Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."

Ετικέτες

Jake Dixon

Honda

Honda HRC

hrc

https://bit.ly/MOTO_682

World Superbike

Motul WSBK: Iker Lecuona - "Μην αλλάξετε ούτε τα λάδια"

Η Ducati του Ισπανού βρήκε το setup στην Cremona και θέλει να τo μεταφέρει αυτούσιo στο Estoril

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Ο Iker Lecuona ολοκλήρωσε στην Cremona το καλύτερο Σαββατοκύριακο της καριέρας του στο WorldSBK, με pole position και τρεις νίκες, κλειδώνοντας τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα.

Ο Ισπανός αναβάτης της Aruba.it Racing - Ducati με το #7 πήρε την pole position το Σάββατο και ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον πρώτο αγώνα, πριν κερδίσει και τους δύο αγώνες της Κυριακής, πετυχαίνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του hat trick σε επίπεδο Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, ο Ισπανός εξασφάλισε και μαθηματικά τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα Αναβατών του 2026. Ο ομόσταυλός του, Nicolo Bulega, είχε ήδη στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής μπροστά του, όπως διαφαινόταν ήδη από τη Γαλλία, όμως η δεύτερη θέση στην πρώτη του σεζόν με τα εργοστασιακά χρώματα της Ducati αποτελεί σημαντική βάση για τις επόμενες σεζόν του Lecuona.

Eνα εξαιρετικό Σάββατο

Μετά την κορυφαία επίδοση και στις δύο ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής, την pole position και τη νίκη στον Πρωτο αγώνα με μεγάλη διαφορά, ο Lecuona κράτησε ανοιχτή τη μάχη του τίτλου για την Κυριακή. Οι πιθανότητες να πάρει το Πρωτάθλημα ήταν βέβαια ελάχιστες, καθώς ο Bulega χρειαζόταν μόλις 15 βαθμούς για να το κατακτήσει, όμως ο teammate του, ήταν αποφασισμένος να εξαντλήσει τις πιθανότητες.

Στον αγώνα Superpole της Κυριακής ξεκίνησε από την πρώτη θέση, με τον Bulega να βρίσκεται ακριβώς πίσω του και να μην του επιτρέπει να ανοίξει διαφορά μεγαλύτερη από 0,213 δευτερόλεπτα μετά από τρεις γύρους. Σταδιακά όμως ο Lecuona αύξησε τον ρυθμό του και μέχρι τον 7ο γύρο είχε δημιουργήσει διαφορά μεγαλύτερη από έξι δέκατα, παίρνοντας τη δεύτερη νίκη του μέσα στο Σαββατοκύριακο, με διαφορά λίγο μεγαλύτερη από δύο δευτερόλεπτα στον τερματισμό.

Έτσι, όλα κρίθηκαν στον δεύτερο αγώνα το απόγευμα της Κυριακής. Ο Lecuona ξεκίνησε και πάλι από την pole και στον δεύτερο γύρο σημείωσε τον ταχύτερο γύρο με 1'28.122", έχοντας ήδη διαφορά μεγαλύτερη από τέσσερα δέκατα. Ακολούθησαν ακόμη πέντε γύροι με χρόνους κάτω από το 1'28.5", με τον Ισπανό να έχει πλέον ξεφύγει από το υπόλοιπο γκρουπ και να προηγείται του Bulega κατά 1,3 δευτερόλεπτα. Μετά τον τερματισμό, όλα τα βλέμματα στράφηκαν στον άρτι εστεμμένο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Bulega, ενώ ο Lecuona σταμάτησε στην άκρη της πίστας για να συγχαρεί τον Ιταλό, που αναχωρεί για το MotoGP του χρόνου, για μια ιστορική σεζόν.

Για τον ίδιο, ωστόσο, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο Σαββατοκύριακο. Η σημαντική βελτίωση που βρήκε η ομάδα την Παρασκευή του έδωσε νέα αυτοπεποίθηση και πλέον ο Lecuona θέλει να συνεχίσει να ανεβαίνει στο βάθρο μέχρι το τέλος του 2026.

Για το σχεδόν τέλειο Σαββατοκύριακό του, ο Lecuona δήλωσε: "Μου έλειψαν μόνο αυτά τα 0,025 δευτερόλεπτα στην FP3 για να ξεπεράσω τον Surra και να έχω ένα εντελώς τέλειο Σαββατοκύριακο. Ήταν τρελό αυτό που βρήκαμε στη μοτοσυκλέτα την Παρασκευή. Μου έδωσε ένα μεγάλο βήμα μπροστά και πολλή αυτοπεποίθηση πάνω στη μοτοσυκλέτα. Οδήγησα ήρεμα αλλά και δυνατά και μπορούσα να παλέψω με τον Nicolo ακόμη και όταν εκείνος χρησιμοποιούσε το ελαστικό SCQ. Δεν περίμενα να έχω τέτοια διαφορά από εκείνον. Φυσικά είχε το μυαλό του στο Πρωτάθλημα και ήθελε απλώς να τερματίσει, αλλά εγώ απόλαυσα πολύ την οδήγησή μου. Είπα στην ομάδα να μην πειράξει τη μοτοσυκλέτα, ούτε καν να αλλάξει τα λάδια. Θέλω να την πάρω στο Estoril με αυτή την αίσθηση."

"Έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση για το υπόλοιπο της σεζόν"

Με μόλις δύο βάθρα στις προηγούμενες τέσσερις σεζόν του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το 2026 αποτελεί ήδη μια ιστορική χρονιά για τον Lecuona. Έχει πλέον περισσότερα βάθρα από τον Αμερικανό δύο φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή του WorldSBK Fred Merkel, ενώ με 28 βάθρα μέχρι στιγμής, αν διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό και τερματίσει στην πρώτη τριάδα σε κάθε αγώνα των δύο τελευταίων γύρων, θα φτάσει μόλις ένα βάθρο πίσω από τον συμπατριώτη του Ruben Xaus και τον Ιρλανδό Eugene Laverty των 13 νικών σε αγώνες, οι οποίοι έχουν από 35 βάθρα.

Μιλώντας για το πρώτο του hat trick και κοιτάζοντας πλέον προς τον προτελευταίο γύρο του Estoril, ο Lecuona είπε: "Δεν το περίμενα! Πίστευα ότι ο Nicolo θα ήταν λίγο πιο κοντά, καθώς αγωνιζόταν στην πατρίδα του, την Ιταλία, αλλά είχα απίστευτο ρυθμό. Είμαι πολύ, πολύ χαρούμενος. Δεν το περίμενα αυτό, οπότε τώρα είναι η ώρα να το απολαύσω. Από εδώ και πέρα έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση για το υπόλοιπο της σεζόν, αλλά σίγουρα ο Nicolo θα πιέσει περισσότερο στο Estoril. Τώρα έχει λιγότερη πίεση, καθώς το Πρωτάθλημα έχει ήδη κριθεί."