Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

Βαρκελώνη: Συνασπισμός Δήμου-Μοτοσυκλετιστών για άδεια πεζοδρόμια με αντάλλαγμα 25.000 θέσεις πάρκινγκ

Αύξηση θέσεων στάθμευσης – Κυρώσεις για στάθμευση σε πεζοδρόμια

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/11/2025

Ο δήμος της Βαρκελώνης σε συνεργασία με κρατικούς φορείς και ομάδες μοτοσυκλετιστών θέλει να διώξει τα σκούτερ και τις μοτοσυκλέτες από τα πεζοδρόμια και να δημιουργήσει θέσεις στάθμευσης.

Είναι η πρώτη ενέργεια μέσα από ένα σύνολο ενεργειών που έχουν ως στόχο την μείωση κατά 30% των θανατηφόρων δυστυχημάτων ως πρώτο τους βήμα και δεύτερο στόχο την μείωση κατά 50% μέχρι το 2030.

Για να γίνουν αυτές οι ενέργειες πράξη η Βαρκελώνη δημιουργεί το “Παρατηρητήριο Μοτοσυκλέτας”, ο Δήμος δημοσίευσε το ιδρυτικό μανιφέστο, το οποίο θέτει στο κέντρο την προστασία, την ελευθερία και την ασφάλεια των πεζών ως βασική προϋπόθεση για μια πιο ισορροπημένη συνύρπαξη ανάμεσα σε αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες και πεζούς.

Με τις μοτοσυκλέτες να αντιπροσωπεύουν το 30% των μετακινήσεων με ιδιωτικά οχήματα και το 6,2% της συνολικής αστικής κινητικότητας, το Παρατηρητήριο θα οργανώσει τις προτάσεις του γύρω από τρεις βασικούς άξονες:
– τη μείωση των ατυχημάτων,
– τη βελτίωση της διαχείρισης της στάθμευσης,
– και την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης των δικύκλων.

Ένα από τα πιο σημαντικά μέτρα αφορά την προώθηση της κυκλοφοριακής ύφεσης εντός πόλης. Ο Δήμος σχεδιάζει να διπλασιάσει τις ζώνες στάθμευσης μοτοσυκλετών της περιοχής Eixample και να απελευθερώσει τα πεζοδρόμια δημιουργώντας 20.000 νέες θέσεις στάθμευσης επί του οδοστρώματος.

Αυτές προστίθενται στις 5.000 θέσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί από το 2023, με στόχο την επιστροφή ζωτικού χώρου στους πεζούς χωρίς να παραμελούνται οι ανάγκες των μοτοσυκλετιστών.

Για την στάθμευση μοτοσυκλέτας στα πεζοδρόμια της Βαρκελώνης μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο 100 Ευρώ, με τις αρχές να εκδίδουν περισσότερα από 4.000 πρόστιμα το 2024.

Στο μεταξύ το κέντρο της Βαρκελώνης έχει τεράστια πεζοδρόμια σε πολλές από τις περιοχές του και λίγες θέσεις στάθμευσης αποκλειστικά για μοτοσυκλέτες, συγκριτικά όχι με το τι συμβαίνει σε άλλες πόλεις αλλά με τον όγκο των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούν.

Το ζήτημα της στάθμευσης λοιπόν, μπορεί να το δει κανείς ως κάτι που έπρεπε να κάνει ο Δήμος και ίσως είναι το πρώτο βήμα για να προσεγγίσει τους μοτοσυκλετιστές, καθώς το δεύτερο βήμα ενδεχομένως να συναντήσει και ορισμένους που θα ενατιωθούν.

Ως δεύτερο βήμα, με βάση πάντα τον στόχο της μείωσης των θανατηφόρων, προγραμματίζονται εκστρατείες ευαισθητοποίησης και προώθησης της χρήσης προστατευτικού εξοπλισμού σε συνδυασμό με παρεμβάσεις στις υποδομές, όπως η ενίσχυση της σήμανσης σε τούνελ και στροφές και η τοποθέτηση συστημάτων απόσβεσης ενέργειας κατά την πρόσκρουση.

Εκτός από το κράνος είναι ήδη υποχρεωτικό να φορά κανείς γάντια, ενδεχομένως μετά την εκστρατεία ενημέρωσης να γίνει και ο υπόλοιπος προστατευτικός εξοπλισμός αντίστοιχα υποχρεωτικός. Όταν θα γίνει αυτό ίσως να ήταν μία πολύ καλή ιδέα να στέλνουμε ορισμένους από εδώ στην Ελλάδα για διακοπές στην Βαρκελώνη, όλα πληρωμένα αλλά με την υποχρέωση να κυκλοφορούν όλες τις ημέρες με μοτοσυκλέτα.

Για πρώτη φορά πάντως, οι αρμόδιοι φορείς υπογράφουν μια μόνιμη συμφωνία συνεργασίας, διαθέτοντας και κρατική υποστήριξη. Η πλευρά των μοτοσυκλετιστών δεν είναι εκτός και δεν είναι αντίθετη, αλλά εργάζεται ΜΑΖΙ με τους κρατικούς φορείς για αλλαγές που θα βοηθήσουν το σύνολο.

Για εμάς εδώ, είναι ένα ουτοπικό φαινόμενο, χαμένοι στο "δικαιωμά μου να μην φοράω κράνος", "ποιος μωρέ οδηγεί με γάντια", "μπουφάν με τρύπες εγώ δεν βάζω", όπως φυσικά και σε κρατικούς φορείς που ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΟΥΝ με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και απλά επιβάλλονται με αυστηρά πρόστιμα. Υπάρχουν δηλαδή λάθη και από τις δύο πλευρές.

Στην άλλη άκρη της Μεσογείου όμως ένας άνευ προηγουμένου συνασπισμός δείχνει τη δέσμευση της Βαρκελώνης να προχωρήσει προς μια ασφαλέστερη και πιο ανθρώπινη συμβίωση σεβόμενη την ανάγκη όλων χωρίς κάποιος να προσπαθεί να επιβληθεί.