Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_677

Ταξιδιωτικά άρθρα

Επικαιρότητα

97.000+ χιλιόμετρα γύρω από τον κόσμο με την CFMOTO 450MT - Η απόλυτη δοκιμασία αξιοπιστίας

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/2/2026

Όποιος πιστεύει ακόμη ότι οι μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού είναι μόνο για αστική μετακίνηση, μάλλον δεν έχει ακούσει τον Jaroslav Síma. Ο 69χρονος Τσέχος ταξιδευτής και δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας έβαλε τη νέα 450MT στην πιο σκληρή δοκιμασία που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς: 19 μήνες, πάνω από 97.000 χιλιόμετρα σε τρεις ηπείρους, χωρίς έλεος.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με τον Jaroslav Sima πριν μερικά χρόνια, όταν ήταν περαστικός από την Αθήνα ανεβαίνοντας από τα Αστερούσια και επιστρέφοντας στην Τσεχία, στα πλαίσια της ειδικής αποστολής που του είχε αναθέσει η CFMOTO: να φορτώσει πολλά χιλιόμετρα ανά τον κόσμο σε μία 800MT προπαραγωγής που δεν χάσαμε την ευκαιρία και να οδηγήσουμε με αντάλλαγμα τη σιωπή μας, καθώς απείχε αρκετά από τη μοτοσυκλέτα που θα έβγαινε από τη γραμμή παραγωγής.

Η συνεργασία φαίνεται πως απέδωσε καρπούς και συνεχίζει καθώς η CFMOTO του ανέθεσε μια ακόμη αποστολή, αυτή την φορά με μια 450ΜΤ και στόχο τα 100.000 χιλιόμετρα.

0-17.500 km: 15 χώρες σε 2 μήνες

Το ταξίδι ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2024 και από την πρώτη στιγμή έβαλε τον πήχη ψηλά: Pamir Highway, Κεντρική Ασία. Σε μόλις δύο μήνες, ο Síma κάλυψε 17.500 χιλιόμετρα, διασχίζοντας 15 χώρες.

Διαδρομή (νότια πορεία): Σλοβακία - Βουλγαρία - Τουρκία - Γεωργία - Ρωσία - Καζακστάν - Ουζμπεκιστάν - Τατζικιστάν (Pamir)
Επιστροφή (βόρεια πορεία): Κιργιστάν - Καζακστάν - Ρωσία - Εσθονία - Λετονία - Λιθουανία - Πολωνία - Τσεχία

Κύριος στόχος; Τα τέσσερα "Stans": Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν και Κιργιστάν. Στο πέρασμα Ak-Baital, στα 4.655 μέτρα υψόμετρο, ο δικύλινδρος των 450 κυβικών απέδειξε ότι αποδίδει απροβλημάτιστα ακόμη και σε αραιό αέρα και πολικές θερμοκρασίες.

Η 450MT κάλυψε αχανείς στέπες, κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους και σκληρό τερέν δείχνοντας ότι δεν πρόκειται για μια τουριστική περιπέτεια, αλλά για πραγματικό test αντοχής.

17.500-60.000 km: Εργονομία, αντοχή και συντήρηση

Μετά την Κεντρική Ασία, ακολούθησε εκτεταμένη χρήση σε Ευρώπη και Βόρεια Αφρική. Άσφαλτος στη νότια Ευρώπη, φθινοπωρινές βροχές στη Γαλλία και στη συνέχεια πορεία προς Μαρόκο και βαθύτερα στην Αφρική.

Τον Φεβρουάριο του 2025 το κοντέρ έγραφε 40.000 km. Ταξιδεύοντας μέσα στη Σαχάρα η 450MT πέρασε το ορόσημο των 60.000 km.

Σε 10 μήνες ο Síma είχε διασχίσει 22 χώρες. Η φάση αυτή ανέδειξε κυρίως την εργονομία και την αντοχή της μοτοσυκλέτας σε καθημερινή, βαριά χρήση.

Στη συνέχεια, μαζί με μια δεύτερη CFMOTO, διέσχισαν Σενεγάλη και Γκάμπια. Από την άμμο της Σαχάρας στις σαβάνες του Σαχέλ, οι δοκιμασίες ήταν συνεχείς: θερμοκρασίες, σκόνη, λακκούβες, σκληρή εκτός δρόμου χρήση.

Κι όμως, σοβαρές μηχανικές βλάβες δεν εμφανίστηκαν.

