Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου

19/8/2015

Στο νότο της Αυστραλίας

Στην πόλη Perth παρέμεινα τρεις ολόκληρες μέρες. Εκτός από μια σύντομη γνωριμία με την πρωτεύουσα της πολιτείας Western Australia, ήθελα να αποτινάξω μακριά την κούραση των χιλιομέτρων της δυτικής ακτογραμμής και να ετοιμαστώ για το επόμενο σκέλος του "Australian tour 2015", την οριζόντια διάσχιση της Αυστραλίας – από την Perth που ήμουν, είχα να οδηγήσω 3.000 χιλιόμετρα ως την Adelaide.
Παράλληλα, ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στην μαύρη ΚΤΜ, διαπίστωσα πως δεν χρειαζόταν κάποια "φροντίδα" μετά από 11.150 χλμ. ταξιδιού. Έτσι, με ξεκούραστο κορμί, ανεβασμένη ψυχολογία και ετοιμοπόλεμη μοτοσυκλέτα, ξεκίνησα να ενώσω οδικά την δυτική με την ανατολική Αυστραλία, οδηγώντας πάνω στην διαδρομή που είχε ακολουθήσει πρώτος το 1841 ο τολμηρός Άγγλος εξερευνητής Edward John Eyre. Όπως καταλαβαίνετε, στον συγκεκριμένο οδικό άξονα δόθηκε τιμητικά το όνομα του πρωτοπόρου εξερευνητή (Eyre Hwy).

Πέντε υπήρξαν τα δυνατά περιστατικά που κατέγραψα στο "ημερολόγιο καταστρώματος" του Eyre Hwy. Το απρόσμενο κύμα ψύχους που έφτασε στα νότια παράλια της Αυστραλίας από την Ανταρκτική –για μια ολόκληρη μέρα οδηγούσα με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Η διάσχιση της μεγαλύτερης ασφαλτοστρωμένης ευθείας της αυστραλιανής ηπείρου: είχε μήκος 146,6 χιλιόμετρα και βρισκόταν στη διαδρομή Balladonia – Caiguna. Η κωμόπολη Kimba, που ήταν ακριβώς στα μέσα της οριζόντιας διάσχισης της Αυστραλίας – δεν παρέλειψα να φωτογραφηθώ μπροστά στην σχετική ενημερωτική πινακίδα. Τα πανύψηλα βράχια Bunda Cliffs, που γκρεμίζονταν απότομα από ύψος 90 μέτρα μέσα στα νερά του Νότιου Παγωμένου Ωκεανού. Και φυσικά, η διάσχιση της άνυδρης περιοχής Nullarbor Plan – η λέξη "nulla arbor" σημαίνει στα λατινικά "κανένα δέντρο" και δικαιολογημένα δόθηκε στην περιοχή, αφού δέντρο δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα…

Με την άφιξή μου στην πόλη Port Augusta (300 χλμ. βόρεια της Adelaide), η τρομερή αυστραλιανή έρημος αποτελούσε πια παρελθόν. Ναι, τα δύσκολα χιλιόμετρα στο μεγάλο νησί του Νότου είχαν περάσει. Από εδώ και πέρα, όλα θα ήταν αρκετά πιο εύκολα και ξεκούραστα…

Ο μεγάλος του ωκεανού δρόμος

Προσεγγίζοντας την Adelaide, την πρωτεύουσα της πολιτείας South Australia, τα ατελείωτα χιλιόμετρα της περιπλάνησής μου στην καρδιά της Αυστραλίας είχαν τελειώσει. Τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας (Adelaide, Μελβούρνη, Καμπέρα) ήταν οι επόμενοι -και καθοριστικότεροι- σταθμοί στο "Australian tour 2015", που μετρούσε πλέον τα τελευταία του χιλιόμετρα.

Η Adelaide, που ιδρύθηκε το 1836 με σκοπό να αποτελέσει το διοικητικό κέντρο όλης της νότιας Αυστραλίας, χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά σύγχρονο αστικό προφίλ, ενώ η φίλη Ελένη Βάσσου έμελλε να μου χαρίσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την πόλη της.
Ταξιδεύοντας από την Adelaide στην Μελβούρνη, την σκυτάλη του ταξιδιού πήρε κατόπιν ο παραθαλάσσιος οδικός άξονας "Great Ocean Road" (G.O.R.). Μετά την εμπειρία της αυστραλιανής ερήμου, σειρά είχε ο Νότιος Ωκεανός να καλωσορίσει τον δίτροχο ταξιδιώτη του κόκκινου νησιού. Απολύτως σίγουρη για την ομορφιά και τη γοητεία της, η μεγάλη θάλασσα του νότου βάλθηκε εδώ να με αποπλανήσει με δαντελωτές ακτογραμμές, κλειστούς απάνεμους κόλπους, βατές και άγριες παραλίες, βραχώδεις σχηματισμούς (Loch Ard Gorge, London Bridge, Twelve Apostles) και έναν καταπράσινο μανδύα που κυλούσε μέχρι τα κύματα.

