόνο

Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι περιστατικό που έγινε εχθές αργά το βράδυ, όταν ασθενοφόρο της Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών καθυστέρησε για αρκετά λεπτά στην Υπηρεσιακή Λωρίδα σταθμού διοδών στης Αττικής Οδού, μέχρι ο εισπράκτορας να καταγράψει την πινακίδα του οχήματος, γιατί δεν αναγνώριζε αν το ασθενοφόρο με τους φάρους αναμμένους, ανήκε στο ΕΚΑΒ ή όχι. Το ζήτημα είναι πως το ασθενοφόρο αυτό μετάφερε περιστατικό, κι όταν πρόκειται για Μ.Ε.Ν.Ν. δεν χρειάζεται να τονίσουμε την αναγκαιότητα της μηδαμινής καθυστέρησης.

Το πρόβλημα είναι στην διαδικασία. Δεν υπάρχει δόλος ή σκοπιμότητα από την Αττική Οδό, ή από την υπάλληλο που με άγχος προσπαθούσε να καταγράψει τους αριθμούς του ασθενοφόρου. Υπάρχει ένα σφάλμα στην διαδικασία που ακολουθείται στους σταθμούς διοδίων, και μάλιστα αυτό το αναγνωρίζουμε και στις υπόλοιπες εταιρίες που διαχειρίζονται τους σταθμούς των διοδίων σε όλη την χώρα. Προ τριετίας υπήρξε εισαγγελική έρευνα για την γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και τις μεγάλες καθυστερήσεις που αντιμετωπίζουν τα ασθενοφόρα στην διέλευσή τους. Κι εκεί δεν υπήρχε καμία πρόθεση από την εταιρία, κι εκεί περνούσαν ελεύθερα, όχι όμως στον ελάχιστο χρόνο, και όχι πάντοτε.

Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν ότι δεν υπάρχει πρόθεση, αναγνωρίζουμε ένα σφάλμα στην διαδικασία κι επίσης αναγνωρίζουμε και την θετική διάθεση της Αττικής Οδού, με τους οποίους επικοινωνήσαμε, για ανοικτό διάλογο. Η ανταπόκρισή τους ήταν άμεση, συνομιλώντας τηλεφωνικά με αφορμή το παραπάνω περιστατικό και δέχτηκαν να καταγράψουν τόσο την πρόταση, όσο και την ένσταση –από την πλευρά μας- επί της διαδικασίας. Αυτό είναι αρκετά σημαντικό.

Ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα; Τα οχήματα εκτάκτων αναγκών θα πρέπει να φρενάρουν πλήρως, και να περιμένουν να σηκωθεί η μπάρα. Αν αριστερά τους έχει κάποιο ψηλό όχημα και δεν διακρίνονται από τον εισπράκτορα ή αν εκείνος είναι απασχολημένος με κάτι άλλο τότε υπάρχει μικρή καθυστέρηση μέχρι να σηκωθεί η μπάρα. Κι έπειτα μιλάμε για τις πιο σπάνιες περιπτώσεις, που όμως συμβαίνουν όπως φαίνεται και από το παραπάνω παράδειγμα, που η καθυστέρηση παύει να μετριέται σε δευτερόλεπτα. Αν το όχημα δεν αναγνωρίζεται ευδιάκριτα, παρόλο που φέρει μπλε φάρους, παρόλο που ξεκάθαρα έχει έκτακτο περιστατικό (αν βλέπεις φώτα μέσα στην καμπίνα και διασώστες να κάνουν απότομες κινήσεις δεν χρειάζεσαι πολλά περισσότερα για να αντιληφθείς τι συμβαίνει) σε αυτές τις περιπτώσεις λοιπόν η διέλευση δεν είναι άμεση. Ο υπάλληλος συνομιλεί με τον οδηγό και χάνεται χρόνος που κατά περίπτωση είναι πολλαπλάσια πολύτιμος.

Η πρότασή μας, που την καταθέσαμε και στην Αττική Οδό, είναι σε δύο σκέλη. Πρώτα να άρει από τον υπάλληλο το βάρος της ευθύνης να αναγνωρίσει την εγκυρότητα ενός οχήματος με αναμμένους μπλε φάρους. Στην εξαιρετική περίπτωση που κάποιος τοποθετεί μπλε φάρους σε ένα βαν για να περάσει τα διόδια, υπεύθυνη είναι η τροχαία καθώς διαπράττει ποινικό αδίκημα, και δεν θα πρέπει να εξετάζεται από τον υπάλληλο στον σταθμό. Από εκεί και πέρα, η Υπηρεσιακή Λωρίδα πρέπει να εξοπλιστεί με ένα σύστημα «epass» που θα φέρουν όλα τα οχήματα εκτάκτων αναγκών και που θα τους επιτρέπει την διέλευση χωρίς καμία ανάμειξη του υπαλλήλου. Σε περίπτωση που η Υπηρεσιακή Λωρίδα είναι κατειλημμένη το «epass» αυτό θα πρέπει να αναγνωρίζεται και από τις υπόλοιπες λωρίδες ώστε η μπάρα να σηκώνεται αυτόματα μπροστά από τα οχήματα εκτάκτων αναγκών χωρίς να σταματούν στα διόδια. Ο οδηγός θα είναι έτσι σε θέση να διαλέγει την λωρίδα με την μικρότερη ουρά, σε περίπτωση κατάλειψης της Υπερεσιακής, κατά την προσέγγισή του στους σταθμούς των διοδίων. Και μάλιστα το μέτρο αυτό θα πρέπει να επεκταθεί σε όλα τα ασθενοφόρα, και τα ιδιωτικά. Πρόκειται για ασθενοφόρο άλλωστε, δεν έχει σημασία η κλινική στην οποία ανήκει.

