Attilio Petrogalli: Απεβίωσε σε τραγικό ατύχημα ο Ιταλός πρωταθλητής Enduro που βάφτισε το SWM Silver Vase
Ήταν μέλος των Silver Boys, της τετράδας αναβατών που κατέκτησαν το μεγάλο έπαθλο Silver Vase στο ISDE του 1975
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
25/8/2026
Ένας σπουδαίος πρωταθλητής Ιταλίας στο Enduro έφυγε από τη ζωή απροσδόκητα μετά από ένα απίστευτο ατύχημα. Ο 73χρονος Attilio Petrogalli είχε μεταβεί σε έναν παλιό μύλο φίλων του στην περιοχή Clusone της βόρειας Ιταλίας (κοντά στο Bergamo) για να καθαρίσει μια σφηκοφωλιά, όταν ξέσπασε φωτιά στην οποία παγιδεύτηκε και έχασε τη ζωή του από ασφυξία.
Οι τέσσερις θριαμβευτές του ISDE το 1975, με τον Petrogalli δεύτερο από δεξία
Οι αρχές εκτιμούν πως η φωτιά ξεκίνησε κατά λάθος από τον ίδιο, ξέφυγε από τον έλεγχό του και του έκλεισε την έξοδο παγιδεύοντάς τον μέσα στο κτίσμα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου μάλιστα, ο Petrogalli φορούσε πλήρη δερμάτινη μοτοσυκλετιστική στολή και κράνος full-face, πιθανότατα για να προστατευτεί από ενδεχόμενα τσιμπήματα των σφηκών, με το κράνος να λειτουργεί μοιραία εις βάρος του όταν ο χώρος γέμισε καπνό.
Οι Silver Boys σε τιμητική εκδήλωση στην έκθεση Motorbike Expo της Βερόνα χρόνια μετά τον θρίαμβό τους. Στην δεξιά άκρη ο Attilio Petrogalli
Ο Petrogalli ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας της Ιταλίας που στο International Six Days of Enduro (ISDE) του 1975 στο Isle of Man είχε φτάσει ως την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου Silver Vase (Ασημένιο Βάζο).
Τόσο ο ίδιος όσο και οι συναθλητές του Pierluigi Rottigni, Gualtiero Brissoni και Piero Gagni καβαλούσαν μοτοσυκλέτες της SWM, γεγονός που ώθησε την ιταλική εταιρεία να παρουσιάσει την ίδια χρονιά το πρώτο μοντέλο με το όνομα Silver Vase τιμώντας τη μεγάλη επιτυχία – ονομασία που επαναλήφθηκε το 2015 από την αναγεννημένη SWM στη ρετρό scrambler Silver Vase 440, ενώ από το 2025 έχει επιστρέψει στην τρέχουσα γκάμα της ως Silver Vase 650.
Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ
Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
Από τον
Παύλο Καρατζά
24/8/2026
Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.
Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.
Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.
Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.
Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.
Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.
Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.
Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.