Με σήμα κατατεθέν τους φημισμένους βραχώδεις σχηματισμούς Twelve Apostles, ο G.O.R. αντιπροσώπευε έναν περίτεχνο πίνακα ζωγραφικής με έντονες πινελιές πρασίνου, αρμονικά συνδυασμένες με το απέραντο γαλάζιο του ωκεανού. Δικαίως χαρακτηρίζεται ως η θεαματικότερη παραθαλάσσια διαδρομή της Αυστραλίας.
Στην Μελβούρνη, τα πάντα "μύριζαν" Ελλάδα. Και όχι άδικα, αφού στην δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Αυστραλίας βρίσκεται η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας, με περισσότερους από 350.000 ομογενείς, σε σύνολο περίπου 700.000 Ελλήνων που υπάρχουν σ’ όλη την Αυστραλία.

Θερμή όσο και αξέχαστη υπήρξε η υποδοχή που έτυχα από τον Παναρκαδικό Σύλλογο της Μελβούρνης "Κολοκοτρώνης", αλλά και απ’ όλη γενικά την τοπική ομογενειακή κοινότητα. Ζεστές αγκαλιές, λουκούλλεια τραπεζώματα στην ελληνική συνοικία Oakleigh, συνεντεύξεις σε ραδιόφωνα, δημοσιεύματα σε εφημερίδες και συνάντηση με την Ελληνίδα Πρόξενο της Μελβούρνης ήταν τα γεγονότα που γέμισαν τις τέσσερεις μέρες που παρέμεινα στην "Marvelous Melboune", μια πόλη που δικαίως καυχιέται για την υψηλή ποιότητα ζωής που προσφέρει στους 4.500.000 κατοίκους της…

Συνέχεια στην Νέα Ζηλανδία

Κτισμένη 580 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη –και μόλις 280 χλμ. νοτιοδυτικά του Σύδνεϋ– η Καμπέρα, η πρωτεύουσα της Αυστραλίας, ήταν το τελευταίο αστικό κέντρο που έμελλε να επισκεφθώ πριν ολοκληρώσω το "Australian tour 2015". Αποχαιρετώντας την Μελβούρνη, το κοντέρ της ΚΤΜ 1050 είχε καταγράψει περισσότερα από 17.200 χιλιόμετρα, ενώ το ημερολόγιο του ταξιδιού πλησίαζε στην 40η σελίδα του.

Ο ευθυτενής οδικός άξονας Hume Hwy που ανέλαβε να με μεταφέρει στην διοικητική καρδιά της χώρας, κυριολεκτικά με κοίμισε. Σωτήριες στάθηκαν ευτυχώς οι φιλότιμες προσπάθειες της τοπικής φύσης, που με τα απεριόριστα χρώματα της παλέτας της, κατάφερε να ομορφύνει λίγο το σκηνικό της διαδρομής και να μετριάσει -εν μέρει- την ανία της οδήγησης.

Όπως στα άλλα αστικά κέντρα της Αυστραλίας, έτσι και στην Καμπέρα, ο τοπικός ομογενειακός πληθυσμός με αγκάλιασε με θέρμη και φρόντισε να μου χαρίσει όμορφες αναμνήσεις από παρουσία μου στην πόλη. Με ξεναγό τον αντιπρόεδρο της τοπικής ελληνικής κοινότητας κ. Πωλ Λεβεντή, έμαθα και γνώρισα ενδιαφέροντα πράγματα και καταστάσεις από την πολύχρονη παρουσία των Ελλήνων της αυστραλιανής πρωτεύουσας.

Ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου και η λέσχη "HELLENIC CLUB", εκτός από ύψιστα σημεία αναφοράς της τοπικής ελληνικής κοινότητας, αποτελούν παράλληλα κι έναν ισχυρό συνδετικό κρίκο μεταξύ των 8.000 Ελλήνων της Καμπέρα.
Και φυσικά, η μαύρη ΚΤΜ δεν παρέλειψε να με οδηγήσει στο Παλαιό Κοινοβούλιο, στο μνημείο "Australian Memorial War", στη Νέα Βουλή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, στα πιο φημισμένα αξιοθέατα της αυστραλιανής μητρόπολης…

