Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσήχθησαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθεροι

Έπαιζαν εμβατήρια σε όλη την Εγνατία – Συνέχισαν μέχρι τα σύνορα
Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσάχθηκαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθερο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, 28 Αυγούστου, 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές πέρασαν από κεντρικούς δρόμους της Κομοτηνής παίζοντας από ηχεία στις μοτοσυκλέτες το οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο «Eski Ordu Marsı» (Εμβατήριο του Παλαιού Στρατού) κάνοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων με τα χέρια σε οδηγό αυτοκινήτου που τους προσέγγισε στο φανάρι.

Ωστόσο δεν έμειναν σε μία απλή διέλευση, όπως δήλωσαν μετέπειτα στην αστυνομία που προχώρησε στην προσαγωγή τους.

Οι 7 μοτοσυκλετιστές, μέλη του Osmanlı Motosiklet Dernegi με έδρα την Κωνσταντινούπολη, του «Συλλόγου Οθωμανών Μοτοσυκλετιστών» έκαναν περιοδεία μέσα στην Κομοτηνή περνώντας από τα γραφεία της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο σύλλογος αυτός, όπως και ο σύλλογος «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» είναι παράνομοι καθώς δεν έχουν ακολουθήσει τις διαδικασίες σύστασης και δεν θα έπρεπε να λειτουργούν. Στη συνέχεια είχαν συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής, Ιμπράημ Σερήφ.

Δεν πέρασαν απλά πηγαίνοντας για τα σύνορα:

Η πορεία των τούρκων προκάλεσε σωρεία καταγγελιών με αποτέλεσμα λίγο αργότερα να γίνει η προσαγωγή τους κατά την οποία οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο διαβατηρίων και συνοδευτικών εγγράφων των μοτοσυκλετών που διήρκεσε τρεις ώρες.

Η μικρή αυτή ομάδα επέστρεφε από την Ουγγαρία όπου είχε πάρει μέρος στο Turk Kurultayı (Τουρκικό Συνέδριο) και σύμφωνα με μαρτυρίες από ταξιδευτές στην Εγνατία Οδό δεν ήταν οι μόνοι που πέρασαν με σημαίες, αλλά ήταν εκείνοι που έπαιζαν τα εμβατήρια σε όλη την διαδρομή, όπως και εκείνοι που έκαναν την απαραίτητη παράκαμψη μπαίνοντας στην Κομοτηνή με στάση στα γραφεία του ανωτέρω συλλόγου και συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής.

Η στιγμή της προσαγωγής:

Στα τουρικικά ΜΜΕ δήλωσαν πως πέρασαν 12 χώρες χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα και πως μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με αυτό τον τρόπο ενώ δεν προέβησαν σε κάποια ακραιότητα ή παράνομη συμπεριφορά, πράγμα που θα είχε υπόσταση σε μία διαφορετική περίπτωση, όχι όμως στην συγκεκριμένη.

Σε αντίστοιχη και αντίστροφη περίπτωση πρόκλησης όπου δύο Έλληνες άνοιξαν την πρώτη ελληνική σημαία αλλά και σύμβολα του Βυζαντίου μέσα στην Αγία Σοφία, κλιμάκιο της αστυνομίας τους εντόπισε αργότερα στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όλο το γκρουπ και τους συνέλαβε κρατώντας τους για 43 ημέρες πριν δικαστούν. Μετά από ενάμισο μήνα κράτησης τους επιβλήθηκε ποινή δέκα μηνών με αναστολή και αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες και σημαντικές διαφορές στα περιστατικά αυτά, η αντιμετώπιση όμως ήταν επίσης πολύ διαφορετική.

Η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην Τουρκία δεν τιμωρείται από μόνη της, έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές εκεί και το ξέρουμε, την τελευταία στις Ποντιακές Άλπεις με σημαίες ελληνικές αλλά και του Πόντου, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να μπορεί έτσι να έχει το έναυσμα κάποιος ντόπιος να μας μιλήσει στα Ποντιακά, όπως και τελικά έγινε. Παρότι περάσαμε αρκετές φορές από έλεγχο, δεν είχαμε πρόβλημα για τις σημαίες. Όπως δεν είχαμε και εμβατήρια, σήματα εθνικιστικών ομάδων, συναντήσεις με παράνομους συλλόγους και προύχοντες που θέλουν εξουσία εκτός θεσμικής διοίκησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχει άλλη αντιμετώπιση, όπως επίσης έχουμε δει, μόλις πριν από λίγους μήνες.