Μηδενική καθυστέρηση, αυτός είναι ο σκοπός, αυτό πρέπει να επιτευχθεί. Και η Αττική Οδός με την οποία συνομιλήσαμε, έχει την διάθεση να συζητήσει την πρόταση.

Αναβάτης διένυσε 325.000 χιλιόμετρα σε ένα χρόνο και συγκέντρωσε 130.000 ευρώ για φιλανθρωπικό σκοπό

Κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ!
Cornell
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/9/2026

Ο Patrick Cornell διένυσε 325 χιλιάδες χιλιόμετρα με την Indian Pursuit του, καταρρίπτοντας τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και συγκεντρώνοντας 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας.

Ο Patrick Cornell, γνωστός με παρατσούκλι «Vroom Old Man», πέρασε 12 μήνες διασχίζοντας τις ΗΠΑ και τον Καναδά με τη μοτοσυκλέτα του, σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει το κοινό και να συγκεντρώσει χρήματα για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας. Η πάθηση αυτή είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τους μυς και άλλα μέρη του σώματος και έχει προσβάλει αρκετά μέλη της οικογένειας της συζύγου του Cornell.

Το ταξίδι αυτό έχει πλέον οδηγήσει σε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ, τα οποία έχουν αναγνωριστεί από το Atlas World Records. Αυτά περιλαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό συνεχόμενων ημερών κατά τις οποίες διανύθηκαν τουλάχιστον 1.600 χιλιόμετρα (1.000 μίλια), τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε σε μία μόνο χώρα πριν από την επιστροφή στο σπίτι και τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε με μοτοσυκλέτα σε 12 συνεχόμενους μήνες.

Cornell

Το εγχείρημα του Cornell συνδέονταν αρχικά με την 125η επέτειο της Indian Motorcycle, με σχέδιο να διανύσει 125.000 μίλια και να συγκεντρώσει 125.000 δολάρια σε 125 ημέρες. Όταν όμως εκείνος είδε πως η συγκέντρωση χρημάτων δεν προχώρησε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζε, αποφάσισε να παρατείνει το project, φτάνοντας τελικά τις 146.000 μίλια σε 146 ημέρες.

Αυτό το επίτευγμα σημειώθηκε παρά το γεγονός ότι ο Cornell υπέστη κάταγμα κλείδας κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αντί να σταματήσει, συνέχισε και έγραψε τελικά 201.901 μίλια, ως φόρος τιμής στο έτος ίδρυσης της Indian Motorcycle, το 1901. Ο Cornell διένυε κατά μέσο όρο πάνω από 885 χιλιόμετρα μίλια κάθε μέρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους!

Η μοτοσυκλέτα του, μία Indian Pursuit, τον βοήθησε να πετύχει τον στόχο του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Cornell χρησιμοποίησε 16 πίσω ελαστικά, 12 μπροστινά ελαστικά, έκανε πέντε αλλαγές φίλτρου καυσίμου και φυσικά πολυάριθμες αλλαγές λαδιού.

Cornell

Η Indian αναφέρει πως στο μακρύ αυτό ταξίδι δεν πειράχτηκαν ο συμπλέκτης και η ντίζα του, ο ιμάντας μετάδοσης κίνησης και η μίζα, ενώ ο κινητήρας PowerPlus 112 και το κιβώτιο ταχυτήτων ολοκλήρωσαν την πρόκληση χωρίς να αναφερθεί καμία βλάβη.

Ο Cornell έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας και έχει ως στόχο να αυξήσει το συνολικό ποσό στα 170.000 ευρώ.

Και ενώ τα τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και τα 325 χιλιάδες χιλιόμετρα αποτελούν εντυπωσιακά νούμερα, το πιο ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας είναι ο πραγματικός σκοπός αυτών των αριθμών. Ο τελικός στόχος του Cornell ήταν η ευαισθητοποίηση του κοινού και η συγκέντρωση χρημάτων για μια πάθηση που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη εκτός των οικογενειών που την αντιμετωπίζουν.