Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Με το βλέμμα στη Δύση

14/7/2015

Το τεράστιο δακτυλίδι του φεγγαριού με βρήκε καθισμένο κατάχαμα να πίνω ολομόναχος την μπύρα μου στην παραλία της Darwin. Είχα ήδη περάσει τρεις "γεμάτες" μέρες στην πρωτεύουσα της πολιτείας Northern Territory. Η γνωριμία μου με τον Νικ Χαλκίτη (τον αντιπρόεδρο της τοπικής Ελληνικής Κοινότητας), τα αστικά αξιοθέατα της Darwin και η επίσκεψη σε μια φάρμα κροκοδείλων, αποτέλεσαν τις πιο δυνατές αναμνήσεις που μου χάρισε το μεγαλύτερο αστικό κέντρο του Top End της Αυστραλίας.


Από την επομένη, ξανά στους δρόμους της μοναξιάς και της ανίας με την μαύρη ΚΤΜ… Καινούργιο πεδίο εξερεύνησης η δυτική πλευρά του νησιού –αρχικός προορισμός η πόλη Broome της πολιτείας Western Australia (2.100 χλμ. δυτικά της Darwin). Τουλάχιστον, είχα αφήσει πίσω μου –έστω και προσωρινά– την τρομερή Outback. Ακόμα ένα μπουκάλι μπύρα και ξεκινώ, νωρίς το άλλο πρωί.
Στην πόλη Broome έφτασα τελικά μετά από έξι μέρες πορείας. Είχα πολλά να δω και να κάνω καθοδόν, αρχής γενομένης από το Εθνικό Πάρκο Nitmiluk National Park. Εδώ, οι καταρράκτες Edith Falls και το φαράγγι Katherine Gorge αποτελούν σημεία αναφοράς για το ανεπιτήδευτο κάλλος και την μοναδικότητά τους –η διήμερη στάση στην κοντινή πόλη-ορμητήριο Katherine ήταν επιβεβλημένη.


Ο χωμάτινος οδικός άξονας Gibb River Road ήταν σύμφωνα με τις πληροφορίες των ντόπιων μια αρκετά όμορφη και συναρπαστική διαδρομή μέσα στο ημι-ορεινό τοπίο της βορειοδυτικής Αυστραλίας –δεν μπορούσα να μην την διατρέξω. Ξόδεψα άλλες δυο μέρες καθοδόν για τα περίπου 600 χιλιόμετρα της διαδρομής, άξιζε όμως την ταλαιπωρία του χωματόδρομου.


Και μετά τους καταρράχτες, τα φαράγγια, τις άπειρες υπέργειες τερμιτοφωλιές και τους χωματόδρομους της διαδρομής Darwin-Kathrine-Kununurra-Broome, ο ασφάλτινος άξονας Great Northern Hwy με οδήγησε τελικά στην πόλη Broome, που καθρεπτιζόταν στο ωκεάνιο γαλάζιο της δυτικής αυστραλιανής ακτογραμμής. Εδώ, ο λαμπερός ήλιος, η θάλασσα, τα αιματοβαμμένα δειλινά, οι κατάμεστες παραλίες και ο υδράργυρος των 30ο C υπόσχονταν να μου χαρίσουν τις πολύτιμες στιγμές χαλάρωσης και "αποφόρτισης" που τόσο είχα ανάγκη…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

 

Δήμος Σουλίου: Καινοτομεί επενδύοντας στον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Ήρθε η ώρα να αποκτήσουμε και στην Ελλάδα ορεινά πάσα
souli moto tourism
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/5/2026

O Δήμος Σουλίου ανακοίνωσε μια δράση που επικεντρώνει στην ανάπτυξη του μοτο-τουρισμού, με προφανή στόχο να αναπτύξει το τουριστικό προϊόν της περιοχής εκμεταλλευόμενος το μοναδικό του φυσικό τοπίο και το έντονο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής.

Η δημιουργία τριών προτεινόμενων μοτοσυκλετιστικών διαδρομών πατά πάνω στο υφιστάμενο οδικό δίκτυο του Δήμου και στην ουσία πρόκειται για τρία ορεινά περάσματα (pass) της Πίνδου:

  • Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
  • Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
  • Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.
souli moto tourism

Η πρωτοβουλία υλοποιείται σε συνεργασία με τη Μοτοσυκλετιστική Λέσχη Θεσπρωτίας (ΜΟ.ΛΕ.ΘΕ.) και την Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών Ελλάδας (ΜΟΤ.Ο.Ε.), στα πλαίσια της οποίας θα γίνουν μια σειρά παρεμβάσεων στις προτεινόμενες διαδρομές προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

  • Τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το πάσο και τα σημεία ενδιαφέροντος,
  • Δημιουργία περιπτέρου (κιόσκι) θέασης, ενημέρωσης και ανάπαυσης, από ένα σε κάθε διαδρομή,
  • Ανάπτυξη εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα και εγκατάσταση μικρών πομπών Bluetooth σε σημεία στάσης και μνημεία, για την αυτόματη ενεργοποίηση ψηφιακού περιεχομένου (βίντεο, κείμενα, αφηγήσεις),
  • Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων και στοχευμένη προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
souli moto tourism

Το γεγονός πως ο Δήμος Σουλίου είναι ο πρώτος που ασχολείται θεσμικά και οργανωμένα με τον μοτοσυκλετιστικό τουρισμό στη χώρα μας εν έτει 2026 είναι μεν σπουδαίο νέο, είναι όμως και ενδεικτικό του πόσο πίσω βρισκόμαστε στο θέμα της εγχώριας τουριστικής ανάπτυξης, η οποία ακόμη πασχίζει να απογαλακτιστεί από στερεότυπα δεκαετιών – συρτάκι, κίονες και παραλίες – και να προσελκύσει εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως είναι η μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενη τα φυσικά προσόντα που χαρακτηρίζουν κάθε γωνιά της χώρας μας και όχι μόνο τα παραθαλάσσια.

Τα τελευταία χρόνια εξειδικευμένες εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στη χώρα μας – κυρίως σε εκτός δρόμου διαδρομές που στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ελεύθερες σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – γνωρίζουν μεγάλη άνοδο. Η εμπλοκή επίσημων φορέων όπως ένας Δήμος μόνο καλό μπορεί να κάνει, προσθέτοντας οργάνωση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο υπηρεσιών και γιατί όχι, μελλοντικές βελτιώσεις σε ζητήματα υποδομών, όπως η ποιότητα των δρόμων.

Μπορούμε πάντα να ονειρευόμαστε όταν κάποιοι, έστω και λίγοι, στην Ελλάδα βλέπουν λίγο πιο πέρα από τα τετριμμένα αναζητώντας πώς θα αναπτύξουν το τουριστικό προϊόν, αντί απλώς να το αρμέξουν.

Ετικέτες