Μπορεί η τελευταία μέρα του ταξιδιού να μην είχε πολλά χιλιόμετρα, μου επιφύλασσε όμως δυνατά συναισθήματα, όμορφες εικόνες και ανεξίτηλες αναμνήσεις. Με την επιστροφή μου στο Σύδνεϋ, έπεφταν οι τίτλοι της ταξιδιωτικής ταινίας δρόμου "Australian tour 2015", αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η παρουσία μου στην ήπειρο της Ωκεανίας είχε τελειώσει.
Το αεροπορικό εισιτήριο Σύδνεϋ-Auckland που κρατούσα στα χέρια, σε λίγες μέρες θα με μετέφερε στους δρόμους της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί, στην σέλα μιας απαστράπτουσας Harley Davidson, θα ξεκινήσω το "New Zealand Tour". Και το ταξίδι στους μακρινούς αντίποδες της γης συνεχίζεται…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Η Mips εξαγόρασε την Koroyd: Σημαντική εξέλιξη στην κατασκευή των κρανών!

Θα εκτοξεύσει την επέκτασή της σε περισσότερα κράνη!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2025

Η Mips είναι η εταιρεία που προσπαθεί να αλλάξει το μοναδικό πράγμα που δεν έχει εξελιχθεί στα κράνη όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή το αφρώδες EPS που απορροφά τις δυνάμεις κατά την πρόσκρουση και προστατεύει το κεφάλι μας.

Εξωτερικά όλα έχουν γίνει καλύτερα, στον τομέα της αεροδυναμικής τα πράγματα έχουν προχωρήσει έτη φωτός αλλά μέσα είμασταν ήδη σε ένα καλό επίπεδο εδώ και πολλά χρόνια με την εξέλιξη να είναι αρκετά μικρή. Αυτή είναι η αλήθεια, πως δεν χρειαζόταν να αλλάξει κανείς το ήδη καλό!

Η Mips βρήκε χώρο να προσφέρει το καινούριο σε αυτό ακριβώς το κομμάτι που είχε μείνει χωρίς εξέλιξη και το καλό είναι πως δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί τους εδραιωμένους κατασκευαστές αλλά να συνεργαστεί μαζί τους και να γίνει προμηθευτής τους!

Έχοντας μιλήσει εκτεταμένα με τον άνθρωπο που σκέφτηκε την ιδέα και την εξέλιξε φτάνοντας να δημιουργήσει την Mips και να την ανεβάσει σε μία εταιρεία που αξίζει δεκάδες εκατομμύρια, ο περιορισμός του ήταν ένας, τα διαθέσιμα υλικά απορρόφησης!

Mips_motomag — Από την συνάντησή μου με τον άνθρωπο που δημιούργησε την Mips

Αυτό που κάνουν τα κράνη που διαθέτουν Mips είναι να επιτρέπουν την μεταφορά των δυνάμεων της πρόσκρουσης πως περισσότερους άξονες με το να επιτρέπεται μία μικρή κινητικότητα του εσωτερικού προστατευτικού που πιάνει με ελαστικούς συνδέσμους στο εξωτερικό κέλυφος.

Ο βασικότερος τραυματισμός του εγκεφάλου είναι εσωτερικός, από την πρόσκρουση πάνω στο κρανίο όταν με βίαιο τρόπο σταματά η κινητικότητα που είχε ήδη το σώμα. Τα κράνη αποτρέπουν το χτύπημα εξωτερικά του κρανίου μας, προστατεύουν το πρόσωπο και έπειτα έχουν μία σημαντική επιτυχία στο να απορροφήσουν δυνάμεις ώστε ο τραυματισμός του εγκεφάλου από το απότομο σταμάτημα να είναι μικρότερος.

Θα μπορούσε ακριβώς αυτό να γίνει καλύτερο και είναι το ζήτημα που έχει δώσει λύση η Mips για αυτό και κατάφερε να γίνει μία εταιρεία εκατομμυρίων.

Το πρόβλημα τους προς την δική τους τώρα εξέλιξη ήταν να επιτρέπουν μεγαλύτερα ποσοστά κινητικότητας χωρίς να αυξάνουν τον όγκο του κράνους και φυσικά, εκείνο που περισσότερο μας καίει όλους μας, το βάρος.

Μία λύση όπως της Koroyd ήταν ιδανική και αυτό μου το είχε ήδη αναλύσει σχεδόν δύο χρόνια πριν, ο γιατρός που βρίσκεται πίσω από την Mips.

Εκείνο που έχει καταφέρει η Koroyd είναι να φτιάξει ένα ειδικό καλαμάκι και ενώνοντας πολλά κοντά κομμάτια του μεταξύ τους να δημιουργήσει ένα στρώμα το οποίο είναι ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αφρώδες, έχει καλύτερες απορροφητικές ικανότητες και το πιο σημαντικό, προσφέρει πολύ υψηλή διαπνοή καθότι καλαμάκι είναι αυτό και άρα έχει κενό στην μέση.

