Η Mips εξαγόρασε την Koroyd: Σημαντική εξέλιξη στην κατασκευή των κρανών!

Θα εκτοξεύσει την επέκτασή της σε περισσότερα κράνη!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2025

Η Mips είναι η εταιρεία που προσπαθεί να αλλάξει το μοναδικό πράγμα που δεν έχει εξελιχθεί στα κράνη όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή το αφρώδες EPS που απορροφά τις δυνάμεις κατά την πρόσκρουση και προστατεύει το κεφάλι μας.

Εξωτερικά όλα έχουν γίνει καλύτερα, στον τομέα της αεροδυναμικής τα πράγματα έχουν προχωρήσει έτη φωτός αλλά μέσα είμασταν ήδη σε ένα καλό επίπεδο εδώ και πολλά χρόνια με την εξέλιξη να είναι αρκετά μικρή. Αυτή είναι η αλήθεια, πως δεν χρειαζόταν να αλλάξει κανείς το ήδη καλό!

Η Mips βρήκε χώρο να προσφέρει το καινούριο σε αυτό ακριβώς το κομμάτι που είχε μείνει χωρίς εξέλιξη και το καλό είναι πως δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί τους εδραιωμένους κατασκευαστές αλλά να συνεργαστεί μαζί τους και να γίνει προμηθευτής τους!

Έχοντας μιλήσει εκτεταμένα με τον άνθρωπο που σκέφτηκε την ιδέα και την εξέλιξε φτάνοντας να δημιουργήσει την Mips και να την ανεβάσει σε μία εταιρεία που αξίζει δεκάδες εκατομμύρια, ο περιορισμός του ήταν ένας, τα διαθέσιμα υλικά απορρόφησης!

Mips_motomag — Από την συνάντησή μου με τον άνθρωπο που δημιούργησε την Mips

Αυτό που κάνουν τα κράνη που διαθέτουν Mips είναι να επιτρέπουν την μεταφορά των δυνάμεων της πρόσκρουσης πως περισσότερους άξονες με το να επιτρέπεται μία μικρή κινητικότητα του εσωτερικού προστατευτικού που πιάνει με ελαστικούς συνδέσμους στο εξωτερικό κέλυφος.

Ο βασικότερος τραυματισμός του εγκεφάλου είναι εσωτερικός, από την πρόσκρουση πάνω στο κρανίο όταν με βίαιο τρόπο σταματά η κινητικότητα που είχε ήδη το σώμα. Τα κράνη αποτρέπουν το χτύπημα εξωτερικά του κρανίου μας, προστατεύουν το πρόσωπο και έπειτα έχουν μία σημαντική επιτυχία στο να απορροφήσουν δυνάμεις ώστε ο τραυματισμός του εγκεφάλου από το απότομο σταμάτημα να είναι μικρότερος.

Θα μπορούσε ακριβώς αυτό να γίνει καλύτερο και είναι το ζήτημα που έχει δώσει λύση η Mips για αυτό και κατάφερε να γίνει μία εταιρεία εκατομμυρίων.

Το πρόβλημα τους προς την δική τους τώρα εξέλιξη ήταν να επιτρέπουν μεγαλύτερα ποσοστά κινητικότητας χωρίς να αυξάνουν τον όγκο του κράνους και φυσικά, εκείνο που περισσότερο μας καίει όλους μας, το βάρος.

Μία λύση όπως της Koroyd ήταν ιδανική και αυτό μου το είχε ήδη αναλύσει σχεδόν δύο χρόνια πριν, ο γιατρός που βρίσκεται πίσω από την Mips.

Εκείνο που έχει καταφέρει η Koroyd είναι να φτιάξει ένα ειδικό καλαμάκι και ενώνοντας πολλά κοντά κομμάτια του μεταξύ τους να δημιουργήσει ένα στρώμα το οποίο είναι ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αφρώδες, έχει καλύτερες απορροφητικές ικανότητες και το πιο σημαντικό, προσφέρει πολύ υψηλή διαπνοή καθότι καλαμάκι είναι αυτό και άρα έχει κενό στην μέση.