Κατανάλωση: 3,8 λίτρα/100 km με σταθερή ταχύτητα 105 km/h
Αυτονομία: έως 460 km
Ημερήσιες αποστάσεις: έως 620 km

Στα 60.000 km είχαν καταναλωθεί:

6 σετ ελαστικών
5 αλυσίδες
3 σετ γραναζιών

Η μοναδική αξιοσημείωτη βλάβη ήταν ένα ρουλεμάν στο κιβώτιο ταχυτήτων στα 49.380 km.
Στα 30.000 km έγινε έλεγχος αναρτήσεων, λάδια, τσιμούχες και τακάκια.
Στα 35.000 km ελέγχθηκαν οι βαλβίδες και χρειάστηκε αντικατάσταση μόνο ενός καπελώτου βαλβίδας εξαγωγής.

Έκτοτε; Μόνο η προβλεπόμενη συντήρηση.

Η 450MT απέδειξε ότι δεν είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση με ημερομηνία λήξης, αλλά πραγματικός χιλιομετροφάγος.

60.000-70.000 km: Non-stop επιστροφή

Μετά την αφρικανική περιπέτεια, ο Síma δεν έστειλε τη μοτοσυκλέτα με μεταφορική. Οδήγησε ο ίδιος από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ευρώπη, ακολουθώντας την Ατλαντική ακτή.

Η διαδρομή αυτή κάλυψε περισσότερα από 5.000 km σε 15 ημέρες, διασχίζοντας τουλάχιστον έξι χώρες.

Στις 30 Αυγούστου 2025, το κοντέρ έγραψε 70.000 km – σχεδόν ταυτόχρονα με τα 69α γενέθλια του Jaroslav.

Όπως δήλωσε ο ίδιος με χιούμορ, "εκτιμώ πολύ τις ευχές για τα 69 μου χρόνια, αλλά θαυμάζω ακόμη περισσότερο εκείνο το '70' στην οθόνη της CFMOTO 450MT".

70.000 km σε 15 μήνες, 32 χώρες και τρεις ήπειροι. Και η μοτοσυκλέτα σε άριστη κατάσταση.

80.000-85.000+ km: Δύο φορές γύρω από τη Γη

Τον Νοέμβριο του 2025, στη Δυτική Σαχάρα, έσπασε το φράγμα των 80.000 km. Και αντί να χαλαρώσει, ανέβασε ρυθμό.

Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γκάμπια, Γουινέα, Σαχέλ, κόκκινο χώμα, βαθιά σκόνη, κατεστραμμένοι δρόμοι.

Σε μόλις 14 ημέρες μετά το ορόσημο των 80.000 km, πρόσθεσε άλλα 4.000+ km.

Τον Δεκέμβριο του 2025, το κοντέρ έγραψε 85.000 km. Σε 16 μήνες, απόσταση μεγαλύτερη από δύο φορές τον γύρο της Γης.

Πάνω από από test, μια δήλωση

Η πορεία του Jaroslav Síma είναι κάτι παραπάνω από μια δοκιμή αντοχής. Είναι δήλωση.

Η 450MT απέδειξε ότι “μικρο-μεσαία μοτοσυκλέτα” δεν σημαίνει "εύθραυστη". Ότι δεν χρειάζεσαι τεράστιο κυβισμό ή υπερβολικά ηλεκτρονικά για να πας στην άκρη του κόσμου.

Χρειάζεσαι μια μοτοσυκλέτα που να εμπιστεύεσαι όταν ο πολιτισμός απέχει εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Το ορόσημο των 100.000 km δεν μοιάζει πλέον μακρινό. Πιθανότατα θα έρθει μέσα στους πρώτους μήνες του 2026.

Την πορεία αυτή διατάραξε μια μικρή πτώση του Síma που τον οδήγησε στο χειρουργικό τραπέζι για την αποκατάσταση της σπασμένης του κλείδας.

Ενώ ο άτυχος Τσέχος βρίσκεται ήδη στην πατρίδα του σε διαδικασία αποθεραπείας, η μοτοσυκλέτα του δεν πτοήθηκε καθόλου από την κακή στιγμή τους. Αντιθέτως συνεχίζει το ταξίδι με νέο σύντροφο γράφοντας χιλιόμετρα, ενώ επιστρέφει οδικώς στο Brno της Τσεχίας για να εκτεθεί στο Motosalon 2026 από τις 5 έως τις 8 Μαρτίου.

Όλα δείχνουν πως αυτό θα είναι (από όσο ξέρουμε) το πρώτο 450ΜΤ που περνάει το φράγμα των 100.000 χιλιομέτρων, κάνοντας έτσι μια ακόμη δήλωση σχετικά με την αξιοπιστία της μοτοσυκλέτας.