Το βασικό σε αυτό το σημείο είναι πως ακριβώς όπως και τα κράνη που ξέρουμε χρόνια, έτσι και το σύστημα της Koroyd προσφέρει μία προστασία μέσω της καταστροφής. Δεν επανέρχεται λοιπόν άπαξ και συμπιεστεί για αυτό και λέμε πως τα κράνη έχουν μία πτώση μόνο. Ακόμη και να μην ήταν κάτι σοβαρό και εξωτερικά να παραμένουν σε πολύ καλή κατάσταση, το εσωτερικό τους έχει πάψει να προστατεύει όπως πριν και πρέπει να αλλαχθούν.

Η Koroyd δεν το αλλάζει αυτό, απλά προσφέρει όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα συγκριτικά με το αφρώδες που ξέρουμε.

Ο συνδυασμός των δύο θα απελευθερώσει την Mips να προσφέρει μία λύση στους κατασκευαστές κρανών όπου θα σχεδιάζει και θα παράγει για λογαριασμό τους το εσωτερικό. Σκοπός της είναι να φτάσει στο σημείο όπου για μία σειρά ακριβών κρανών ο πελάτης θα αγοράζει δική της τεχνολογία με διαφορετικό κέλυφος καθώς θα βρίσκεται μέσα σε κάθε κράνος, κάθε αντίστοιχου κατασκευαστή.

Αυτό όμως είναι κάτι που βρίσκεται πολύ μακριά στο μέλλον.

Προς το παρόν οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν την παράλληλη πορεία τους και θα ενοποιήσουν τα τμήματα Έρευνας και Εξέλιξης, κάτι που στο μέλλον θα οδηγήσει προς την κατεύθυνση που ανέλυσα πιο πάνω και αλλά τώρα θα τους βοηθήσει να μειώσουν το κόστος συνεχίζοντας την ανταγωνιστική τους πορεία!

Παρότι από πλευράς τεχνολογίας είναι διαμετρικά αντίθετα ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το ίδιο ζήτημα, στην πράξη είναι ανταγωνιστές καθώς οι κατασκευαστές είναι συγκεκριμένη και η αγορά των καλών κρανών που μπορεί να ενσωματώσει την τεχνολογία τους, ακόμη μικρότερη. Μέχρι τώρα πάλευαν να γίνουν η επιλογή των κατασκευαστών.

Τώρα θα συνεχίσουν να κάνουν το ίδιο αλλά το πορτοφόλι θα είναι κοινό στα έσοδα και κυρίως στα έξοδα, που σημαίνει πως μπορούν να ρίξουν την τιμή και έτσι να επεκταθούν σε κομμάτι της αγοράς που πριν ήταν ασύμφορο για αυτούς.

Z:\MOTO_PHOTOSERVER\MOTORSHOWS\2024\EICMA_2024\ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ\MIPS\MOTOMAG — Ένα κέλυφος που κινείται μέσα από το προστατευτικό εσωτερικό - Αυτό το ενδιάμεσο θέλει να αλλάξει η Mips με την εξαγορά

Για εμάς αυτό σημαίνει πως θα δούμε καλύτερη προστασία σε πιο προσιτές οικονομικά επιλογές κρανών, σε ένα από τα σπάνια παραδείγματα όπου το μονοπώλιο λειτουργεί προς όφελος του τελικού πελάτη.

Στο μεταξύ η Koroyd έχει μικρότερο μερίδιο από την Mips στην μοτοσυκλέτα αλλά πολύ μεγαλύτερο στα ποδηλατικά κράνη και στα κράνη για όλους τους υπόλοιπους τομείς, όπως στην ορειβασία και σε άλλα αθλήματα.

Τώρα η Mips θα ανοίξει το πελατολόγιό της και προς τα εκεί, πράγμα που δικαιολογεί το σημαντικό ποσό που έδωσε και που φτάνει τα 45.000.000 Ευρώ με την υποχρέωση καταβολής επιπλέον 25.000.000 αν επιτευχθεί ένας ορισμένος στόχος πωλήσεων.

Ο τζίρος της Koroyd ήταν 12.000.000 το 2024 με το 2025 να κλείνει λίγο πιο πάνω και με υψηλό βαθμό κερδοφορίας.

Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεστε, είναι μία σημαντική εξέλιξη στον τομέα των κρανών που θα μπορέσει να μας οδηγήσει σε ένα μέλλον όπου θα προστατεύουν καλύτερα χωρίς να αυξηθεί όμως το κόστος, την ίδια στιγμή που κέρδισαν μερικά γραμμάρια σε βάρος και καλύτερη διαπνοή!