Το βασικό σε αυτό το σημείο είναι πως ακριβώς όπως και τα κράνη που ξέρουμε χρόνια, έτσι και το σύστημα της Koroyd προσφέρει μία προστασία μέσω της καταστροφής. Δεν επανέρχεται λοιπόν άπαξ και συμπιεστεί για αυτό και λέμε πως τα κράνη έχουν μία πτώση μόνο. Ακόμη και να μην ήταν κάτι σοβαρό και εξωτερικά να παραμένουν σε πολύ καλή κατάσταση, το εσωτερικό τους έχει πάψει να προστατεύει όπως πριν και πρέπει να αλλαχθούν.

Η Koroyd δεν το αλλάζει αυτό, απλά προσφέρει όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα συγκριτικά με το αφρώδες που ξέρουμε.

Ο συνδυασμός των δύο θα απελευθερώσει την Mips να προσφέρει μία λύση στους κατασκευαστές κρανών όπου θα σχεδιάζει και θα παράγει για λογαριασμό τους το εσωτερικό. Σκοπός της είναι να φτάσει στο σημείο όπου για μία σειρά ακριβών κρανών ο πελάτης θα αγοράζει δική της τεχνολογία με διαφορετικό κέλυφος καθώς θα βρίσκεται μέσα σε κάθε κράνος, κάθε αντίστοιχου κατασκευαστή.

Αυτό όμως είναι κάτι που βρίσκεται πολύ μακριά στο μέλλον.

Προς το παρόν οι δύο εταιρείες θα συνεχίσουν την παράλληλη πορεία τους και θα ενοποιήσουν τα τμήματα Έρευνας και Εξέλιξης, κάτι που στο μέλλον θα οδηγήσει προς την κατεύθυνση που ανέλυσα πιο πάνω και αλλά τώρα θα τους βοηθήσει να μειώσουν το κόστος συνεχίζοντας την ανταγωνιστική τους πορεία!

Παρότι από πλευράς τεχνολογίας είναι διαμετρικά αντίθετα ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το ίδιο ζήτημα, στην πράξη είναι ανταγωνιστές καθώς οι κατασκευαστές είναι συγκεκριμένη και η αγορά των καλών κρανών που μπορεί να ενσωματώσει την τεχνολογία τους, ακόμη μικρότερη. Μέχρι τώρα πάλευαν να γίνουν η επιλογή των κατασκευαστών.

Τώρα θα συνεχίσουν να κάνουν το ίδιο αλλά το πορτοφόλι θα είναι κοινό στα έσοδα και κυρίως στα έξοδα, που σημαίνει πως μπορούν να ρίξουν την τιμή και έτσι να επεκταθούν σε κομμάτι της αγοράς που πριν ήταν ασύμφορο για αυτούς.

Z:\MOTO_PHOTOSERVER\MOTORSHOWS\2024\EICMA_2024\ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ\MIPS\MOTOMAG — Ένα κέλυφος που κινείται μέσα από το προστατευτικό εσωτερικό - Αυτό το ενδιάμεσο θέλει να αλλάξει η Mips με την εξαγορά

Για εμάς αυτό σημαίνει πως θα δούμε καλύτερη προστασία σε πιο προσιτές οικονομικά επιλογές κρανών, σε ένα από τα σπάνια παραδείγματα όπου το μονοπώλιο λειτουργεί προς όφελος του τελικού πελάτη.

Στο μεταξύ η Koroyd έχει μικρότερο μερίδιο από την Mips στην μοτοσυκλέτα αλλά πολύ μεγαλύτερο στα ποδηλατικά κράνη και στα κράνη για όλους τους υπόλοιπους τομείς, όπως στην ορειβασία και σε άλλα αθλήματα.

Τώρα η Mips θα ανοίξει το πελατολόγιό της και προς τα εκεί, πράγμα που δικαιολογεί το σημαντικό ποσό που έδωσε και που φτάνει τα 45.000.000 Ευρώ με την υποχρέωση καταβολής επιπλέον 25.000.000 αν επιτευχθεί ένας ορισμένος στόχος πωλήσεων.

Ο τζίρος της Koroyd ήταν 12.000.000 το 2024 με το 2025 να κλείνει λίγο πιο πάνω και με υψηλό βαθμό κερδοφορίας.

Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεστε, είναι μία σημαντική εξέλιξη στον τομέα των κρανών που θα μπορέσει να μας οδηγήσει σε ένα μέλλον όπου θα προστατεύουν καλύτερα χωρίς να αυξηθεί όμως το κόστος, την ίδια στιγμή που κέρδισαν μερικά γραμμάρια σε βάρος και καλύτερη διαπνοή!

Ετικέτες

κράνη

κράνος

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_680