Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Damon Motorcycles: Έπεσε μαύρο στην ιστοσελίδα της – Πιθανότατα σημαίνει και το τέλος της

3.000 πελάτες της είναι στον αέρα, σε αντίθεση με τον ιστότοπο της Damon
damon
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/4/2026

Η ιστορία της Damon υπήρξε περίεργη από τότε που ιδρύθηκε το 2017 από τον Jay Giraud και τον Dom Kwong, αφού με το καλημέρα υπόσχονταν μία ηλεκτρική superbike με τελική άνω των 320 χλμ/ώρα και αυτονομία έως 320 χλμ.

Αυτό βέβαια δεν συνέβη ποτέ και ούτε υπάρχει κάποιο νέο για επικειμένη κυκλοφορία της. Μάλιστα λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχαμε και την παραίτηση σύσσωμου του διοικητικού συμβουλίου. Μεταξύ αυτών ήταν ο συνιδρυτής της εταιρείας Dominic Kwong που εκτελούσε και χρέη CEO, όπως και ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας Dino Mariutti. Πιθανότατα είδαν το καράβι να βουλιάζει και θέλησαν να πηδήξουν.

Τα προβλήματα δεν τελειώνουν εκεί για την Damon, ο Andrew DeFrancesco, χρηματοδότης της εταιρείας, της έχει κάνει αγωγή ζητώντας 3,2 εκατομμύρια δολάρια για συμβουλευτικές υπηρεσίες, ενώ τον ίδιο δρόμο έχει ακολουθήσει και ο συνιδρυτής της Jay Giraud.

damon

Μάλιστα από σήμερα δεν λειτουργεί και η ιστοσελίδα της καναδικής εταιρείας, με τους επισκέπτες να λαμβάνουν μήνυμα πως ο ισότοπος δεν βρέθηκε. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει πως η εταιρεία μεταφέρει την ιστοσελίδα της, αλλά το πιο πιθανό είναι πως αυτό είναι το τέλος εποχής για τη Damon και η διακοπή λειτουργίας του ιστότοπού της είναι απλώς προάγγελος μιας επίσημης ανακοίνωσης για το κλείσιμο της εταιρείας.

Βέβαια, οι πιο άτυχοι της υπόθεσης είναι οι περίπου 3.000 “πελάτες” της Damon είχαν δώσει χρήματα για να προπαραγγείλουν μοτοσυκλέτες, τις οποίες μάλλον δεν είναι πολύ πιθανό να παραλάβουν.